Ολα τα επιχειρήματα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια για το δικαίωμα στο άσυλο βασίζονται στην εντύπωση ότι οι αιτούντες άσυλο στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης προέρχονται είτε από την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής είτε από την Αφρική. Λάθος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει η ιστοσελίδα euobserver, μεταξύ των αιτούντων άσυλο πέρσι ήταν και περίπου 100.000 Ευρωπαίοι πολίτες από: την Αλβανία (22.099), την Τουρκία (14.638), τη Ρωσία (12.681), την Ουκρανία (8.950), τη Λευκορωσία (914), την ΠΓΔΜ (4.254), την Αρμενία (6.792), τη Γεωργία (9.934), τη Βοσνία (1.775), το Κόσοβο (5.323), τη Μολδαβία (1.423), τη Σερβία (5.086), το Αζερμπαϊτζάν (4.183) και το Μαυροβούνιο (513).
Αυτά τα αιτήματα ασύλου τείνουν να διαφεύγουν της προσοχής της κοινής γνώμης, αλλά και των πολιτικών, ίσως διότι -επειδή θεωρούνται Ευρωπαίοι- αποτελούν μικρότερη απειλή για την «ταυτότητα» της Ευρώπης από τους λοιπούς μετανάστες.
Η Γαλλία ίσως αποτελεί εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα: πολιτικοί και Τύπος αναγκάστηκαν να δώσουν προσοχή καθώς οι Αλβανοί πέρσι αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη ομάδα αιτούντων άσυλο στη χώρα.
Στην πραγματικότητα οι Αλβανοί μετανάστες κατέχουν σημαντικό μερίδιο μεταξύ των Ευρωπαίων που ζήτησαν άσυλο στην Ε.Ε: 22.000 συνολικά όλο τον χρόνο.
Η πλειοψηφία αυτών των Ευρωπαίων κατέληξαν στη Γερμανία ή τη Γαλλία, χώρες που τα τελευταία χρόνια έχουν αυστηροποιήσει την πολιτική τους στο θέμα του ασύλου. «Στη Γαλλία οι αρχές ξεκινούν με την υπόθεση ότι αιτήσεις ασύλου σαν αυτές των Αλβανών μεταναστών είναι ψέυτικες και η βασική ιδέα είναι ότι δεν πρέπει να είναι κανείς πολύ ευγενικός μαζί τους» λέει ο ειδικός στα θέματα μετανάστευσης Oliver Peyroux.
Μπορεί να είναι έτσι, αλλά οι αριθμοί λένε μια κάπως διαφορετική ιστορία. Το 2017 οι χώρες της Ε.Ε. ενέκριναν το 18% αυτών των αιτήσεων ασύλου, ενώ πριν μια πενταετία το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 8%. Αυτό δεν οφείλεται σε μεγαλύτερη γενναιοδωρία εκ μέρους τους, αλλά στην παραδοχή για τις δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες που μπορούν να ζουν Ευρωπαίοι στην Ευρώπη.
Για παράδειγμα, εκτός από τους αιτούντες άσυλο από την Τουρκία και την Ουκρανία -που θεωρούνται γενικώς εκτεθειμένοι σε σοβαρούς κινδύνους- σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται όλο και περισσότεροι Αλβανοί πολίτες θύματα αιματηρής βεντέτας, οικογενειακής βίας και διακρίσεων ειδικά εάν πρόκειται για ομοφυλόφιλους ή Ρομά. Παρότι η Αλβανική κυβέρνηση και ο τοπικός Τύπος αποφεύγουν να θίξουν αυτά τα θέματα, υπάρχουν αναφορές που δείχνουν ότι αυτοί οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί.
