Ο Κυριάκος «ξέθαψε» τη Θάτσερ

Η κατώτερη των προσδοκιών συμμετοχή στην προχθεσινή απεργιακή συγκέντρωση των Εργατικών Κέντρων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που κατά ορισμένες εκτιμήσεις κινήθηκε σε μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές, άνοιξε την όρεξη όλων όσοι αποστρέφονται κάθε έννοια συνδικαλισμού και κάθε συλλογική διεκδίκηση.

Η ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που συμπυκνώνεται στο «απεργούν λίγοι για να ταλαιπωρούν τους πολλούς», θύμισε Μάργκαρετ Θάτσερ και δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά εκφράζει στο ακέραιο ακροδεξιές και νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, που σε αυτή τη φάση δείχνουν να υπερισχύουν εντός της νέας κυβέρνησης.

Είναι συνήθης πρακτική της συντηρητικής παράταξης να πυροδοτεί τον κοινωνικό αυτοματισμό μέσα από κλισέ του τύπου: κινητοποιούνται δέκα άνθρωποι και κλείνουν τους δρόμους, προκαλώντας ταλαιπωρία στους πολίτες.

Χαρακτηριστικές είναι και οι χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης, Αδώνη Γεωργιάδη, στον ΣΚΑΪ όπου μίλησε για συμμετοχή «τρεις κι ο κούκος», «απεργία – λούφα για 150 άτομα» και ότι το κέντρο κλείνει για δύο ώρες, τα μαγαζιά δεν κάνουν τζίρο και άνθρωποι ταλαιπωρούνται στην κίνηση. Εσπευσε δε να υπερασπιστεί το μέτρο του 50+1% για την προκήρυξη απεργιών, χαρακτηρίζοντάς το «επικίνδυνο για τους επαγγελματίες συνδικαλιστές». Είναι φανερό ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός από την παραδοσιακή «αλλεργία» στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, πρέπει να υποστηριχθεί και ο νέος συνδικαλιστικός νόμος που φέρνει η κυβέρνηση, με στόχο να χτυπήσει το πιο ζωντανό κύτταρο, τα πρωτοβάθμια σωματεία.

Ακομψη παρέμβαση

Φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ μιλούσαν εν χορώ για θαρραλέα παρέμβαση Μητσοτάκη, ενώ ο γνωστός για τις νεοφιλελεύθερες απόψεις του Αρης Πορτοσάλτε κάλεσε μέσω twitter τον πρωθυπουργό να ξεπεράσει ακόμα και τον πατέρα του, προχωρώντας σε ιδιωτικοποίηση όλων των μέσων μαζικής μεταφοράς, για να δείξει ότι η Ελλάδα άλλαξε! Ανέκαθεν οι συντηρητικές κυβερνήσεις προσπαθούσαν να απαξιώσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά μια τέτοια άκομψη παρέμβαση από τον ίδιο τον πρωθυπουργό δεν συνηθίζεται και εύλογα προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις.

Ακόμα και ο (διορισμένος) πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, που στις αρχές Σεπτεμβρίου βρέθηκε στο Μαξίμου και είχε συνάντηση σε καλό κλίμα, εξέφρασε τη διαφωνία του με την επίμαχη ανάρτηση και ανέφερε ότι, όταν υπάρχουν προβλήματα, οι απεργίες είναι επιβεβλημένες και δεν γίνονται για να αποκτηθούν συνδικαλιστικά προνόμια. «Οι απεργίες γίνονται για να επεκτείνονται οι συλλογικές συμβάσεις και να υπάρχει ισχυρός Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας, που δυστυχώς και με τη νέα νομοθεσία παραβιάζεται ακόμη και η συνταγματική πρόβλεψη, όπως λέει και η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας», δήλωσε.

Η ΑΔΕΔΥ, από την πλευρά της, τόνισε ότι η αντίδραση Μητσοτάκη δεν εκπλήσσει, καθώς, το 2014, ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε προσφύγει δικαστικά εναντίον της για την απεργία – αποχή από την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, όντας ο πρώτος που έπραττε κάτι τέτοιο. «Τον ενημερώνουμε, όμως, ότι όσο θα εφαρμόζει τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, θα συνεχίσουμε να ασκούμε το δικαίωμά μας στην απεργία, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

Καυστικές ανακοινώσεις

Εντονες ήταν οι αντιδράσεις από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛΛ. Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για καθεστωτική νοοτροπία και δυσανεξία στις διαφορετικές απόψεις, τις απεργίες, τα εργασιακά δικαιώματα, τελικά την ίδια τη δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι ούτε ο… Ορμπαν δεν θα τα έγραφε καλύτερα.

Καυστική και η ανακοίνωση του ΚΙΝ.ΑΛΛ., που τονίζει ότι την πολιτική Μητσοτάκη στα εργασιακά θα την πληρώσουν οι πολλοί, μιλώντας για αλλαγές που οδηγούν σε καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, απαξίωση των αμοιβών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων: «Για αυτά στα οποία εστιάζουν οι εργαζόμενοι τον αγώνα τους, σιωπά εκ του πονηρού. Τα υπόλοιπα από την ανάρτησή του, όπως τα περί συμμετοχής και ψηφοφοριών, από μας μόνο ως προβοκάτσια εκλαμβάνονται», αναφέρει μεταξύ άλλων.

Η μειωμένη συμμετοχή στην προχθεσινή συγκέντρωση είναι γεγονός, ωστόσο δικαιολογείται εν μέρει από την απεργία του μετρό και του ΗΣΑΠ, όπως και την κόπωση μαζί με τα κομμένα μεροκάματα από δύο απεργίες σε μία εβδομάδα, σε συνδυασμό με τις ενδοσυνδικαλιστικές έριδες που παραμένουν εν εξελίξει.

Η πορεία φάνηκε, τέλος, μικρότερη ως εικόνα, καθώς την περασμένη εβδομάδα τρεις συγκεντρώσεις από διαφορετικές αφετηρίες και φορείς ενώθηκαν έστω για λίγα λεπτά μπροστά από τη Βουλή, ενώ προχθές όλοι βάδισαν μόνοι τους και με αρκετή χρονική διαφορά.