«Μπαλάκι» 450 διασωθέντες πρόσφυγες και μετανάστες

Η Ιταλία θέλει να δει πάση θυσία το ποτήρι μισογεμάτο και συνεχίζει να ασκεί πιέσεις με τους χειρισμούς του μεταναστευτικού. Από την Παρασκευή το απόγευμα, 450 «απελπισμένοι της θάλασσας» προσπαθούσαν να πατήσουν το πόδι τους σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Αρχικά, το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν (ένα ψαράδικο με δύο διαφορετικά επίπεδα, που σάλπαρε από τη Λιβύη) βρισκόταν στα χωρικά ύδατα της Μάλτας.

Αλλά η Βαλέτα δεν έστειλε ταχύπλοό της στην περιοχή και το ψαράδικο συνέχισε την πορεία του προς την Ιταλία.

Τελικά, όταν έφτασε κοντά στη Σικελία, η κυβέρνηση της Ρώμης αποφάσισε τη μεταφορά προσφύγων και μεταναστών σε δύο στρατιωτικά πλοία, διότι το αλιευτικό κινδύνευε να βυθιστεί.

Η κυβέρνηση Κόντε επανέλαβε την πάγια θέση της: «Δεν μπορούμε να σηκώσουμε μόνοι μας όλο το βάρος του φαινομένου αυτού, χρειάζεται ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και ανακατανομή», έγραψε στο facebook o επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης.

Η Γαλλία, η Μάλτα, η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ισπανία δέχθηκαν να φιλοξενήσουν η κάθε μία από 50 πρόσφυγες και μετανάστες.

Σύμφωνα με ό,τι διέρρευσε από την προεδρία της ιταλικής κυβέρνησης, και άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε. έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι θα δώσουν ένα ουσιαστικό χέρι βοήθειας.

Στο μεταξύ, οκτώ γυναίκες και παιδιά μεταφέρθηκαν στο ιατρείο της Λαμπεντούζα και στη συνέχεια στη Σικελία για να τους προσφερθεί ιατρική φροντίδα.

Ανάμεσά τους και μια γυναίκα στον όγδοο μήνα κύησης, η οποία δεν μπορούσε ούτε να κινηθεί λόγω της ασιτίας.

Διηγήθηκαν ότι στη Λιβύη παρέμειναν έγκλειστοι επί δύο μήνες μέσα σε πραγματικές φυλακές, στις οποίες υπέστησαν ψυχολογική και σωματική βία.

Η Ιταλία έστειλε πάνω στα δύο στρατιωτικά πλοία τρόφιμα και ρούχα (φάρμακα υπάρχουν ήδη μέσα στο κάθε πλοίο), για να μην κατηγορηθεί ότι δεν θέλει ή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης.

Ο υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι, έμεινε αυτή τη φορά κάπως στο περιθώριο της όλης υπόθεσης.

Εξέφρασε φυσικά την ικανοποίησή του, αλλά τους κύριους χειρισμούς διεκδίκησε και εξασφάλισε ο πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε.

Εγραψε επιστολή και στους υπόλοιπους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων των χωρών-μελών της Ε.Ε., στους οποίους υπενθύμισε τα συμπεράσματα της τελευταίας συνόδου των Βρυξελλών – με χρήσιμες συμβουλές που έλαβε, σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, και από τον τεχνοκράτη υπουργό Εξωτερικών, Εντσο Μοάβερο Μιλανέζι.

Η διπλωματία, λοιπόν, προσπαθεί να υπερισχύσει των ακραίων τόνων και των φωνασκιών που τόσο αγαπά ο Σαλβίνι.

Αλλά και στην περίπτωση αυτή προέκυψαν με απόλυτη σαφήνεια οι διχασμοί της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η Τσεχία έκανε σαφές ότι δεν πρόκειται να δεχθεί ούτε έναν μετανάστη και ότι η σωστή συνταγή είναι εκείνη της Αυστραλίας, η οποία αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό κλείνοντας τα σύνορά της.

Ο Τσέχος πρωθυπουργός, Αντρέι Μπάμπις, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τη λύση της ανακατανομής «δρόμο που οδηγεί στην κόλαση, διότι αυξάνει τα κέρδη των δουλεμπόρων και ανεβάζει το ηθικό τους».

Από τη μία, δηλαδή, ο Σαλβίνι προσπαθεί να διατηρήσει καλές σχέσεις με τις χώρες του Βίζεγκραντ και υπογραμμίζει τις διαφορές της Ρώμης με τη γραμμή της Γαλλίας και της Ισπανίας.

Από την άλλη, όμως, οι χώρες αυτές της Ανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να κοντράρουν τη στρατηγική του του επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης.

Και η κρίση αυτή με τους «όμηρους» μετανάστες και πρόσφυγες είναι πολύ πιθανό να μην οδηγήσει σε μια πιο σταθερή κατανομή ευθυνών και σε αξιόπιστη, λογική συνεννόηση.

Χθες βράδυ, πάντως, η ιταλική κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφερθούν στην ξηρά, στο λιμάνι Ποτσάλο της Σικελίας, 50 γυναίκες και παιδιά, που επέβαιναν σε ένα από τα δύο στρατιωτικά πλοία τα οποία πήραν μέρος στην επιχείρηση διάσωσης.