«Τα μεγάλα ‘‘Εγώ’’ των ηγετών του ΝΑΤΟ… βλάπτουν σοβαρά τη Συμμαχία»

«Τον κοροϊδεύουν έξω, τον παραπέμπουν μέσα»: ο χθεσινός τίτλος των New York Times τα λέει όλα για τη σαρκαστική υποδοχή που επιφύλαξαν στον πολύ Ντόναλντ Τραμπ αρκετοί ξένοι ηγέτες στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, όπως αποτυπώθηκε στο viral βίντεο με το «πηγαδάκι» των Τριντό, Μακρόν, Ρούτε και Τζόνσον, που έσπαγαν πλάκα εις βάρος του «στριμωγμένου» Αμερικανού προέδρου…

Ομως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα χθεσινά δημοσιεύματα που σχολιάζουν την ίδια την επεισοδιακή σύνοδο του Λονδίνου και ιδιαίτερα τις ανοιχτές κόντρες και συγκρούσεις συμφερόντων που εκδηλώθηκαν μεταξύ των συμμάχων. Το γερμανικό κανάλι Tagesschau, για παράδειγμα, καυτηριάζει την «απερίσκεπτη» στάση των Τραμπ, Ερντογάν και Μακρόν, τους οποίους κατηγορεί πως «προώθησαν τους στόχους τους χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τις επιπτώσεις στη Συμμαχία» και καταλήγει πως «η σύνοδος αφήνει την αίσθηση ενός προβληματικού και κατακερματισμένου ΝΑΤΟ. Οι σύμμαχοι απέτυχαν παταγωδώς να γεφυρώσουν τα βαθιά χάσματα. Τα μεγάλα “Εγώ” των ηγετών βλάπτουν σοβαρά τη Συμμαχία»…

Στην ίδια επικριτική γραμμή, αλλά «με το γάντι», περιγράφει τη σύνοδο και η γαλλική Le Monde, κάνοντας λόγο για «λεπτομερή χορογραφία συναντήσεων και δηλώσεων… σχεδιασμένη για να αποφευχθεί μια έκρηξη και να φανεί ότι η Συμμαχία έχει ακόμη λόγο ύπαρξης και δεν είναι “απαρχαιωμένη”, όπως την είχε αποκαλέσει ο κ. Τραμπ το 2017, ούτε εγκεφαλικά νεκρή, όπως είπε τον περασμένο μήνα ο κ. Μακρόν. Τελικά αποφασίστηκε η έναρξη μιας “στρατηγικής αναθεώρησης”.

Το ΝΑΤΟ θα επιζήσει και αυτής της κρίσης, αφού το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν σε αυτόν τον οργανισμό είναι να αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και να ψάχνουν τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Αυτή τη φορά, ο χαμηλότερος κοινός παρονομαστής ήταν να μη φύγουν οι Τούρκοι και να μη θυμώσουν πολύ τον Τραμπ».

Αλλά και η ιταλική Il Messaggero ρίχνει τα καρφιά της: «Επικρατεί η άποψη πως το ΝΑΤΟ, 70 χρόνια μετά την ίδρυσή του, αντιμετωπίζει τις ίδιες προκλήσεις που είχε συνοψίσει ο πρώτος του γενικός γραμματέας, ο λόρδος Ισμεϊ, το 1952: Πρέπει “να κρατήσει τους Ρώσους έξω, τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω”. Με άλλα λόγια, καλείται να παγιώσει την ειδική πολιτικοστρατιωτική σχέση με τις ΗΠΑ, να κρατήσει μακριά τους Ρώσους και να αποτρέψει την εμφάνιση νέων ηγεμονιών εντός της Ευρώπης»…

Ποιος μπορεί να ενώσει την κατακερματισμένη Συμμαχία; Στο κύριο άρθρο της, η ισπανική εφημερίδα El Mundo δείχνει να πιστεύει ότι η συμπερίληψη της Κίνας ως δυνάμει «στρατηγικής απειλής» στο κοινό ανακοινωθέν μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την… επανασυγκόλληση των εταίρων: «Για πρώτη φορά στην Ιστορία, οι ηγέτες του Ατλαντικού Συμφώνου έβαλαν τον ασιατικό γίγαντα στο στόχαστρο. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η νέα πρόκληση μπορεί να αναζωογονήσει τη συνεννόηση μεταξύ των εταίρων και να ευθυγραμμίσει τα 30 [σ.σ.: προφανώς συνυπολογίζει και τη Βόρεια Μακεδονία, που περιμένει υπομονετικά στο… φουαγιέ] μέλη προς την ίδια κατεύθυνση (…) Μια αναζωογόνηση που κρίνεται απαραίτητη για να αποφευχθεί μια κατάσταση όπου η Ευρώπη θα βρεθεί χωρίς την αναγκαία προστασία».

Στο ίδιο συμπέρασμα, αλλά από την… ανάποδη, καταλήγει η αγγλόφωνη κινεζική εφημερίδα Global Times, που τονίζει ότι η προσπάθεια του Τραμπ να ορίσει την Κίνα ως «στρατηγική πρόκληση» για το μέλλον της Συμμαχίας ανοίγει ένα νέο ρήγμα μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους: «Θα είναι πολύ σοβαρό σφάλμα να χρησιμοποιηθεί η ‘‘απειλή’’ της Κίνας σαν μηχανικός αναπνευστήρας για την επιβίωση του ΝΑΤΟ… Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να κρύψει την αρρώστια του, ούτε να καταφύγει σε μέτρα απελπισίας για να θεραπευτεί»!

Οσο για τα τουρκικά μέσα, μόνο η ακραία φιλοκυβερνητική «Γενί Σαφάκ» εμφανίζεται ικανοποιημένη από τη σύνοδο, τονίζοντας ότι στο ανακοινωθέν το ΝΑΤΟ αναγνωρίζει «όλα τα είδη τρομοκρατίας», ικανοποιώντας τη σχετική απαίτηση της Αγκυρας. Αλλά η «Τζουμχουριέτ» διαφωνεί, κάνοντας λόγο για «ένα βήμα πίσω στο Λονδίνο» και τονίζοντας πως ο Ερντογάν απέσυρε την απειλή για βέτο στα βαλτικά σχέδια της Συμμαχίας, χωρίς να εξασφαλίσει τη στήριξη που ζητούσε για την «αντιτρομοκρατική» εισβολή του στη Συρία. Και η (αριστερόστροφη) εφημερίδα «Μπιργκούν» γράφει ότι η Αγκυρα «απέτυχε να πάρει αυτά που ήθελε» και συμπεραίνει πως «η σύνοδος άρχισε με μια κρίση και τελείωσε με μια κρίση»…

Αντί επιλόγου, μια σκωπτική όσο και… ανατριχιαστική παρατήρηση από τη ρωσική «Ροσιγίσκαγια Γκαζέτα»: «Οι προσπάθειες του Μακρόν να πείσει τους εταίρους του στο ΝΑΤΟ για την ανάγκη ενός στρατηγικού διαλόγου με τη Ρωσία απέτυχαν… Το συμπέρασμα είναι ότι οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης συμφώνησαν πως η Ευρώπη είναι ένας θεμιτός στόχος για τους ρωσικούς πυραύλους, σε περίπτωση μιας στρατιωτικής σύγκρουσης»!