Στην εφαρμογή μιας ιδιαίτερα επικίνδυνης όψης του «Εθνικύ Σχεδίου για την Ψυχική Υγεία» προχωρά το υπουργείο Υγείας, με πάσχοντες και εργαζόμενους του κλάδου να αντιδρούν έντονα. Το υπουργείο ιδρύει Ψυχιατροδικαστικές Κλινικες μέσα στις εγκαταστάσεις του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και σε άλλα ψυχιατρία, μια δομή για τον εγκλεισμό όλων των νοσηλευόμενων/κρατούμενων βάσει του αρθρου 69 ΠΚ, λόγω παραβατικής πράξης για την οποία, λόγω της ψυχικής νόσου, κρίθηκαν ως ακαταλόγιστοι. Όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή της η Πρωτοβουλία Για Ένα Πολύμορφο Κίνημα Στην Ψυχική Υγεία, θα πρόκειται ουσιαστικά για περίκλειστες δομές «υψίστης» και «μέσης» ασφαλείας, όπου θα μπορούν να νοσηλεύονται όχι μόνο παραβατικοί ασθενείς που έχουν κριθεί ακαταλόγιστοι, αλλά και ασθενείς για τους οποίους έχει γίνει κανονική εισαγωγή για νοσηλεία, αλλά το σύστημα τους κρίνει (στην πραγματικότητα τους παράγει) ως «διαταρακτικούς». Τέτοιες δομές θα διαδραματίσουν αντικειμενικά το ρόλο κανονικών «ψυχιατρικών φυλακών», οι πάσχοντες θα υποβάλλονται σε κράτηση αμφίβολης νομιμότητας και επιστημονικά αβάσιμη, και οι εργαζόμενοι θα καταναγκάζονται να αναλαμβάνουν ρόλο «δεσμοφυλάκων».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας αναφέρει:
«Πριν μερικές μέρες συζητήθηκε, και εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από το Επιστημονικό Συμβούλιο Ψυχικής Υγείας της 2ης ΥΠΕ, η πρόταση του πανεπιστημιακού Νίκου Σμυρνή, προϊστάμενου του Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας του Περιφερειακού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΠεΔΥΨΥ) της 2ης ΥΠΕ, για την ίδρυση μιας Ψυχιατροδικαστικής Κλινικής στο χώρο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Μιας, δηλαδή, δομής για τον εγκλεισμό όλων των νοσηλευόμενων/κρατούμενων βάσει του αρθρου 69 ΠΚ, λόγω παραβατικής πράξης για την οποία, λόγω της ψυχικής νόσου, κρίθηκαν ως ακαταλόγιστοι. Με τις συνήθεις δικαιολογίες πάντα ότι, καθώς τώρα αυτοί οι ασθενείς νοσηλεύονται στα τμήματα των εισαγωγών, αυτό δημιουργεί προβλήματα, με την κατάληψη κλινών για απροσδιόριστη περίοδο χρόνου και με τον συγχρωτισμό τους με τους άλλους ασθενείς, απέναντι στους οποίους μπορεί να αναπτύξουν επικίνδυνες συμπεριφορές.
Πράγματα που είναι κατασκευές των εν λόγω ψυχιάτρων καθώς, η λεγόμενη «επικινδυνότητα» των ψυχικά ασθενών (ακόμα και αυτών που έχουν προβεί σε παραβατικές πράξεις) δεν είναι, όπως διαπιστώνουν πολλές επιστημονικές έρευνες, καθόλου μεγαλύτερη από αυτήν των λεγόμενων «κανονικών». Τα όποια τραγικά συμβάντα που επικαλούνται, όχι μόνο στον κοινωνικό χώρο όπου έγινε η αρχική παραβατική πράξη, αλλά και μέσα στους χώρους νοσηλείας, ή προστατευόμενης εξωνοσοκομειακής διαμονής, όπως σε οικοτροφεία, έχουν πάντα μια «κοινωνική/σχεσιακή βάση που δεν λήφθηκε υπόψη», με την παραμέληση της αναγκαίας εν προκειμένω φροντίδας, με το βίωμα της περίκλειστης και κατασταλτικής ιδρυματικής λειτουργίας αυτών των δομών αυτών κ.α. Ας θυμίσει κάποιος σε αυτούς που προωθούν αυτά μέτρα τι γινόταν σε ανάλογη δομή στο ΨΝΑ στη δεκαετία του 80, μια δομή-κολαστήριο που έκλεισε, μέσα από την κινητοποίηση των εργαζομένων τότε.
Τώρα οι εντεταλμένοι του Γεωργιάδη και του Βαρτζόπουλου προωθούν τις προβλέψεις του ν. 5129, που ψηφίστηκε πέρσι, ο οποίος, την ίδια στιγμή που οδηγεί στη διάλυση των όποιων ακόμα υπαρχουσών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και απεξάρτησης, προωθεί ταυτόχρονα το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία», το οποίο έχει σχεδιάσει το ίδιο βασικά επιτελείο, και το οποίο προβλέπει, στη θέση των θεραπευτικών υπηρεσιών, περίκλειστες δομές «υψίστης» και «μέσης» ασφαλείας, όπου θα μπορούν να νοσηλεύονται όχι μόνο παραβατικοί ασθενείς που έχουν κριθεί ακαταλόγιστοι, αλλά και ασθενείς για τους οποίους έχει γίνει κανονική εισαγωγή για νοσηλεία, αλλά το σύστημα τους κρίνει (στην πραγματικότητα τους παράγει) ως «διαταρακτικούς». Τέτοια περίκλειστα τμήματα προβλέπεται να δημιουργηθούν και σε πολλές άλλες πόλεις. Μπορεί να έχουμε φτάσει στο σημείο ασθενείς από Πελοπόννησο να στέλνονται για ακούσια νοσηλεία στην Κέρκυρα (ναι, συμβαίνει), αλλά κανονικές «ψυχιατρικές φυλακές» θα έχουμε παντού.
Η δημιουργία τέτοιων Ψυχιατροδικαστικών Κλινικών, σε συνδυασμό με την έννοια (και την αντίστοιχη μεταχείριση) του «ακαταλόγιστου», έχουν, εδώ και καιρό, δείξει την χρεωκοπία τους, τον επιστημονικά αβάσιμο χαρακτήρα τους, τον απλώς κατασταλτικό και τιμωρητικό τους ρόλο. Όπου υπάρχουν, λειτουργούν ως κανονικά κολαστήρια.
Εναλλακτικές λύσεις, σε ουσιαστικά θεραπευτική κατεύθυνση, υπάρχουν, αλλά είναι αδύνατο να ακουστούν από το Λομπροζιανό, ακροδεξιό επιτελείο του Βαρτζόπουλου.
Όταν, λοιπόν, λειτουργήσει αυτό το τμήμα, θα τσουβαλιαστούν μέσα σ΄ αυτό ακόμα και οι, όχι λίγοι, ασθενείς του άρθρου 69 ΠΚ που ζουν σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές; Το πιθανότερο είναι η σχετική ντιρεκτίβα του εγκλεισμού ,να τους συμπεριλάβει όλους, αλλά, σε κάθε περίπτωση, η συνθήκη θα είναι έτοιμη οποιαδήποτε στιγμή για ένα «τυχαίο συμβάν» θα μπορεί να αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό που περιμένει τους εργαζόμενους, όσους και όσες ακόμα έχουν μείνει, στο πρώην ΨΝΑ, είναι ο εξαναγκασμός τους να αναλάβουν το ρόλο του κανονικού δεσμοφύλακα μέσα σε ένα άθλιο περιβάλλον, με όποια εξωραϊστικά λόγια κι αν περιγραφτεί, όπως πάντα γίνεται όταν εξαγγέλλονται τέτοιες δομές. Θα πρόκειται για εργασιακές συνθήκες όπου κάποιος/α ή θα αποδεχτεί και θα υιοθετήσει, το ρόλο του δεσμοφύλακα, ή θα ζει με το burnout από την πρώτη μέρα.
Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει αντίσταση στη δημιουργία αυτού του τμήματος, όπως και σε ό,τι διαπράττει το επιτελείο των Γεωργιάδη-Βαρτζόπουλου-Σμυρνή στην ψυχική υγεία. Όλα αυτά προβλέπονται στο νόμο που ψήφισαν πέρσι τον Ιούλιο, τα βάζουν, ένα προς ένα, σε εφαρμογή και δεν θα σταματήσουν, αν το κίνημα δεν τους σταματήσει».
