Πέρσι τέτοιον καιρό, η εμφάνιση της Αούνγκ Σαν Σου Κι στην ετήσια γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών χαιρετίστηκε ως απόδειξη του θριάμβου της δημοκρατίας επί της χούντας, σαν μεγάλη δικαίωση των πολυετών προσπαθειών για εκδημοκρατισμό του πολύπαθου Μιανμάρ, μετά τη νίκη του κόμματός της στις εκλογές του 2015.
Φέτος, όμως, το τιμώμενο πρόσωπο του 2016 και ουσιαστική πρόεδρος της χώρας δεν θα ταξιδέψει καν στη Νέα Υόρκη, αφού στο μεταξύ κατάφερε να συνδέσει το όνομά της με μία από τις χειρότερες εθνοκαθάρσεις των τελευταίων χρόνων: τον συνεχιζόμενο διωγμό εκατοντάδων χιλιάδων μειονοτικών μουσουλμάνων της φυλής Ροχίνγκια – οι πιο τυχεροί από τους οποίους καταφεύγουν όπως όπως στο Μπαγκλαντές και άλλες γειτονικές χώρες. Προφανώς, η… πρόωρα βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Σου Κι δεν άντεχε στην ιδέα της παγκόσμιας κατακραυγής, και μάλιστα από τους ίδιους φορείς που μόλις πέρσι την αποθέωναν.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Οργανισμού, οι φυγάδες από τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του στρατού και της αστυνομίας και το συνοδευτικό παρακρατικό πογκρόμ, που κατάφεραν να φτάσουν στο Μπαγκλαντές, αγγίζουν πλέον τις 370.000, ενώ από τα 471 χωριά των Ροχίνγκια -οι ντόπιοι τούς αποκαλούν περιφρονητικά «Μπενγκάλι»- τα 176 έχουν ερημώσει, ενώ αρκετά έχουν πυρποληθεί.
Πολλοί από τους πρόσφυγες είναι σε άθλια κατάσταση, πεινασμένοι και τραυματισμένοι από την πολυήμερη πεζοπορία στη ζούγκλα. Εννοείται πως η κυβέρνηση επιμένει στο αφήγημα περί «ισλαμιστικής τρομοκρατικής εξέγερσης» των Ροχίνγκια, στην οποία «αναγκάστηκαν» να απαντήσουν οι αρχές ασφαλείας για να «σταθεροποιήσουν με επιτυχία την περιοχή». Οσο για τους εμπρησμούς, τους βιασμούς και τις καταγγελλόμενες από τους πρόσφυγες μαζικές δολοφονίες στα χέρια οργανωμένου όχλου, πρόκειται για «προπαγάνδα των εχθρών του Μιανμάρ»…
Να και ο ΟΗΕ…
Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο διωγμός δεν ξεκίνησε στις 25 Αυγούστου, αλλά αρκετά χρόνια νωρίτερα, με την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης αλλά και του ντόπιου πληθυσμού, που στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι βουδιστές. Πάνω από μισό εκατομμύριο Ροχίνγκια είχαν καταφύγει στο Μπαγκλαντές την τελευταία πενταετία, οι περισσότεροι μετά τις μεγάλες αντιμουσουλμανικές ταραχές του 2012, που επίσης είχαν περάσει «αδάκρυτες» από την ξαφνικά ευαισθητοποιημένη σήμερα διεθνή κοινότητα…
Το σίγουρο είναι πως, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, ο ΟΗΕ δείχνει πλέον αποφασισμένος να αναλάβει δράση για να σταματήσει την ανθρωπιστική τραγωδία. Χθες το βράδυ πραγματοποιήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έκτακτη σύσκεψη κεκλεισμένων των θυρών για να αντιμετωπίσει το θέμα, ενώ θεωρείται πλέον βέβαιη η επιβολή κυρώσεων σε βάρος του Μιανμάρ -χωρίς, ωστόσο, κάτι τέτοιο να εγγυάται και τη διακοπή της εθνοκάθαρσης.
Ταυτόχρονα, αναμένονται και οι πρώτες επιτόπιες αναφορές από αποστολή διπλωματών και ακτιβιστών ΜΚΟ που επρόκειτο να συναντηθούν με πρόσφυγες Ροχίνγκια στη μεθόριο του Μπαγκλαντές. Υπενθυμίζεται ότι μια παρόμοια αποστολή που επρόκειτο να επισκεφτεί τον περασμένο Ιούνιο τα μειονοτικά χωριά που τώρα καίγονται στην Πολιτεία Ραχίν είχε απαγορευτεί από την κυβέρνηση της Σου Κι.
