Συμμαχική κακοφωνία

Τα κοινά ανακοινωθέντα και συμπεράσματα των υπουργικών συνόδων ή ακόμη και των συνόδων κορυφής του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. διαμηνύουν ότι η ευρωπαϊκή και διατλαντική ομοφωνία στην κρίση της Ουκρανίας είναι προσχηματική, αν όχι εικονική.

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Πολωνίας και της Ουκρανίας βάλλουν ευθέως κατά του Βερολίνου, που αρνείται να δώσει όπλα στην Ουκρανία αλλά και ταυτόχρονα εμποδίζει την εκεί μεταφορά όπλων γερμανικής κατασκευής από την Εσθονία.

Και όχι μόνο, καθώς ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας σπεύδει να δηλώσει ότι κανείς δεν πρόκειται να επιβάλει στη χώρα του να κάνει παραχωρήσεις στο όνομα του κατευνασμού της Ρωσίας.

Δεν είναι μόνο η Γερμανία που δηλώνει χωρίς περιστροφές ότι δεν πρόκειται να θέσει εν κινδύνω την στρατηγική Ειδική Σχέση της με τη Ρωσία.

Χθες Τετάρτη η Ιταλία του Ντράγκι έστειλε και το δικό της μήνυμα με την τηλεδιάσκεψη κορυφαίων επιχειρηματιών της χώρας με τον Πούτιν.

Πρόκειται για μια συμμαχική κακοφωνία που θέτει άβολα διλήμματα και απαιτεί οριακές και εύθραυστες εξισορροπήσεις από τον Μπάιντεν.

Σήμερα υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη βεβαιότητα ότι είτε υπάρξει αποκλιμάκωση και συνεργασία είτε κλιμάκωση και σύγκρουση, η όποια επιλογή θα έχει υψηλό πολιτικό κόστος για τον Μπάιντεν με τους δυσαρεστημένους από τη γραμμή πλεύσης της Ουάσινγκτον.

Σε άρθρο του στους «Financial Times» της Τρίτης ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Χάντερ, επισημαίνει ότι μετά τη συνάντηση Λαβρόφ – Μπλίνκεν στη Γενεύη έχει προχωρήσει η δυναμική του συμβιβασμού σε τέτοιο σημείο, ώστε να λείπει μόνο η γραπτή διατύπωσή του.

Η προσπάθεια του Μπάιντεν να εξισορροπήσει τον διάλογο με τον Πούτιν με μια σκληρή ρητορική απέναντι στο Κρεμλίνο, ώστε να τεθεί υπό έλεγχο η διασυμμαχική κακοφωνία, είναι μια ισορροπία υψηλού κινδύνου η οποία δεν μπορεί να διαρκέσει και πολύ.

Είναι βέβαιο ότι η όποια πρόοδος στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας και ακόμη περισσότερο μια συμφωνία-πλαίσιο για την ασφάλεια της Ευρώπης θα προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη αντίδραση του σκληρού ρωσοφοβικού πυρήνα, δηλαδή της Πολωνίας και των τριών βαλτικών χωρών.

Η Πολωνία έχει στοχοποιήσει επιλεκτικά τη Γερμανία, προφανώς και για ιστορικούς λόγους, ενώ η Ουκρανία έχει κάνει ένα βήμα πιο μπροστά, καθώς η δήλωση ότι δεν θα δεχτεί να πληρώσει το κόστος του κατευνασμού της Ρωσίας είναι ευθεία βολή κατά των ΗΠΑ.