Ο ιδρυτής του κινήματος «Πέντε Αστέρων» με τα «παιδιά» του: τον επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας, Ρόμπερτ Φίκο (αριστερά) και τον Λουίτζι Ντι Μάιο (δεξιά), που κέρδισε τον εσωκομματικό τίτλο του… εν αναμονή πρωθυπουργού, αλλά συναντά αντιδράσεις ως προς το να γίνει και ο πολιτικός αρχηγός του κινήματος
Ο Λουίτζι Ντι Μάιο είναι ο υποψήφιος του κινήματος «Πέντε Αστέρων» για την πρωθυπουργία στις επικείμενες ιταλικές εκλογές. Πρόκειται για τον αντιπρόεδρο της ιταλικής Βουλής, 31 ετών, με καταγωγή από τη Νάπολη και κύκλο σπουδών στη Νομική Σχολή της πόλης του. Υποστηρίχτηκε δυναμικά από τον ιδρυτή του κινήματος, Μπέπε Γκρίλο.
Η επιλογή έγινε μέσω διαδικτύου. Σε σύνολο 150.000 εγγεγραμμένων, ψήφισαν 36.000. Ο Ντι Μάιο εξασφάλισε ποσοστό ρεκόρ, με σχεδόν 31.000 ηλεκτρονικές ψήφους. Οι δε υπόλοιποι επτά συνυποψήφιοί του ήταν σχεδόν άγνωστοι στα μέλη του «κινήματος της αντιπολιτικής» αφού, εκτός από μία βουλευτίνα, όλοι οι υπόλοιποι ήταν δημοτικοί σύμβουλοι χωρίς καμία εμπειρία σε πανιταλικό επίπεδο.
«Θα συνεχίσω να είμαι ο πατέρας όλων σας», διότι «το κίνημα αυτό έχει μπει στο DNA μου», είπε ο Γκρίλο στους οπαδούς του κινήματος λίγο μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ιντερνετικής ψηφοφορίας. Οι «Πεντάστεροι» οργάνωσαν επί δύο ημέρες ένα είδος εθνικού φεστιβάλ, στο Ρίμινι, κοντά στην Μπολόνια, για να καθορίσουν τις μελλοντικές τους προτεραιότητες και να επισημοποιηθεί η επιλογή του Ντι Μάιο ως υποψήφιου για την πρωθυπουργία.
Στη φάση αυτή, τα «Πέντε Αστέρια» εξασφαλίζουν το 28,2% της πρόθεσης ψήφου, με προβάδισμα μισής μονάδας επί του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος. Ολα δείχνουν ότι οι βουλευτικές εκλογές θα γίνουν την ερχόμενη άνοιξη και στόχος του Γκρίλο είναι να ισχυροποιήσει όσο περισσότερο μπορεί την πολιτική αυτή δύναμη που ο ίδιος δημιούργησε.
Βάσει της σημερινής πραγματικότητας, βέβαια, είναι πολύ δύσκολο -έως και αδύνατον- να μπορέσουν να αναλάβουν τα «Πέντε Αστέρια» τη διακυβέρνηση της χώρας, από τη στιγμή μάλιστα που δεν έχουν καμία διάθεση να συνάψουν συμμαχίες με κανένα από τα «παραδοσιακά κόμματα» της ιταλικής πολιτικής σκηνής.
Σύμφωνα με την άποψη των περισσότερων παρατηρητών, ο στόχος τους είναι να αυξήσουν μεν τα ποσοστά τους, αλλά να παραμείνουν στην αντιπολίτευση, λειτουργώντας σαν συνεχές κέντρισμα και σαν μεγάφωνο της κοινωνίας των πολιτών. Οσο για την επιλογή του Ντι Μάιο, θέτει αναμφίβολα σειρά ζητημάτων.
Πρώτα απ’ όλα, σε σχέση με τις εσωτερικές διαδικασίες δημοκρατίας και διαφάνειας. Για ποιο λόγο δεν ήταν υποψήφιο κανένα άλλο προβεβλημένο στέλεχος του κινήματος; Προφανώς διότι δεν θα είχε καμία τύχη, από τη στιγμή που ο νικητής της αναμέτρησης είχε ουσιαστικά αποφασιστεί εδώ και μήνες.
Θα πρέπει να εξακριβωθεί, επίσης, τι θα γίνει με την «αριστερή» πτέρυγα των «Πεντάστερων», της οποίας ηγείται ο βουλευτής Ρομπέρτο Φίκο. Τα περισσότερα μέλη της δεν αμφισβήτησαν ανοιχτά τη διαδικασία, αλλά ο Φίκο δήλωσε ήδη ότι «ο Ντι Μάιο δεν μπορεί να είναι και ο πολιτικός αρχηγός του κινήματος».
Ισως βρεθεί μια μέση λύση, με τον υποψήφιο πρωθυπουργό να εκπροσωπεί τα «Πέντε Αστέρια» μόνο στο Κοινοβούλιο και στις θεσμικές διαβουλεύσεις με τα άλλα κόμματα. Η γραμμή του όμως σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό και τη δημόσια τάξη ρέπει σίγουρα προς τα Δεξιά. Και σε κρίσιμες στιγμές κοινωνικών κρίσεων και εντάσεων, αυτό μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα συνοχής στο εσωτερικό των «Πέντε Αστέρων».
