«Κάναμε το σωστό πράγμα τη σωστή στιγμή» και «έχουμε πετύχει μέχρι τώρα» να «αποφύγουμε την τραγωδία που κατέκλυσε άλλα μέρη του κόσμου». «Αποφύγαμε μια ανεξέλεγκτη και καταστροφική επιδημία, όπου το εύλογο χειρότερο σενάριο ήταν 500.000 θάνατοι»… Νέο ρεσιτάλ στρουθοκαμηλισμού και κυνισμού έδωσε ο Μπόρις Τζόνσον στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την ανάρρωσή του από Covid-19.
Κι αν κάποιοι ήλπιζαν πως η ασθένεια θα του ‘βαζε λίγο μυαλό, διαψεύστηκαν οικτρά ακούγοντάς τον να βαφτίζει «επιτυχία» το ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει μισό εκατομμύριο νεκρούς αλλά περισσότερους από 26.700 – ένας συνταρακτικός από μόνος του απολογισμός, που συμπεριλαμβάνει πλέον τα θύματα του νέου κορονοϊού σε νοσοκομεία, γηροκομεία και στην κοινότητα συνολικά. Αποτέλεσμα; Η χώρα έγινε επισήμως πια η δεύτερη πιο φονικά πληγείσα στην Ευρώπη μετά την Ιταλία, ξεπερνώντας σε θύματα ακόμα και την Ισπανία.
Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για την τραγικά ριψοκίνδυνη και καθυστερημένη αρχική αντίδραση της κυβέρνησής του έναντι της πανδημίας, αρνούμενος να κάνει σύγκριση με άλλα κράτη ως προς τον αριθμό των θανάτων, ο Βρετανός πρωθυπουργός ανήγγειλε την Πέμπτη πως η κορύφωση της νόσου έχει περάσει και την επόμενη βδομάδα θα παρουσιάσει έναν «οδικό χάρτη» για προοδευτική χαλάρωση των μέτρων αποκλεισμού και επανεκκίνηση της οικονομίας, χωρίς ωστόσο να δώσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Η ζοφερή πραγματικότητα όμως αποκαλύπτει τις βαριές κυβερνητικές ευθύνες και τον ταξικό χαρακτήρα της επιδημίας που πλήττει σαφώς περισσότερο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, παραμελημένες συστηματικά από το κράτος. Σύμφωνα με νέα στοιχεία την Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ONS), όσοι διαβιούν σε φτωχές εργατικές περιοχές πεθαίνουν από Covid-19 με διπλάσιο ρυθμό συγκριτικά με όσους διαμένουν σε πιο εύπορα μέρη της χώρας (55,1 θάνατοι ανά 100.000 ανθρώπους σε σχέση με 25,3).
Με βάση το Ινστιτούτο Δημοσιονομικών Μελετών (IFS), το ποσοστό των μαύρων Βρετανών που έχουν χάσει τη ζωή τους από Covid-19 είναι 3,5 φορές μεγαλύτερο από εκείνο των λευκών. Το ποσοστό όσων έχουν πακιστανικές ρίζες είναι αυξημένο κατά 2,7 φορές και όσων κατάγονται από την Καραϊβική είναι 1,7 φορά υψηλότερο αντίστοιχα.
Τα νούμερα δεν αντιπροσωπεύουν εργαζομένους μόνο στην υγεία -που πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος λόγω έλλειψης προστατευτικού εξοπλισμού- αλλά και σε άλλους τομείς-κλειδιά, όπως τις μεταφορές, που δεν έπαψαν να δουλεύουν εν μέσω καραντίνας και εκτέθηκαν περισσότερο στον νέο κορονοϊό. Θλιβερά είναι τα δεδομένα που έρχονται και από το μεγαλύτερο δίκτυο τραπεζών τροφίμων του Ηνωμένου Βασιλείου, Trussell Trust.
Τις μέρες που ακολούθησαν την επιβολή του αποκλεισμού στις 23 Μαρτίου, το δίκτυο διένειμε 50.000 πακέτα φαγητού – τα περισσότερα που χρειάστηκε ποτέ να μοιράσει, την ώρα μάλιστα που ορισμένες τράπεζες τροφίμων αναγκάστηκαν να κλείσουν ελλείψει αποθεμάτων προς διανομή και απουσία εθελοντών λόγω ασθενείας από Covid-19. Τα νοικοκυριά με παιδιά -που χρειάστηκαν βοήθεια για να μην πεινάσουν- αυξήθηκαν κατά 122%, γεγονός που αποδίδεται στην αιφνίδια απώλεια εργασίας και εισοδήματος των γονιών ή/και στην ανεπάρκεια των κρατικών επιδομάτων να καλύψουν έστω την ανάγκη για τροφή σε φτωχές οικογένειες.
