Μαρτυρικές στιγμές βίωσαν εκατοντάδες πρόσφυγες στη Χίο το τελευταίο τριήμερο. Οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι και φυσικά νεότεροι υποχρεώθηκαν να παραμείνουν άστεγοι έως και 36 ώρες κάτω από καταρρακτώδη βροχή που ξεκίνησε Πέμπτη απόγευμα και σταμάτησε Σάββατο βράδυ.
Μια βροχή που αποκάλυψε πλήρως την ανεπάρκεια κάθε είδους πρόβλεψης, αφού, παρά τις απεγνωσμένες προειδοποιήσεις των εθελοντικών ομάδων όλο το καλοκαίρι, καμία μέριμνα δεν υπήρχε για την προσωρινή στέγαση όλων αυτών των ανέστιων που έφτασαν ικέτες στη Χίο της προσφυγιάς το τελευταίο διάστημα.
Πάνω από 6.000 πρόσφυγες είχε το νησί την προηγούμενη εβδομάδα, αριθμός πρωτόγνωρος για όλους αφού η νηνεμία σε συνδυασμό με τη λήξη της τουριστικής περιόδου στα απέναντι παράλια του Τσεσμέ έδωσαν το σύνθημα για έναν αριθμό αφίξεων που κυμάνθηκε στους 1.500 έως και 1.900 καθημερινά. Δυστυχώς όμως η βροχή και το πλήθος των αναγκών έπνιξαν κάθε απόπειρα βοήθειας από τους εθελοντές και τις ανθρωπιστικές οργανώσεις που είχαν σημάνει γενική επιστράτευση.
Ετσι μέσα σε λίγες ώρες κάθε χώρος με δυνατότητα έστω και υποτυπώδους στέγασης είχε καταληφθεί από απελπισμένους που προσπαθούσαν να προφυλαχθούν από την καταιγίδα. Σε χώρους όπως έξω από το δημαρχείο, στα γραφεία της Περιφέρειας, στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο, στο Τελωνείο και σε κάθε υπόστεγο η απελπισία ξεχείλιζε.
Τουλάχιστον κάτω από την κοινωνική κατακραυγή που ξέσπασε, με τον δήμαρχο απόντα στις Βρυξέλλες και με τον τοπικό βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στη Ρουμανία, πήρε πρωτοβουλία ο αντιπεριφερειάρχης Σταμάτης Κάρμαντζης και με τη σύμφωνη γνώμη του Δήμου Χίου άνοιξαν κατά σειρά το κλειστό γυμναστήριο της πόλης, το κτίριο της Περιφέρειας, ένα κλειστό γυμναστήριο στις παρυφές της πόλης και το κτίριο που στεγάζει το ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, ενώ και το Εργατικό Κέντρο άνοιξε τις πόρτες του και αυτό για τους πρόσφυγες.
Ακόμα όμως και έτσι αρκετοί παρέμειναν άστεγοι επί ώρες αναζητώντας καταφύγιο όπου υπήρχε στέγαστρο. Ευτυχώς πάντως και αυτές τις δύσκολες ώρες η ανθρωπιά των κατοίκων ήρθε να σώσει την κατάσταση, αφού δεκάδες ανταποκρίθηκαν προσφέροντας ο καθένας ό,τι μπορούσε (κουβέρτες, ρούχα, τρόφιμα κ.ά) ώστε να βοηθήσουν όπου και όπως μπορούσαν. Συγκινητική και η προσπάθεια συλλόγων όπως των ΑμεΑ που περιέθαλψαν μουσκεμένες οικογένειες τις δύσκολες ώρες ή και των δασκάλων και νηπιαγωγών που μαγείρεψαν και μοίρασαν εκατοντάδες γεύματα υπό βροχή.
Ευτυχώς η λύση ήρθε σταδιακά, αφού τα έξι δρομολόγια πλοίων που είχαν προγραμματιστεί πήραν τους περισσότερους για τον Πειραιά.
