Παρά την κόπωση και τις δικαστικές περιπέτειες, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν το βάζει κάτω. Συνεχίζει να στέλνει το σαφές μήνυμα ότι θέλει να ηγηθεί ο ίδιος -στις εκλογές που θα πρέπει να γίνουν το πολύ μέχρι την ερχόμενη άνοιξη- της κεντροδεξιάς παράταξης. Χθες μίλησε σε πολιτική εκδήλωση λίγο έξω από τη Ρώμη, η οποία διοργανώθηκε από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αντόνιο Ταϊάνι, ο οποίος ως γνωστόν ανήκει στη Φόρτσα Ιτάλια.
Ο πρώην καβαλιέρε επωφελήθηκε της ευκαιρίας για να υπογραμμίσει δημοσίως ότι «οι αρχές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος είναι ακριβώς οι δικές του αρχές» και πως «τις επόμενες εκλογές στην Ευρώπη θα τις κερδίσουν τα κόμματα-μέλη του ΕΛΚ», διότι «η Αριστερά βρίσκεται σε κρίση».
Πέρα από την ταύτιση αρχών, η οποία προσφέρεται για ποικίλες ερμηνείες, σίγουρα αρκετά ειρωνικές και καυστικές, το πολιτικό μήνυμα βρίσκεται αλλού: στο ότι όντως δηλαδή, όπως είχε διαρρεύσει πριν από λίγες εβδομάδες, η κ. Μέρκελ προσέφερε πολιτική κάλυψη στον «μίστερ TV» ανοίγοντάς του και πάλι τις αγκάλες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, υπό τον όρο ότι θα πρέπει να εργαστεί για να σταματήσει την άνοδο του κινήματος Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο.
Και ο Μπερλουσκόνι πήρε αμέσως τον ρόλο του πολύ στα σοβαρά. Κατηγόρησε τον υποψήφιο πρωθυπουργό των Πέντε Αστέρων και νυν αντιπρόεδρο της Bουλής, Λουίτζι ντι Μάιο, ότι «είναι φωτογενής», αλλά στην πραγματικότητα «πρόκειται για μια τηλεοπτική γλάστρα».
Ξεχνώντας βέβαια ότι τον συγκεκριμένο ρόλο τον επέβαλαν στην Ιταλία οι τηλεοράσεις του ομίλου του. Και προσβάλλοντας φυσικά και τις γυναίκες. Παράλληλα υπενθύμισε στο ακροατήριο ότι η μεγάλη πλειονότητα των μελών των Πέντε Αστέρων «δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα στη ζωή τους και για τον λόγο αυτό δεν ξέρουν να λύνουν τα προβλήματα».
Η κατάσταση στην Ιταλία είναι σαφώς πολύπλοκη. Ο Σίλβιο κατηγορεί τα Πέντε Αστέρια για λαϊκισμό, αλλά ετοιμάζεται, υποτίθεται, να συμμαχήσει με τη Λέγκα του Βορρά η οποία στήριξε ανοιχτά τη Λεπέν στις γαλλικές εκλογές. Παράλληλα συνεχίζονται και οι επαφές της Φόρτσα Ιτάλια με το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα.
Αν όπως όλα δείχνουν η χώρα πάει σε εκλογές με απλή αναλογική, δεν αποκλείεται να συμφωνηθεί μετεκλογική συνεργασία των Δημοκρατικών με την πολιτική δύναμη του μεγιστάνα και πρώην πρωθυπουργού. Εστω και αν επί είκοσι χρόνια παρουσιάζονταν στους ψηφοφόρους ως δύο απόλυτα ασυμβίβαστες πολιτικές δυνάμεις.
Ο Σίλβιο δηλαδή, όπως και να έχει, θέλει να είναι η μελλοντική βελόνα της ζυγαριάς που θα επιτρέψει τον σχηματισμό κυβέρνησης. Περιμένει ακόμη να δει αν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα του επιτρέψει να θέσει υποψηφιότητα (λόγω των δικαστικών του προβλημάτων) αλλά, όπως και να ’χει, στέλνει το μήνυμα ότι «θα δώσει δυναμικό παρών στην προεκλογική εκστρατεία». Και με όλη τη δύναμη, δηλαδή, της μιντιακής του αυτοκρατορίας.
Οσο για το μεταναστευτικό, ο πρώην καβαλιέρε προσπαθεί να προβάλει ένα πιο μετριοπαθές προφίλ και επιμένει ότι «χρειάζεται ένα νέο, τεράστιο Σχέδιο Μάρσαλ για να βοηθηθούν οι χώρες καταγωγής των μεταναστών». Κάτι που λένε λίγο πολύ όλοι πλέον, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τι θα συνέβαινε τη στιγμή της ουσιαστικής οικονομικής συνεισφοράς κάθε ευρωπαϊκής χώρας…
