Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα περιθώρια στο αδυνάτισμα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα περιθώρια στο αδυνάτισμα

  • A-
  • A+
Ο άνθρωπος με διαταραχή βάρους λειτουργεί σαν να μην έχει περιθώρια να κάνει λάθη, σαν να μην έχει περιθώρια να κάνει κάτι άλλο από αυτά που έχει μάθει να κάνει, σαν να μην έχει ούτε χιλιοστό ζωτικού χώρου για τον εαυτό του. Ολα είναι καλυμμένα με γράμματα και την έλλειψη χρόνου και χώρου την καλύπτει με την τροφή.

Η Βερενίκη φαινόταν άστατη· λειτουργούσε με περίσσιο ενθουσιασμό. Επιθυμούσε όμως να τα καταφέρει και έλπιζε πως με μεθοδικές και κατάλληλες κινήσεις θα έφτανε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, στη μακροχρόνια επιδίωξή της: να αδυνατίσει.

Οταν έπαιρνε λοιπόν την απόφαση να ξεκινήσει δίαιτα έπραττε σαν να εγκαθιστούσε μια καινούργια εφαρμογή στο κινητό της. Φαντάζομαι, πήγαινε στον διαιτολόγο, έπαιρνε τη δίαιτά της, ψώνιζε τα τρόφιμά της, οργάνωνε την προετοιμασία των γευμάτων της, ακολουθούσε το πρόγραμμα με μικρές παρεκκλίσεις, ένιωθε δυνατή που συγκρατιόταν και δεν έτρωγε γλυκά και η καθημερινότητά της χαρακτηριζόταν από την ασφάλεια του ανθρώπου που τα έχει όλα σε μια τάξη.

Η Βερενίκη δούλευε εννέα με δέκα ώρες την ημέρα σε ένα δικηγορικό γραφείο, ζούσε με τον σύντροφό της, είχε ως επί το πλείστον την ευθύνη της οργάνωσης του σπιτιού και την επιμέλεια της τροφής και την περίοδο που ήρθε σ’ εμένα είχε μόλις αναλάβει να εκπαιδευτεί σε κάποιο σεμινάριο που θα την ωφελούσε στην επαγγελματική της εξέλιξη. Μου τόνισε ότι η μόνη ώρα που μπορούσε να διαθέσει για τη συνάντησή μας ήταν κάποια συγκεκριμένη απογευματινή ώρα συγκεκριμένης επίσης ημέρας μέσα στην εβδομάδα.

Επίσης μου δήλωσε περιχαρής πως είχε πάρει πια την απόφαση να ασχοληθεί με τον εαυτό της και να απαλλαγεί από το επιπλέον βάρος που κουβαλούσε.

Στο δεύτερο ραντεβού μας της απαρίθμησα τους κανόνες που συνήθως προτείνω, ώστε να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο βοήθειας κατά τη διαδικασία αδυνατίσματος.

Είχε, άραγε, η Βερενίκη τη δυνατότητα να εφαρμόσει τους κανόνες; Ημουν επιφυλακτική, αλλά από τη στιγμή που έβλεπα να έχει τη βούληση να ασχοληθεί με το βάρος της θα ακολουθούσα την επιθυμία της.

Ηδη την τρίτη εβδομάδα δυσκολεύτηκε να εφαρμόσει το πρώτο όριο-κανόνα και δεν ήρθε στη συνάντησή μας γιατί είχε αρρωστήσει. Μπορούσε να έρθει κάποια άλλη ημέρα της εβδομάδας όταν θα είχε γίνει καλά; Οχι, δεν γινόταν. Αμέσως μετά έτυχε να είναι αργία η ημέρα του καθιερωμένου ραντεβού μας κι έτσι έχασε, για ευνόητους λόγους, δύο συναντήσεις.

Μιας και η Βερενίκη είχε καταλύσει τον σημαντικότερο κανόνα στη διαδικασία (την εβδομαδιαία επαφή με το βάρος της), καθώς δεν είχε ελεύθερες ώρες, επιβεβαιώθηκε ο αρχικός μου προβληματισμός για την έκβαση της προσπάθειάς της. Η Βερενίκη δεν μπορούσε να αδυνατίσει. Δεν είχε περιθώρια.

Φτιάξε τώρα στο μυαλό σου την εικόνα ενός τετραδίου που οι σελίδες του δεν έχουν αυτές τις κάθετες γραμμές στις άκρες τους, τις γραμμές που σηματοδοτούν το τέλος της γραφής, που ειδοποιούν για την αλλαγή αράδας· γιατί αν δεν σταματήσεις να γράφεις, θα βγεις από το τετράδιο και θα συνεχίσεις να γράφεις πάνω στο τραπέζι ή δεν θα μείνει χιλιοστό άλλο χώρου, θα είσαι υπερπλήρης!

Είναι τα λεγόμενα περιθώρια, που λειτουργούν σαν φρένα, σαν στοπ που σου λένε φτάνει, μέχρι εδώ, δεν υπάρχει άλλος χώρος, μη συνεχίζεις πιο πέρα, άφησε ένα κενό, μη γράφεις, γράφεις, γράφεις και τελειωμό δεν έχει… όπως τρως, τρως, τρως και τελειωμό δεν έχει!

Θυμάμαι στο σχολείο με πόση προσοχή γράφαμε και είχαμε έγνοια να χρησιμοποιήσουμε συνετά τον χώρο μέχρι τη γραμμή, χωρίς να πατήσουμε πάνω της, ειδικά όταν έπρεπε να υπολογίσουμε σε ποιο σημείο θα χωρίσουμε τη λέξη με την ενωτική παυλίτσα, μετρώντας σωστά τις συλλαβές – πού δηλαδή έπρεπε ακριβώς να χωριστεί η λέξη, ώστε να συνεχιστεί η υπόλοιπη στην από κάτω αράδα.

Αυτό όμως το κενό που έμενε στην άκρη του τετραδίου μάς έδινε και την ασφάλεια να διορθώσουμε ή να συμπληρώσουμε αν είχαμε ξεχάσει κάτι, ακόμα κι αν καταπατούσαμε αυτόν τον χώρο. Επαιρνε διάσταση «ζωτικού χώρου» για την ορθογραφία. Με λίγα λόγια μας παρείχε Ασφάλεια. Υπαρξη κενού χώρου είναι η ύπαρξη ευκαιρίας για διόρθωση λαθών.

Ο άνθρωπος με διαταραχή βάρους λειτουργεί σαν να μην έχει περιθώρια να κάνει λάθη, σαν να μην έχει περιθώρια να κάνει κάτι άλλο από αυτά που έχει μάθει να κάνει, σαν να μην έχει ούτε χιλιοστό ζωτικού χώρου για τον εαυτό του. Ολα είναι καλυμμένα με γράμματα και την έλλειψη χρόνου και χώρου την καλύπτει με την τροφή.

Εφταιγε, μήπως, η Βερενίκη που είχε μάθει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο; Οχι, δεν έφταιγε, ήταν δικαιολογημένη. Επρεπε όμως να αντιληφθεί πόσο «στενεμένη» ήταν, πόσο δεν είχε καθόλου χρόνο για τις πρωταρχικές της ανάγκες, ό,τι κι αν σήμαινε αυτό, διασκέδαση, ανάπαυλα, ραντεβού σημαντικό για την ίδια. Δεν είχε καν χρόνο να δει τον εαυτό της. Δεν μπορούσε να τηρήσει τους καινούργιους κανόνες μας, ήταν κορεσμένη ήδη από τους δικούς της κανόνες.

Ο παχύσαρκος, καθώς δεν έχει όρια στην τροφή, χρειάζεται όρια αλλού. Δεν έχει κανόνες στο πόσο θα φάει και στο τι θα φάει, γι’ αυτό χρειάζεται όρια στην κούραση.

Η Βερενίκη δεν ήταν άστατη, ήταν «σκασμένη»· όταν κατάφερε επιτέλους να έρθει στο ραντεβού μας, της εξήγησα πως δεν μπορούσα να την αναλάβω γιατί πίστευα πως με αυτόν τον δικό της γνώριμο τρόπο δεν θα αδυνάτιζε. Απλώς για μία φορά ακόμα θα απογοητευόταν και θα τα παρατούσε. Ετσι την προστάτευσα... «Εχετε δίκιο» μου είπε.

*Σύμβουλος διατροφής[email protected]

ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Διατάζω την πείνα μου
Δεν πρέπει να τρέφουμε την ψευδαίσθηση πως το αδυνάτισμα και η κατοπινή διατήρηση του καινούργιου βάρους είναι εύκολη υπόθεση. Δεν είναι τυχαίο που οι άνθρωποι βρίσκονται σε διαρκείς και ατελείωτες προσπάθειες...
Διατάζω την πείνα μου
Απώλεια βάρους
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
«Καταπίνω τα συναισθήματά μου»
Αρκετά συχνά η διαδικασία απώλειας βάρους είναι μία μακρόχρονη προσπάθεια, χαρίζεις χρόνο στον εαυτό σου για να ανακαλύψεις τον δικό σου τρόπο να φροντίζεσαι διατροφικά
«Καταπίνω τα συναισθήματά μου»
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Ελπίδα και αδυνάτισμα
Ανάμεσα στα δημητριακά, πριν από το καστανό ρύζι, ας μιλήσουμε ξανά για αδυνάτισμα. Η ελπίδα του θεραπευόμενου να αδυνατίσει, όσες φορές και αν χαθεί, ματαιωθεί ή «κακοποιηθεί», σχεδόν ποτέ δεν σβήνει.
Ελπίδα και αδυνάτισμα
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Θέλω και δεν θέλω να αδυνατίσω
Αυτό που έχω εντοπίσει στα τριάντα χρόνια που ασχολούμαι με τη διαταραχή βάρους είναι πως, συχνά, στην προσπάθεια αδυνατίσματος υπάρχει ένα σημαντικό έλλειμμα, το οποίο είναι ένας από τους πιο βασικούς...
Θέλω και δεν θέλω να αδυνατίσω
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Λίγοι υδατάνθρακες για να μην πάρουμε ξανά τα «χαμένα»
Οι περισσότεροι άνθρωποι βάζουν ξανά μέσα σε ένα έως δύο χρόνια το βάρος που χάνουν με τις δίαιτες, εν μέρει επειδή το σώμα τους προσαρμόζεται επιβραδύνοντας το μεταβολισμό του και καίγοντας πλέον λιγότερες...
Λίγοι υδατάνθρακες για να μην πάρουμε ξανά τα «χαμένα»
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Θέλω αλλά δεν μπορώ να κάνω δίαιτα…
Ο παχύσαρκος, πέρα από το τι θέλει και το τι πρέπει να κάνει, χρειάζεται απαραίτητα να σταθεί και στο εξής: «τι μπορώ και τι αντέχω να πραγματώσω». Είναι πολύ σημαντικό να λες πάντα την αλήθεια στον άνθρωπο με...
Θέλω αλλά δεν μπορώ να κάνω δίαιτα…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας