Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
BREXIT... φωτιά στη στράτα των ψηφοφόρων
AP Photos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

BREXIT... φωτιά στη στράτα των ψηφοφόρων

  • A-
  • A+
Η έλλειψη εμπιστοσύνης με την οποία οι οπαδοί των διαφόρων κομμάτων αντιμετωπίζουν τους αρχηγούς τους, αν και ηχεί κάπως περίεργα, έχει την εξήγησή της: το 86% των Βρετανών αυτοχαρακτηρίζονται τώρα όχι ως Συντηρητικοί ή Εργατικοί, αλλά ως υπέρμαχοι ή αντίπαλοι του Brexit ● To Brexit θα εξακολουθεί να παραμένει το κύριο πρόβλημα της χώρας ειδικά καθώς, εάν οι νέες σφυγμομετρήσεις είναι ακριβείς, το 54% των Βρετανών είναι τώρα υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε.

Η πιο πιθανή έκβαση της εκλογικής μάχης που δίνεται στη Βρετανία τη 12η Δεκεμβρίου θα είναι η συντριβή των Εργατικών και η ανάδειξη της Ακροδεξιάς του Μπόρις Τζόνσον στη μείζονα πολιτική δύναμη της χώρας. Είναι αυτό που παρεμπιπτόντως θα οδηγήσει και στην έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε. και στην ακόλουθη και σχεδόν αναπότρεπτη μετατροπή της σε δορυφόρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι προβλέψεις αυτές, που στηρίζονται σε καθημερινές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, μπορεί βέβαια, όπως έχει συμβεί συχνά στο παρελθόν, να αποδειχθούν εν μέρει λανθασμένες. Αλλά, όσο λανθασμένες κι αν είναι, αυτοδύναμη κυβέρνηση Εργατικών υπό την ηγεσία του Τζέρεμι Κόρμπιν εξακολουθεί να είναι τόσο πιθανή όσο μια χιονοθύελλα στην Ομόνοια τον Αύγουστο.

Τον αρχηγό των Εργατικών δεν τον εμπιστεύεται πλέον σχεδόν κανένας, ούτε καν η πλειοψηφία των Εργατικών ψηφοφόρων. Και αυτό έχει διαβρώσει τη συμπάθεια με την οποία κάποτε τον περιέβαλλε ο κόσμος.

Αποξενωμένος από τη λαϊκή βάση, αν και όχι στον ίδιο βαθμό, είναι βέβαια και ο αρχηγός των Συντηρητικών, Μπόρις Τζόνσον.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης με την οποία οι οπαδοί των διαφόρων κομμάτων αντιμετωπίζουν τους αρχηγούς τους, αν και ηχεί κάπως περίεργα, έχει την εξήγησή της: το 86% των Βρετανών αυτοχαρακτηρίζονται τώρα όχι ως Συντηρητικοί ή Εργατικοί, αλλά ως υπέρμαχοι ή αντίπαλοι του Brexit. Το Brexit έχει παραμερίσει τα παραδοσιακά πολιτικά ή ακόμη και τα ταξικά συμφέροντα των ψηφοφόρων και καθορίζει τώρα σχεδόν πλήρως την ταυτότητα και τις επιλογές τους.

Και οι επιλογές είναι μεταξύ του Brexit, όπως ζητούν ο Τζόνσον και το κόμμα του Φάρατζ, και της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε., όπως ζητούν οι Φιλελεύθεροι και τα κόμματα των Σκοτσέζων και των Ουαλών.

Αυτοί που δεν ξέρουν τι θέλουν είναι οι Εργατικοί. Οταν σχηματίσει κυβέρνηση, μας πληροφορεί ο Κόρμπιν, θα επαναδιαπραγματευτεί ο ίδιος μια νέα συμφωνία με την Ε.Ε. την οποία ακολούθως θα θέσει προς έγκριση του λαού σε δημοψήφισμα. Η επιλογή θα είναι τότε μεταξύ της συμφωνίας του και της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε. Αυτό που δεν λέει, κρατώντας τα χαρτιά του κλειστά στο στήθος του, σαν κάποιος να είχε ζητήσει να τα δανειστεί, είναι εάν ο ίδιος είναι υπέρ ή κατά του Brexit...

Το δίλημμα του Κόρμπιν

Η εσκεμμένη ασάφειά του υπαγορεύεται κατ’ αρχάς από τις δικές του προτιμήσεις, αυτές που καλλιεργεί το κουράγιο των συγχύσεων που απορρέουν από την προσκόλλησή του στις εχθρικές προς την Ε.Ε. πεποιθήσεις της ευρωπαϊκής Αριστεράς πριν από μισό αιώνα. Πέραν αυτού, δεν θέλει να ταυτιστεί με τους φιλοευρωπαϊκούς, διότι φοβάται ότι κάτι τέτοιο θα τον απομονώσει από μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης, κυρίως στη βόρεια Αγγλία, αυτά που έχουν γίνει ευτυχή θύματα του σύγχρονου λαϊκισμού. Τασσόμενος, από την άλλη μεριά, υπέρ του Brexit, θα απομονωθεί από τη φιλελεύθερη μεσαία τάξη.

Η στάση του θυμίζει έτσι τον ακροβάτη που, με ένα κοντάρι στα χέρια του, περπατάει σε ένα τεντωμένο σκοινί τριάντα μέτρα πάνω από το έδαφος. Αλλά σε ένα σκοινί περπατούν και τα πολλά εκατομμύρια των παραδοσιακά Εργατικών ψηφοφόρων, που δεν έχουν ακόμη αποφασίσει σε ποιον θα δώσουν την ψήφο τους: στον Τζόνσον ή τον Φάρατζ για να υποστηρίξουν το Brexit ή στους Φιλελεύθερους για να το αποφύγουν.

Σε σχεδόν παρόμοια κατάσταση, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό, βρίσκονται και οι Συντηρητικοί. Ο φόβος τους, από τη μια μεριά, είναι ότι οι φιλοευρωπαίοι του κόμματός τους θα δώσουν την ψήφο τους στους Φιλελεύθερους και, από την άλλη, ότι το κόμμα του Φάρατζ θα αποσπάσει ψήφους που υπό διαφορετικές συνθήκες θα πήγαιναν σε αυτούς. Γι’ αυτό και αποπειράθηκαν να σπάσουν τη συνοχή του κόμματός του, που λέγεται Brexit, διά της δωροδοκίας στελεχών του με υποσχέσεις τίτλων ευγενείας ή θέσεων στη μελλοντική κυβέρνησή τους. Αν και μόνο λίγους μήνες στην πρωθυπουργία, ο Τζόνσον έχει ήδη περισσότερα σκάνδαλα στο ενεργητικό του από τη Μαντάμ ντε Πομπαντούρ!

Το μεγάλο λάθος του Κόρμπιν ήταν, πιστεύω, η απόφασή του να μην υποστηρίξει αποφασιστικά την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε. Εάν το είχε κάνει, δεν θα είχε μόνο μειώσει σημαντικά την υποστήριξη του Brexit από την Εργατική Αριστερά, αλλά θα είχε, επιπλέον, κερδίσει την υποστήριξη της αντιτιθέμενης στο Brexit Δεξιάς, καθώς και πολλών Φιλελευθέρων. Δεν το έκανε, διότι το μυαλό του περιορίζεται, όπως τα ποτάμια από τις τσιμεντένιες όχθες τους, από τον εκτός εποχής αντικαπιταλισμό του. Συνέπεια αυτού ήταν να απομονωθεί από την Εργατική Αριστερά, η οποία έχει επηρεαστεί από τον λαϊκισμό της Ακρας Δεξιάς, και συνάμα να χάσει την υποστήριξη της φιλελεύθερης μεσαίας τάξης.

Η προσπάθεια που υπ’ αυτές τις συνθήκες καταβάλλει για να κερδίσει το χαμένο έδαφος έχει λοιπόν ως στόχο τη μετατόπιση του κέντρου ενδιαφέροντος των εκλογέων. Θέμα, λέει, δεν είναι το Brexit αλλά ο έλεγχος της βρετανικής οικονομίας από τον ασύδοτο καπιταλισμό. Η κρίση στην οποία ο καπιταλισμός έχει από το 2008 και μετά ρίξει τη Βρετανία έχει πάρει τόσο δραματικές διαστάσεις που ούτε ο Μπόρις Τζόνσον δεν μπορεί πια να τις αγνοήσει. Οι σχετικές προτάσεις του Κόρμπιν, όπως παρουσιάστηκαν την Πέμπτη και στο προεκλογικό «Μανιφέστο» του των 107 σελίδων, είναι όντως τόσο επαναστατικές, που εάν κερδίσει τις εκλογές και τις προωθήσει, θα στείλει στα βιβλία της Ιστορίας τον εξίσου επαναστατικό οικονομικό φιλελευθερισμό της Θάτσερ, που από το ᾽80 και μετά έχει γίνει παγκόσμια ιδεολογία.

Στόχος του, λοιπόν, είναι η επανακρατικοποίηση μεγάλων επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν και ο μερικός έλεγχος των υπολοίπων μέσω μιας μικρής αλλά ρυθμιστικής, κατά 10%, συμμετοχής του κράτους στο μετοχικό κεφάλαιό τους, αλλά και διά της συμμετοχής των συνδικαλιστικών οργανώσεων στη διοίκησή τους. Κυρίαρχη θέση έχει εδώ η «τρελή» κατά τους Φιλελεύθερους και «κομμουνιστική» κατά τους Συντηρητικούς πρότασή του για την εξαιρετικά δαπανηρή εθνικοποίηση της Openreach, που είναι τμήμα της British Telecom, με στόχο τη δωρεάν ευρυζωνική wifi σύνδεση για όλους τους Βρετανούς.

Αλλες προτάσεις του, που, κατά την Ομοσπονδία Βρετανικών Βιομηχανιών, «θα ραγίσουν τα θεμέλια της οικονομίας», προβλέπουν τη δημιουργία 320.000 θέσεων για την τεχνική εκπαίδευση νεαρών Βρετανών ή την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με το ποσό των 34 δισ. λιρών ετησίως – 5,5 δισ. περισσότερα απ’ ό,τι υποσχέθηκε ο Τζόνσον! Ολα αυτά, κατά τους Εργατικούς, θα χρηματοδοτηθούν από νέους φόρους που θα επιβληθούν στα υψηλά εισοδήματα και στις μεγάλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των Google, Amazon και Facebook.

Το «αστείο» της ιστορίας είναι ότι παρόμοιες υποσχέσεις δίνει στους πολίτες και ο Τζόνσον, μαζί με πολλές άλλες που προβλέπουν μείωση φόρων ή περιορισμό της μετανάστευσης Ευρωπαίων πολιτών προς τη Βρετανία.

Αναπόφευκτα, επί του τελευταίου θέματος, η Ομοσπονδία Βιομηχάνων διαχώρισε ταχύτατα τη θέση της. «Εάν θέλεις να χτίζεις 200.000 σπίτια τον χρόνο», είπε η επικεφαλής της, «θέλεις όχι μόνον αρχιτέκτονες και σχεδιαστές, αλλά και μαραγκούς, ηλεκτρολόγους και εργάτες». Ο Κόρμπιν, όπως πάντα, φοβούμενος τις αντιδράσεις των υπέρ του Brexit οπαδών του, δεν έχει ακόμη διευκρινίσει τις απόψεις του επί του θέματος. Το «θέλω κάτι δίκαιο» δεν είναι η «μαύρο ή άσπρο» απάντηση που περιμένει ο ψηφοφόρος.

Αβεβαιότητα

Η αντικαπιταλιστική εκστρατεία του αρχηγού των Εργατικών έχει αρχίσει να αποδίδει καρπούς, καθώς υποχρέωσε ήδη τον Τζόνσον να κάνει παραχωρήσεις, ειδικά στον τομέα της δημόσιας υγείας, που δεν θα έκανε ποτέ. Η λόγω Brexit απύθμενη αβεβαιότητα στην οποία κολυμπάει η Βρετανία είναι ωστόσο αυτή που εξακολουθεί να καθορίζει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τη στάση των ψηφοφόρων. Διότι πέραν των βαθύτατων αντιθέσεων που διέλυσαν όχι μόνον κόμματα αλλά και οικογένειες, το μέλλον εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο.

Κανένας δεν ξέρει σε τι θα καταλήξουν οι μετά το Brexit διαπραγματεύσεις της Βρετανίας με την Ε.Ε. για την υπογραφή μιας νέας συμφωνίας, ενώ κανένας στη Βρετανία δεν είναι προετοιμασμένος για την ωμή πραγματικότητα που θα δημιουργήσει η σχεδόν βέβαιη τώρα έξοδός της από την Ε.Ε.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, ανομολόγητη ελπίδα των Εργατικών είναι η αποτυχία των Συντηρητικών να εξασφαλίσουν στη νέα Βουλή την αναγκαία πλειοψηφία που θα τους επιτρέψει να σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση της χώρας. Αλλά αυτό, εάν συμβεί, δεν θα ανοίξει αναγκαστικά τον δρόμο για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης ενότητας με τους Εργατικούς στο τιμόνι.

Οι Σκοτσέζοι, για να υποστηρίξουν τον Κόρμπιν, θέλουν δική του δέσμευση ότι θα υποστηρίξει τη διεξαγωγή ενός νέου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση της Σκοτίας. Και ο Κόρμπιν, όπως σε όλα τα άλλα, δεν λέει ούτε ναι ούτε όχι. Οι Φιλελεύθεροι, από την άλλη μεριά, είναι απίθανο να υποστηρίξουν μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του.

Αλλά ό,τι και να γίνει, το Brexit θα εξακολουθεί να παραμένει το κύριο πρόβλημα της χώρας, ειδικά καθώς, εάν οι νέες σφυγμομετρήσεις είναι ακριβείς, το 54% των Βρετανών είναι τώρα υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε. Ο Τζόνσον βεβαίως ισχυρίζεται ότι το θέμα θα έχει κλείσει έως τα Χριστούγεννα. Αλλά το ίδιο είπαν άλλοι και για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο – τέσσερα χρόνια πριν από το πραγματικό τέλος του!

«Οποιος δεν είναι μπερδεμένος», είπε σοφά κάποιος, «απλά δεν καταλαβαίνει την κατάσταση»!

ΕΥΡΩΠΗ
Παίζουν τα ρέστα τους πριν από το φωτο-φίνις
«Γκαζώνουν» Κόρμπιν και Τζόνσον λίγα 24ωρα πριν από τις πρόωρες κάλπες της Πέμπτης ● Νικητής των τελευταίων δημοσκοπήσεων ο Mr. Brexit, αλλά με τους Εργατικούς να κλείνουν την ψαλίδα προμηνύεται εκλογικό...
Παίζουν τα ρέστα τους πριν από το φωτο-φίνις
ΕΥΡΩΠΗ
Σχέδια για κάλπες πριν το Brexit
Κινούμενη άμμο θυμίζει το πολιτικό σκηνικό στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς οι ραγδαίες εξελίξεις αλλάζουν ακαριαία τα όποια δεδομένα, ξεπερνώντας συχνά τα όρια και της πιο ζωηρής (νοσηρής, αν θέλετε) φαντασίας.
Σχέδια για κάλπες πριν το Brexit
ΕΥΡΩΠΗ
Ενδοσκόπηση και περισυλλογή εν όψει αλλαγής ηγεσίας στους Εργατικούς
Στις αρχές Ιανουαρίου αναμένεται να ξεκινήσει η διαδικασία διαδοχής στο Εργατικό Κόμμα, η οποία πυροδοτήθηκε μετά την εκλογική καταστροφή της 12ης Δεκεμβρίου. Ο Τζέρεμι Κόρμπιν έχει ζητήσει η διαδικασία να...
Ενδοσκόπηση και περισυλλογή εν όψει αλλαγής ηγεσίας στους Εργατικούς
ΕΥΡΩΠΗ
Σάρωσαν Τζόνσον και Brexit, ενώ ο Κόρμπιν... στοχάζεται
Οι κάλπες δικαίωσαν πανηγυρικά τις επιλογές του Μπόρις του Τρομερού, που εξασφαλίζει αυτοδυναμία 80 εδρών, και οδήγησαν τους Εργατικούς στο χειρότερο εκλογικό τους φιάσκο από το 1935.
Σάρωσαν Τζόνσον και Brexit, ενώ ο Κόρμπιν... στοχάζεται
ΕΥΡΩΠΗ
Στις κάλπες οι Βρετανοί, στην πρίζα Τζόνσον και Κόρμπιν
Στις κάλπες προσέρχονται από νωρίς το πρωί της Πέμπτης εκατομμύρια Βρετανοί για να εκλέξουν την νέα τους κυβέρνηση με το Brexit να παραμένει το κεντρικό θέμα της πολιτικής επικαιρότητας στη χώρα.
Στις κάλπες οι Βρετανοί, στην πρίζα Τζόνσον και Κόρμπιν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας