Τον μαζικό χαρακτήρα που προσλαμβάνει φέτος το απεργιακό κάλεσμα εν όψει της 8ης Μαρτίου, Παγκόσμιας Ημέρας Αγώνα για τα Εργατικά Δικαιώματα των Γυναικών, παρουσίασε σε χθεσινή διαδικτυακή συνέντευξη η «Κίνηση για μια απεργιακή 8 Μάρτη», καλώντας όλες και όλους σε απεργιακές κινητοποιήσεις σε τουλάχιστον 8 πόλεις.
Ηδη η ΑΔΕΔΥ κήρυξε στάση εργασίας (12-3 μ.μ.) και απεργιακή συγκέντρωση στη 1 μ.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος, στάση κήρυξε και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, τη συμμετοχή τους έχουν δηλώσει πολλά πρωτοβάθμια σωματεία ενώ τις επόμενες ημέρες οργανώνονται πάνω από 20 ανοιχτές εκδηλώσεις σε εργατικούς χώρους, σχολές και γειτονιές.
Παράλληλα στη συνέντευξη ασκήθηκε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση «με τους πλούσιους εκβιαστές φίλους», την οποία οι ομιλητές κατηγόρησαν όχι μόνο για συγκάλυψη αλλά και για μια σειρά αντεργατικών και κατασταλτικών μέτρων. Πέρα από την τοξικότητα των ημερών με τις καταγγελίες που αναδεικνύουν την επικαιρότητα του αγώνα κατά του σεξισμού που γεννά το πατριαρχικό σύστημα εξουσίας, η γιατρός Αργυρή Ερωτοκρίτου εστίασε στις πρόσφατες τεράστιες κινητοποιήσεις στον χώρο της υγείας.
Αναφέρθηκε επίσης στις ανισότητες σε όλους τους χώρους εργασίας που αφορούν τις γυναίκες, τις συμβάσεις, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, δικαιώματα που βάλλονται όπως είναι οι άδειες κυήσεως και μητρότητας, την ανεργία που πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες ενώ αυξημένες είναι οι υποχρεώσεις τους στο σπίτι λόγω πανδημίας.
Στις μάχες των εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομικών αναφέρθηκε η Τιάνα Ανδρέου (μέλος Δ.Σ. ΟΣΥΟ) και ειδικότερα στις περίπου 100 απολυμένες καθαρίστριες των οποίων οι συμβάσεις (μερικές είναι από το 2003) δεν ανανεώθηκαν παρότι η εργασία τους είναι στην πρώτη γραμμή ενάντια στην πανδημία.
Η ίδια μίλησε για τον αγώνα για ισότητα μεταξύ των παλαιών και νέων εργαζομένων, που είναι συμβασιούχοι και αμείβονται λιγότερο για την ίδια δουλειά, απαιτώντας μονιμοποίηση των εργαζομένων και όχι των εργολάβων. Κατήγγειλε, τέλος, τις συνδικαλιστικές διώξεις στο Δημόσιο, φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα τα οποία αναδεικνύουν την ανάγκη υποστήριξης των εργαζομένων που καταγγέλλουν σεξιστικές επιθέσεις στον χώρο εργασίας τους.
Στις επιθέσεις που δέχεται ο χώρος της εκπαίδευσης, του 1,5 εκατ. μαθητριών/ών, εστίασε η εκπαιδευτικός Σταυρούλα Πανίδου. Μίλησε για τον σχεδόν ένα χρόνο τηλεκπαίδευσης («που δεν είναι εκπαίδευση») και έδειξε το ταξικό της πρόσωπο καθώς το 25-30% των παιδιών εργατικών οικογενειών δεν καταφέρνει να παρακολουθήσει τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, χώρια τα παιδιά Ρομά και προσφύγων.
Επισήμανε ότι ποτέ δεν δημιουργήθηκαν τα τμήματα των 15 μαθητών που απαιτούν οι συνθήκες της πανδημίας αλλά και της σύγχρονης γνώσης καθώς χρειάζονται μαζικές προσλήψεις προσωπικού, θύμισε την κατασταλτική αντιμετώπιση των σχετικών αιτημάτων που διατύπωσαν οι μαθητικές καταλήψεις αλλά και τον κατασταλτικό χαρακτήρα του λοκντάουν για τα παιδιά μέσα από το κλείσιμο στο σπίτι και την απουσία της διά ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Καταγγελίες
Η εκπαιδευτικός αναφέρθηκε στην ανούσια δίωξη του κύματος άρνησης αξιολόγησης και παράδοσης βαθμολογίας που επιβαρύνει την ήδη άσχημη ψυχολογική κατάσταση μαθητριών/ών αλλά και στις απειλές ότι θα ακολουθηθούν διαδικασίες ΕΔΕ. Θύμισε τις απολύσεις εκπαιδευτικών σε ιδιωτικά σχολεία «αρίστων» που τόλμησαν να καταγγείλουν απαράδεκτες καταστάσεις αλλά και το θάψιμο καταγγελιών από συλλόγους γονέων.
Ολοι οι συμμετέχοντες απαίτησαν μόνιμες εργασιακές σχέσεις ώστε οι εργαζόμενοι να μην υποκύπτουν σε εκβιασμούς και κάλεσαν σε μαζικές διαδηλώσεις στις 8 του Μάρτη.
