ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Τσιάρας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ας το παραδεχτούμε: ο Τζο Μπάιντεν πιθανότατα θα μείνει στην Ιστορία ως ένας από τους χειρότερους προέδρους που πέρασαν ποτέ από τον Λευκό Οίκο – μια «διάκριση» εξαιρετικά δύσκολη, όταν διαδέχεσαι έναν πρόεδρο τόσο επικίνδυνο όσο ήταν στην πρώτη του θητεία ο Ντόναλντ Τραμπ. Ομως σήμερα ο 81χρονος απερχόμενος πλανητάρχης έχει κάθε δίκιο να δηλώνει –για την ώρα μέσω ανώνυμων «διαρροών»– «πικραμένος» και «προδομένος» από τη στάση των πρωτοκλασάτων στελεχών του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως ο Ομπάμα, ο Σούμερ και η Πελόζι, αλλά και των φιλικών προς αυτόν ΜΜΕ, που τελικά τον εξώθησαν στην ντροπιαστική προχτεσινοβραδινή έξοδό του από την προεδρική κούρσα.

Μέχρι πριν από λίγες μέρες, βλέπετε, όλος αυτός ο απίθανος θίασος κοστουμαρισμένων αυλικών, αξιωματούχων και παρατρεχάμενων της εξουσίας κορόιδευε στα μούτρα της την αμερικανική, αλλά και την παγκόσμια κοινή γνώμη –όλους εμάς–, επιμένοντας ξεδιάντροπα ότι αυτός ο εμφανώς ασταθής και ανήμπορος εδώ και χρόνια άνθρωπος ήταν στην πραγματικότητα μια χαρά –τι λέω;–, υγιέστερος παρά ποτέ και σε κάθε περίπτωση πανέτοιμος να κυβερνήσει την Αμερική, αλλά και την ευρύτερη αμερικανική αυτοκρατορία για άλλα τέσσερα χρόνια! Μια Αμερική που, βέβαια, αντί να ενώσει όπως υποσχέθηκε, θα την αφήσει κυριολεκτικά στο χείλος του εμφυλίου πολέμου, και ένα «ιμπέριουμ» το οποίο βέβαια αφήνει σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι το παρέλαβε από τον ανεκδιήγητο Τραμπ.

Χαμένος

Πώς τα κατάφερε; Δισεκατομμύρια μάτια τον έβλεπαν κάθε τρεις και λίγο να μπερδεύει τα λόγια του και να διαβάζει άλλα αντ’ άλλων ακόμη και από το tele-prompter. Να σωριάζεται χάμω σχεδόν καθημερινά και να ακυρώνει κρίσιμα ραντεβού με ξένους ηγέτες επειδή… χρειαζόταν ύπνο. Και το κυριότερο, να βάζει φωτιές σε όλο τον πλανήτη και να διαπράττει το ένα στρατηγικό λάθος μετά το άλλο, καταστρέφοντας μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια όχι μόνο το εγχώριο, αλλά και το διεθνές πολιτικό κεφάλαιο εμπιστοσύνης που είχε συγκεντρώσει ως «ο άνθρωπος που θα διόρθωνε τις μ@λ@κίες του Τραμπ». Ομως τίποτε από αυτά δεν είχε –ώς τώρα– σημασία: μια αδιαπέραστη κουρτίνα ψεύδους και υποκρισίας, που υψώθηκε και διατηρήθηκε από ένα βαθιά διαβρωμένο σύστημα ελέγχου της παγκόσμιας κοινής γνώμης, επέτρεψε στον Μπάιντεν όχι μόνο να κυβερνήσει ανεμπόδιστος και χωρίς πραγματική κριτική και λογοδοσία, αλλά και να σαρώσει ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο στις προκριματικές εκλογές και να φτάσει στο παρά πέντε των προεδρικών εκλογών. Ενα σύστημα που, ακόμα και μετά την τραγική εμφάνισή του στο ντιμπέιτ με τον (μόλις τρία χρόνια μικρότερό του) Τραμπ, επέμενε να μας βγάζει όλους τρελούς!

Μέχρι που την τελευταία εβδομάδα, και ιδίως μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ, η στρατιά των υποστηρικτών του απλά τα παράτησαν – «They dropped the ball», που λένε και στο Αμέρικα. Γιατί; Γιατί πολύ απλά σιγουρεύτηκαν πως δεν υπήρχε πλέον καμιά περίπτωση να νικήσει ο Μπάιντεν τον Τραμπ. Κι έτσι, εν μια νυκτί, το αφήγημα άλλαξε: ουσιαστικά οι ίδιοι μεγαλοσχήμονες αξιωματούχοι και δημοσιογράφοι που μας δούλευαν ψιλό γαζί, μας λένε τώρα κατάμουτρα ότι ναι, όλο αυτό τον καιρό είχατε δίκιο, ο άνθρωπος δεν μπορεί, ας ρίξουμε στην αρένα την Κάμαλα ή όποιον άλλον…

Ξέρετε κάτι όμως; Ακόμη και σε αυτή την οικτρή κατάσταση, ο Μπάιντεν ή ο όποιος αντικαταστάτης του θα είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν τον διχαστικό, λαϊκιστή και ακροδεξιό Τραμπ, αν είχαν έστω και στο ελάχιστο υλοποιήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες τους προς τον αμερικανικό λαό, σπάζοντας αυγά και βάζοντάς τα με τα πάσης φύσεως οργανωμένα συμφέροντα. Θα θυμάστε ίσως πόσα πράγματα είχε τάξει προεκλογικά, το 2020, για να κλέψει τις ψήφους των νέων και της λεγόμενης «αριστερής πτέρυγας» των Δημοκρατικών, που δικαίως τον αντιμετώπιζαν εξαρχής με δυσπιστία, σαν κομμάτι του «βαθέος κράτους»: να χαρίσει τα γιγαντιαία φοιτητικά χρέη, να αυξήσει τους φόρους των υπερ-πλουσίων που είχε μειώσει ο Τραμπ, να δυναμώσει τα εργατικά συνδικάτα και να περιορίσει την αποβιομηχάνιση, να επενδύσει τεράστια ποσά σε νέες δημόσιες υποδομές στη θέση των παλιών που καταρρέουν και στις «πράσινες», ανανεώσιμες ενεργειακές τεχνολογίες, να βάλει τέλος στην ανεξέλεγκτη οπλοκατοχή και τη δολοφονική, ρατσιστική αστυνομική ασυδοσία, να λύσει με ανθρώπινο τρόπο το πολυπλόκαμο μεταναστευτικό πρόβλημα, και πολλά ακόμα.

Τι από αυτά έκανε; Σχεδόν τίποτε! Ακόμη και η πρώτη του διετία, όταν οι Δημοκρατικοί διέθεταν την απόλυτη πλειοψηφία σε Βουλή και Γερουσία, αναλωθήκαν περισσότερο σε λομπίστικους εσωκομματικούς συμβιβασμούς και διοικητικά ημίμετρα, αλλά και στην προσπάθεια δικαστικής «ακύρωσης» του Τραμπ – ενώ σχεδόν ολόκληρη η ενέργεια και οι πόροι της κυβέρνησης κατευθύνονταν στην εξωτερική πολιτική.

Γενοκτόνος

Και τι πολιτική! Αντί να επανενώσει τον τρομοκρατημένο από τον παραλογισμό και τις (ευτυχώς τζούφιες) πολεμικές απειλές του Τραμπ κόσμο, ο Μπάιντεν θα μείνει δυστυχώς στην Ιστορία σαν ο άνθρωπος που εγκατέλειψε νύχτα το Αφγανιστάν στους Ταλιμπάν, μετά από είκοσι χρόνια κατοχής, πετώντας στα σκουπίδια σχεδόν ένα τρισ. δολάρια. Πρωτίστως όμως θα τον θυμόμαστε ως τον πρωτεργάτη και βασικό υπεύθυνο πίσω από την αιματηρότατη ρωσο-ουκρανική σύρραξη και τον Β΄ Ψυχρό Πόλεμο που ήδη βιώνουμε, με όλες τις τρομερές και πιθανότατα μη αναστρέψιμες συνέπειές του – μια σύρραξη που προλείαινε ήδη από τα χρόνια της αντιπροεδρίας του, το 2014, όταν υποδαύλισε προσωπικά το πραξικόπημα του Μαϊντάν και τις «αντιτρομοκρατικές» επιχειρήσεις του Κιέβου κατά των ρωσόφωνων του Ντονμπάς. Και που τώρα, δυόμισι χρόνια μετά το ξέσπασμά της, και παρά την κολοσσιαίων διαστάσεων οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, γυρίζει μπούμερανγκ για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της στην Ευρώπη, χαλυβδώνοντας τη συμμαχία μεταξύ Κίνας, Ρωσίας και αναπτυσσόμενου κόσμου και επιταχύνοντας έτσι τη φθορά της αμερικανικής ηγεμονίας που υποτίθεται πως θα ενίσχυε.

Θα τον θυμόμαστε όμως και ως τον… Genocide Joe –τον άμεσο συναυτουργό του Νετανιάχου και των άλλων σιωνιστών εγκληματιών πολέμου στη συνεχιζόμενη γενοκτονία της Γάζας– και τον πρόεδρο που έστειλε την έφιππη αστυνομία στα αμερικανικά πανεπιστήμια για να διαλύσουν με τη βία το μαζικό φοιτητικό κίνημα υπέρ της αγωνιζόμενης Παλαιστίνης…