Με απόφασή της στο πρόσφατο συνέδριό της, η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) ζητά την υπαγωγή των δημόσιων νηπιαγωγείων στους δήμους στα πρότυπα των παιδικών σταθμών.
Πιο συγκεκριμένα, στην απόφαση του συνεδρίου (σελ. 6) αναφέρεται:
«Μεταφορά συγκροτημένων δομών στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι υπάλληλοι των υπηρεσιών αυτών θα υπάγονται διοικητικά στον Δήμο, αλλά θα διατηρούν όλα τα δικαιώματα των υπαλλήλων του αντίστοιχου φορέα…
»Ενδεικτικά παραδείγματα παρόμοιας αποκέντρωσης κατά το παρελθόν είναι η μεταφορά των προνοιακών δομών (παιδικοί σταθμοί) και των αθλητικών κέντρων στους Δήμους.
»Ενδεικτικά, τέτοιες κρατικές δομές, που προτείνουμε να μεταφερθούν διοικητικά στην πρωτοβάθμια τοπική διοίκηση, είναι οι ακόλουθες: Κοινωνικά ιδρύματα, τα νηπιαγωγεία, τα γραφεία ΟΑΕΔ και οι υπηρεσίες του ΟΣΚ…».
Αυτή η απόφαση της ΚΕΔΕ δεν είναι νέα. Ανάλογη προσπάθεια έγινε το 1994, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπάθησε με τον νόμο για την αποκέντρωση να περάσει τη δημόσια εκπαίδευση στην τοπική αυτοδιοίκηση, προσπάθεια που αποτράπηκε μετά από μεγάλες αντιδράσεις των εκπαιδευτικών αλλά και των γονιών.
Αλλά και λίγα χρόνια αργότερα, ο σχεδιασμός του «Καλλικράτη» περιλαμβάνει το πέρασμα δομών της δημόσιας εκπαίδευσης στην τοπική αυτοδιοίκηση στο πλαίσιο της πολιτικής των αποκεντρωμένων διοικήσεων.
Εμπορευματοποίηση
Σήμερα, για άλλη μια φορά, κύκλοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που συνδέονται με την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών και την ιδιωτικοποίησή τους επαναφέρουν το ζήτημα.
Η απόφαση της ΚΕΔΕ δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να λέει στυγνά αυτό που χρόνια προσπαθούν για το δημόσιο νηπιαγωγείο: να γίνει πεδίο εμπορευματοποίησης και χώρος εφαρμογής όλων των μορφών ελαστικής εργασίας, όπως ήδη γίνεται στις περισσότερες δομές των δήμων.
Οπως μας εξηγούν τα μέλη του Δ.Σ. της ΔΟΕ, Σταύρος Καλλώνης και Αιμιλία Τσαγκαράτου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην τελευταία ανακοίνωσή της δηλώνει ότι «η παροχή προσχολικής εκπαίδευσης κοστίζει σχετικά λίγο», ενώ στις «καλές πρακτικές» για τον συγκεκριμένο χώρο προκρίνει την επιδότηση των γονιών με την παροχή κουπονιών για να έχουν τα παιδιά τους «ποιοτική προσχολική εκπαίδευση».
Ηδη από τον Μάρτιο του 2016 (8/3/16), ο σημερινός υπουργός Παιδείας, ως πρόεδρος, τότε, της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, σημείωνε:
«Εμείς έχουμε εμπειρία πολύ ισχυρού, συγκεντρωτικού εκπαιδευτικού συστήματος. Θέλουμε να περάσουμε αρμοδιότητες, ευθύνες, με ανάλογους πόρους… στην Αυτοδιοίκηση και στις σχολικές μονάδες. Δεν πιστεύουμε ότι ένα συγκεντρωτικό σήμερα εκπαιδευτικό μοντέλο μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας».
Στην ίδια κατεύθυνση, ο Κώστας Γαβρόγλου, στην τελευταία συνέντευξή του, δηλώνει ότι για την εκπαίδευση είναι «άμεση προτεραιότητα το στρατηγικό ζήτημα του αποκεντρωμένου, αυτοδιοίκητου και αυτονομημένου εκπαιδευτικού συστήματος», υιοθετώντας πλήρως την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για την «Πρώιμη παιδική φροντίδα και εκπαίδευση».
Σχέσεις εργασίας
Η υπαγωγή των νηπιαγωγείων στην τοπική αυτοδιοίκηση έχει συγκεκριμένο στόχο: το χτύπημα του παιδαγωγικού ρόλου και περιεχομένου της προσχολικής αγωγής και των εργασιακών δικαιωμάτων των νηπιαγωγών.
Είναι γνωστό ότι οι δήμοι αποτελούν τον προπομπό για την εκτεταμένη δοκιμή και λειτουργία όλων των νέων μορφών απασχόλησης (5μηνα, 8μηνα, ωφελούμενοι, ενοικιαζόμενοι κ.λπ.), ενάντια σε κάθε προοπτική σταθερής και μόνιμης δουλειάς, αλλά και με τη δυνατότητα για άμεση επιβάρυνση των γονέων για τη λειτουργία των δομών (τροφεία).
Είναι γνωστό ότι οι παιδικοί σταθμοί έχουν κατά 80% κάθε είδους εργασιακή σχέση, οι γονείς πληρώνουν μεγάλα ποσά κάθε μήνα και συνολικά το περιεχόμενο λειτουργίας τους έχει υποβαθμιστεί.
Εξάλλου, γνώριμη είναι η υποβάθμιση των σχολείων από την τοπική αυτοδιοίκηση, αφού οι δήμοι στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν αποδίδουν το σύνολο των λειτουργικών δαπανών, στερούν χρήματα από τις δαπάνες επισκευών, δεν υποστηρίζουν τα σχολεία με τις υπηρεσίες τους και λειτουργούν τις δομές της εκπαίδευσης (παιδικοί σταθμοί, καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, σχολικοί τροχονόμοι κ.ά.) με ελαστικές σχέσεις εργασίας, υποβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τη δημόσια εκπαίδευση.
