Ως «χοροεσπερίδα» άπειρων κλασμάτων με κοινό διαιρέτη τον Γιάννη Μπουτάρη μπορεί να περιγραφεί το πολιτικό τοπίο στη Θεσσαλονίκη για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η όποια απόφαση για τρίτη υποψηφιότητα ή όχι του κ. Μπουτάρη να έχει συνέπειες που θα επηρεάσουν το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό, αφού κυβέρνηση και αντιπολίτευση, από ό,τι έδειξαν οι προθέσεις ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., θα αποφύγουν μεν τη μετωπική σύγκρουση στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αλλά στα κέρδη από τις «εντυπώσεις» δεν λένε όχι.
Ακόμη κι αν η εκτίμηση φαντάζει υπερβολική, στα στενά σύνορα της Θεσσαλονίκης το πολιτικό παιχνίδι βρίσκεται στη μέση, αλλά ήδη το ενδιαφέρον βαίνει αυξανόμενο με μπόλικες «σκηνοθετικές» εκπλήξεις.
Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, η (κρυφή) συνάντηση για καφέ που είχε πριν από έξι μέρες ο Γιάννης Μπουτάρης με τον Παναγιώτη Αβραμόπουλο στο Βυζαντινό Μουσείο. Θυμίζουμε ότι οι δυο τους όχι μόνο δεν είχαν επαφή, αλλά είχαν ανταλλάξει δημοσίως και μερικούς χαρακτηρισμούς της «γαλλικής» σχολής.
Η φιλική νεύση του δημάρχου να καλέσει τον κ. Αβραμόπουλο και η αβρότητα αποδοχής της πρόσκλησης είχε ως πρώτη συνέπεια να διαλυθεί ουσιαστικά η γνωστή «κίνηση των έξι» δημοτικών συμβούλων διαφορετικών παρατάξεων, οι οποίοι κάνουν μέχρι σήμερα σκληρή κριτική στον δήμαρχο. Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι αυθαίρετο.
Η δημοσιοποίηση της συνάντησης με καθυστέρηση εβδομάδας θέτει θέμα εμπιστοσύνης για τον κ. Αβραμόπουλο στα μάτια των άλλων πέντε που δεν γνώριζαν τίποτα (έστω των τεσσάρων, αφού ο Κωνσταντίνος Ζέρβας μάλλον θα κατέλθει υποψήφιος και χωρίς τη στήριξη της Ν.Δ.).
Αυτό, όμως, που έχασε ο κ. Αβραμόπουλος στους έξι, το κέρδισε στην «Πρωτοβουλία», από την οποία έχει ανεξαρτητοποιηθεί. Δηλαδή, εμφανίζεται να επιστρέφει ως κεντρικός παίκτης, αλλά όχι κάνοντας όπισθεν.
Η κίνηση δεν είναι άνευ προβλημάτων, καθώς μπορεί κάποιοι στην «Πρωτοβουλία» να χαίρονται, αλλά υπάρχουν δύο τουλάχιστον που ανησυχούν αφού δεν θα έλεγαν όχι να είναι αυτοί υποψήφιοι αν ο Γιάννης Μπουτάρης αποφάσιζε να μη θέσει ξανά υποψηφιότητα.
Τα ονόματα της Καλυψώς Γούλα και του Σπύρου Πέγκα είχαν ήδη αξιολογηθεί ακόμη και από δυνάμεις έξω από την «Πρωτοβουλία».
Η ενδεχόμενη συνεργασία
Το θέμα δεν είναι προσωπικό και κυρίως δεν είναι απλό. Με δεδομένο ότι δεν έχει ξεκαθαρίσει ο τρόπος συνέργειας της ομάδας Μπουτάρη με τη δημοτική ομάδα «Ανοιχτή Πόλη» του ΣΥΡΙΖΑ, το πρόσωπο έχει ξεχωριστή βαρύτητα, καθώς η στήριξη του Αλέξη Τσίπρα δόθηκε στον Μπουτάρη· όλοι οι άλλοι ξαναμπαίνουν σε αξιολόγηση με άδηλη κατάληξη.
Το ιδιόμορφο «μπάσιμο» Αβραμόπουλου στη σκακιέρα –ακόμη κι αν δεν ήταν στις προθέσεις του δημάρχου–, ανέτρεψε τις μέχρι τώρα «ισορροπίες».
Ο κ. Αβραμόπουλος, στέλεχος του ΚΙΝ.ΑΛΛ., απέδειξε την ισχύ τού «ποτέ μη λες ποτέ στην πολιτική». Και παρότι χθες ο δήμαρχος τον «στόλιζε» κι αυτόν για το θέμα της πλατείας Ελευθερίας, ας σημειώσουμε ότι ο κ. Αβραμόπουλος δεν ψήφισε κατά της πρότασης της διοίκησης αλλά… αποχώρησε λίγο πριν από την ψηφοφορία.
Αφήνοντας κατά μέρος ένα πλήθος άλλων ενδιαφερομένων στον χώρο της Κεντροαριστεράς, οι οποίοι «πολιορκούν» με διάφορους τρόπους, τα κομματικά «άνθη» του χώρου, η συνάντηση είχε όλα τα χαρακτηριστικά αγγλικού θεάτρου κοινωνικής κριτικής, αφού με μια επίδειξη βρετανικού φλέγματος των πρωταγωνιστών, μια κατά τα άλλα αδιάφορη συνάντηση οδηγεί τον θεατή σε μεστά συμπεράσματα.
Τα στοιχεία της υπόθεσης (στην οποία θα εισέλθουν γυναίκες αργότερα): Ο δήμαρχος κατά τις πληροφορίες ζήτησε τη γνώμη του κ. Αβραμόπουλου αν πρέπει να κατέλθει υποψήφιος. Δεν είναι φάρσα, κι αν είναι, είναι πετυχημένη.
Ο κ. Αβραμόπουλος, που μέχρι χθες έλεγε ότι πιστεύει πως ο δήμαρχος θα είναι ξανά υποψήφιος, όταν ο κ. Μπουτάρης τον ρωτάει, εκείνος απαντά, σοβαρά, πως καλά θα κάνει να μην είναι υποψήφιος. (συνεχίζεται)
