Tα 2.000.000 ευρώ για το ιδιωτικό κολέγιο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής τα βρήκε αμέσως η κυβέρνηση, αλλά για τις 250.000, που είναι το κόστος για τη λειτουργία της μοναδικής δομής που στηρίζει ετησίως περί τα 70 παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά στη Βόρεια Ελλάδα, υπάρχουν… δυσκολίες.
Το θέμα έχει τύχει δημοσιότητας μέσω των δραματικών εκκλήσεων που έχει απευθύνει το τελευταίο διάστημα η κοινωνική οργάνωση «ΑΡΣΙΣ» η οποία διαχειρίζεται τη δομή, αλλά το επαναφέρει με ένταση ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Γιαννούλης, ο οποίος επισκέφθηκε με συνεργάτες του το «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» και απηύθυνε στη συνέχεια ανοιχτή επιστολή στον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολο Τζιτζικώστα και στην υφυπουργό Πρόνοιας, Δόμνα Μιχαηλίδου προκειμένου να ξεπεραστούν τα διαδικαστικά προσκόμματα χρηματοδότησης.
Θυμίζοντας ότι ο ξενώνας επείγουσας φιλοξενίας είναι ο μοναδικός στη Βόρεια Ελλάδα «που φροντίζει παιδιά τα οποία είναι θύματα παραμέλησης, κακοποίησης, εμπορίας και διακίνησης ή που βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω δυσμενών οικογενειακών ή κοινωνικών-οικονομικών συνθηκών», τονίζει ότι «η αξία της φροντίδας και προστασίας ενός ή περισσότερων κακοποιημένων παιδιών είναι ανεκτίμητη έναντι των 100.000 ευρώ που αποφεύγετε να καταβάλετε» για να σωθεί η δομή, στην οποία είδε ο ίδιος να διαμένουν «κακοποιημένα, τραυματισμένα και τσακισμένα παιδιά ηλικίας μέχρι 12 έως 14 ετών, που αντίκρισαν το πιο σκληρό πρόσωπο της ενδοοικογενειακής βίας, της κακοποίησης και ό,τι πιο βάρβαρου μπορεί να συμβεί σε μια κοινωνία».
Και, όπως καταγγέλλει, «με βάση τους αξιολογητές και τους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Εργασίας και της υφυπουργού, Δόμνας Μιχαηλίδου, αλλά και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με επικεφαλής τον Απόστολο Τζιτζικώστα, το Σπίτι της ΑΡΣΙΣ μπορεί να τα βγάλει πέρα και με 80.000 ευρώ. Για τα υπόλοιπα, κόψτε το κεφάλι σας…»!
Κάνοντας αναφορά στην επιστολή του σε όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν με την υποχρηματοδότηση, ο κ. Γιαννούλης σημειώνει ότι ουσιαστικά «υποβαθμίζεται ο μέγιστος στόχος που είναι τα περισσότερα παιδιά να επανασυνδεθούν όταν υπάρξει η δυνατότητα με τις οικογένειές τους ή με συγγενικά πρόσωπα και να μην παραμένουν όλη τους τη ζωή σε ιδρυματική σχέση», οπότε «κινδυνεύουμε να αναβιώσει η εγκληματική τακτική να “αποθηκεύονται” τα κακοποιημένα παιδιά σε ψυχιατρικές κλινικές των νοσοκομείων επί μήνες». Για να καταλήξει: «Να θυμάστε, κυρία Μιχαηλίδου και κύριε Τζιτζικώστα, ότι τα μάτια αυτών των παιδιών είναι τα μάτια της ιστορίας που θα γράψει για τον καθένα μας αν άξιζε τον κόπο να κατέχουμε δημόσια αξιώματα».
