Ο «Μένγκελε» ζούσε ανάμεσά μας

Ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για μια ψυχιατρική κλινική της Βιέννης έκανε ομάδα ερευνητών στην Αυστρία. Σύμφωνα με την μελέτη τους στην κλινική αυτή εκατοντάδες νεαροί ασθενείς έπεσαν θύματα ναζιστικών πρακτικών, βασανιστηρίων και πειραμάτων ακόμη και 40 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου. Στο ίδρυμα, μάλιστα, έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 70 παιδιά. 

Το «Περίπτερο 15» του παιδιατρικού νοσοκομείου του Σπίγκελγκρουντ, ήταν τόπος μαρτυρίου για πολλούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Γ’ Ράιχ. Όμως μετά τον πόλεμο δεν υπήρξε επαρκής «ρήξη με την ιδεολογία και το προσωπικό», όπως σημειώνει η έρευνα, με αποτέλεσμα εκατοντάδες παιδιά να μαρτυρήσουν μέχρι και το 1985, όταν έκλεισε η κλινική.

Κατάχρηση ηρεμιστικών χαπιών, ασθενείς δεμένοι με ζουρλομανδύες, κρεβάτια-κλουβιά και άλλα βασανιστήρια έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη κλινική, όπως αποκαλύπτει η έκθεση 600 σελίδων που έχει αναρτηθεί και στο διαδίκτυο.

Σε αυτό το νοσοκομείο, που ήταν ένα από τα πιο σύγχρονα της Ευρώπης κατά την Μπελ Επόκ, οι Ναζί δημιούργησαν ένα από τα πιο «δραστήρια» κέντρα του προγράμματος ευθανασίας των αναπήρων. Περισσότερα από 700 παιδιά έχασαν τη ζωή τους εκεί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως αποτέλεσμα της «ιατρικής θεραπείας» στην οποία υποβάλλονταν.

Βασιζόμενοι σε περισσότερες από 100 συνεντεύξεις με ασθενείς και εργαζόμενους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι της ναζιστικής εποχής παρέμειναν στις θέσεις τους και μετά τον πόλεμο. Πολλοί από αυτούς δεν είχαν εκπαιδευτεί για κάτι τέτοιο, ούτε είχαν άλλα προσόντα. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαβιούσαν (συχνά για πολλά χρόνια) οι ασθενείς στο Περίπτερο 15 ήταν «μακράν των προτύπων της εποχής».

Από τα 600-7000 παιδιά που φιλοξενήθηκαν εκεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, τουλάχιστον 70 πέθαναν, τα περισσότερα από πνευμονία, λόγω της ανεπαρκούς περίθαλψης. Επιπλέον, οι εγκέφαλοι των θυμάτων του «Περιπτέρου 15» χρησιμοποιούνταν στη συνέχεια για «επιστημονικούς σκοπούς».

Υπεύθυνος για αυτές τις «επιστημονικές έρευνες» ήταν ο Χάινριχ Γκρος, πρώην μέλος του ναζιστικού κόμματος που είχε εργαστεί στην ψυχιατρική κλινική κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτός ο γιατρός, που στη συνέχεια επρόκειτο να γίνει ειδικός εμπειρογνώμονας στα αυστριακά δικαστήρια, είχε βρει στο Περίπτερο 15 «το ιδρυματικό πλαίσιο για να συνεχίσει τις έρευνές του για την παιδική ευθανασία» εκτιμά η έκθεση.

Ο Γκρος, που πέθανε το 2005, είχε δικαστεί τρεις φορές για τους θανάτους των ασθενών του, όμως καμία από αυτές τις δίκες δεν κατέληξε σε ετυμηγορία. Τουλάχιστον 300 εγκέφαλοι παιδιών που είχαν σκοτωθεί στο Σπίγκελγκρουντ κατά τη διάρκεια του πολέμου και είχαν διατηρηθεί επί δεκαετίες για “ερευνητικούς” σκοπούς ενταφιάστηκαν τελικά στις αρχές της δεκαετίας του 2000.