Πολλοί ισχυρίζονται ότι αν ο Ντόναλντ Τραμπ αποφασίσει να εισβάλει στη Βενεζουέλα με αμερικανικό στρατό, οι ΗΠΑ θα γνωρίσουν ένα χειρότερο Βιετνάμ. Αν ισχύει κάτι τέτοιο κι αν ισχύει επίσης ότι η Ιστορία εξελίσσεται την πρώτη φορά ως τραγωδία κι επαναλαμβάνεται ως φάρσα, σε είκοσι χρόνια από σήμερα θα κυκλοφορήσει ένα περιοδικό για τα ανδραγαθήματα των Αμερικανών φαντάρων στις αφιλόξενες «ζούγκλες» του Καράκας.
Γιατί κάτι τέτοιο συνέβη το 1986, όταν κυκλοφόρησε το περιοδικό κόμικς «The ‘Nam» που περισσότερο σαν φάρσα έμοιαζε, ιδιαίτερα μετά τις κινηματογραφικές ταινίες που είχαν μεσολαβήσει και περιέγραφαν το τι πραγματικά έγινε πριν από είκοσι χρόνια στην ασιατική χώρα.
Το «The ‘Nam» (σενάριο: Doug Murray, σχέδια: Michael Golden) αυτοσυστήθηκε στους αναγνώστες ως το περιοδικό που σκόπευε να δείξει τον πόλεμο στο Βιετνάμ όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα είναι δυνατόν. «Κάθε δράση, κάθε μάχη βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα», έγραφαν οι επιμελητές του στο editorial του πρώτου τεύχους. Και για να αποδώσουν τον πόλεμο όσο το δυνατόν «ρεαλιστικότερα» είχαν προσλάβει βετεράνους του Βιετνάμ, δημοσιογράφους και ιστορικούς.
Η υποτιθέμενη «πραγματικότητα», όμως, ήταν αυτή των Αμερικανών φαντάρων και μόνο αυτών σε σημείο που στο πρώτο τεύχος δεν φαίνεται ούτε ένας Βιετναμέζος. Οι Αμερικανοί παρουσιάζονται από την αρχή ως σκληροτράχηλοι και πλακατζήδες, αποφασισμένοι και γενναίοι, χωρίς καμιά διάθεση να σκεφτούν ούτε μια στιγμή την αναγκαιότητα αυτού του πολέμου, την ηθική διάσταση της εισβολής σε μια ξένη χώρα, τις συνέπειες των βομβαρδισμών τους, τις ναπάλμ που έπεφταν βροχή, τους ανθρώπους (πολίτες και φαντάρους) της άλλης πλευράς.
Οπως γράφει η Annette Matton στο άρθρο της «Από τον ρεαλισμό στους υπερήρωες στο “The ‘Nam” της Marvel», [Matthew McAllister, Edward Sewell, Ian Gordon (επιμ.), Comics & Ideology, εκδόσεις Peter Lang, 2001]: «Οι Αμερικανοί φαντάροι είναι όμορφοι, μυώδεις και δυνατοί ενώ οι Βιετναμέζοι είναι κοκαλιάρηδες, αδύναμοι και ευάλωτοι. Οι Αμερικανοί διαθέτουν τεχνολογία, οι εχθροί όχι. Οι Αμερικανοί είναι άνθρωποι, οι εχθροί όχι. Οι Αμερικανοί είναι πάντα ηθικώς ορθοί, οι εχθροί ποτέ».
Το «The ‘Nam», παρά την ιδεολογική του στράτευση και την ωμή προπαγάνδα, άντεξε επτά ολόκληρα χρόνια μέχρι να διακόψει την έκδοσή του το 1993 λόγω ισχνών πωλήσεων. Στην Ιστορία θα μείνει μόνο για την εξόφθαλμη (αποτυχημένη) απόπειρα να (ξανα)αφηγηθεί τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ούτε καν ως φάρσα δεν τα κατάφερε.
