Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στον χώρο της Διά Βίου Μάθησης μετά τις αποκαλύψεις της «Εφ.Συν.» για τη μεγάλη βιομηχανία ανομίας και παρανομίας που έχει στηθεί και λειτουργεί ανενόχλητα εδώ και πολλά χρόνια στην αυλή του υπουργείου Παιδείας. Ηδη, η Πανελλήνια Ενωση Αναγνωρισμένων Κολλεγίων (ΠΕΑΚ) ζήτησε την άμεση παρέμβαση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, των «αρμόδιων ελεγκτικών και διωκτικών αρχών» αλλά και όλων των αρμόδιων φορέων που εμπλέκονται στη διαδικασία ελέγχου και πιστοποίησης τίτλων και περιεχομένου σπουδών, επιβεβαιώνοντας όλα τα δημοσιεύματα της εφημερίδας. Πλέον, δε, έχουμε το πρώτο «Κέντρο» παροχής εκπαιδευτικών προγραμμάτων που είδε τον εαυτό του στα δημοσιεύματα. Διαμαρτύρεται για… τη «συκοφαντική δυσφήμηση» και ζητεί «απόσυρση του άρθρου». Πώς να το πούμε αλλιώς; Και φαίνεται και ψεύδεται.
«Η παράνομη λειτουργία εκπαιδευτικών μορφωμάτων, που από τη μια εξαπατούν τους Ελληνες πολίτες, ενώ από την άλλη πλήττουν αθέμιτα τα νομίμως λειτουργούντα μέλη μας, δεν γίνεται πλέον ανεκτή!» επισημαίνει η ΠΕΑΚ σε ανακοίνωσή της με την οποία επιβεβαιώνει τις αποκαλύψεις της «Εφ.Συν.» τόσο για την ύπαρξη «διευρυμένης παρανομίας» στον χώρο της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης όσο και για τον τρόπο με τον οποίον συντελείται η παρανομία. Καταγγέλλοντας ως «παράνομη και απαράδεκτη» τη λειτουργία «εταιρειών εκπαίδευσης και κατάρτισης» η ΠΕΑΚ, η οποία έχει μέλη της κολέγια και «συνδεδεμένα με αυτά ΚΔΒΜ», μιλάει ξεκάθαρα για το πώς λειτουργεί η βιομηχανία της παρανομίας.
Οπως αναφέρει: «Παράνομη και απαράδεκτη είναι η λειτουργία εταιρειών εκπαίδευσης και κατάρτισης, οι οποίες είτε διέθεταν άδεια Κέντρου Διά Βίου Μάθησης 1 και ανακλήθηκε βάσει του ν.4763/20 ή παρανόμως ουδέποτε διέθεταν άδεια και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να λειτουργούν, παρέχοντας εκπαιδεύσεις και χορηγώντας παραπλανητικά και παράνομα “Διπλώματα” και “Μεταπτυχιακά” στους σπουδαστές τους. Ακρως παραπλανητική είναι η θέση κάποιων εξ αυτών των εταιρειών, ότι δήθεν δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης, αλλά σε κάποιο “άλλο”, αόριστο, μη υπαρκτό στην Ελληνική νομοθεσία πλαίσιο και σε άλλο Υπουργείο από αυτό του Παιδείας». Να σημειωθεί ότι η ΠΕΑΚ καλεί εκτός από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και τις ελεγκτικές και διωκτικές αρχές της χώρας, και την Επιτροπή Ανταγωνισμού, τον ΔΟΑΤΑΠ και το ΑΤΕΕΝ να παρέμβουν.
Οσο για το «Κέντρο» που διαμαρτυρήθηκε στην «Εφ.Συν.», τα είπαμε. Εκτίθεται μόνο του. Αποκαλύπτει ονομασία, διαβεβαιώνει ότι λειτουργεί κανονικά και διαμαρτύρεται για τις «δήθεν ασφαλείς πληροφορίες ότι ελέγχεται από τον οικονομικό εισαγγελέα» και για «άλλα φαιδρά που καθόλου δεν συνάδουν με την δημοσιογραφική δεοντολογία ούτε με την αλήθεια». Ομως, «δεν θα ματαιοπονήσουμε διαμαρτυρόμενοι για τις “δημοσιογραφικές” μεθόδους σας, αλλά σας καλούμε να αποσύρετε το άρθρο» μας δηλώνει. Ματαιοπονήστε ελεύθερα, θα λέγαμε εμείς. Οσο για την απόσυρση του άρθρου, περιμένουμε τη διάψευσή του πρώτα.
Ανάκληση άδειας
Και επαναλαμβάνουμε: Το ίδιο το υπουργείο Παιδείας, μόλις τον Ιούλιο του 2025, αναγκάστηκε να εκδώσει απόφαση ανάκλησης της άδειας 102 (!) ΚΕΔΙΒΙΜ 1 και 2 που έπρεπε να είχαν κλείσει από το 2022. Μεταξύ αυτών και το διαμαρτυρόμενο. Επιμένουμε δε στην ακλόνητη πληροφορία ότι όχι μόνον περιλαμβάνεται στον φάκελο του εισαγγελέα αλλά ήταν από τα πρώτα «Κέντρα» που δέχθηκαν τη σχετική επίσκεψη και ελέγχθηκαν, στα τέλη του 2024. Και αφού το εν λόγω «Κέντρο» δεν θέλει να ματαιοπονεί, θα βοηθήσουμε περισσότερο. Δημοσιεύουμε την απόφαση του υπουργείου Παιδείας, στις 2/7/2025, με την οποία ανακοινώθηκαν τα 102 πρώην ΚΔΒΜ 1 και 2 που χάνουν την άδειά τους. Δεν αποκαλύπτουμε το περιεχόμενο του πίνακα. Το συγκεκριμένο βρίσκεται στην τέταρτη θέση. Υπάρχουν πολλά, ακόμη, στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας. Για όλα τα ελεγχόμενα και παρανόμως λειτουργούντα πάσης φύσεως σχήματα. Εγγραφα, μαρτυρίες, φωτογραφίες κ.ά. Αλλά, επιμένουμε. Σημασία, περισσότερη από την περιπτωσιολογία, έχει το φαινόμενο. Και δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, δεν είναι τρία, είναι βιομηχανία.
Ομως, το υπουργείο Παιδείας γιατί σιωπά στις αποκαλύψεις; Γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την κατάσταση. Και τι λέει το υπουργείο Υγείας που επιχειρεί να νομιμοποιήσει αυθαίρετα σε ξένα χωράφια χωρίς να δώσει αλλά ούτε και να ζητήσει κανέναν λογαριασμό; Πώς γίνεται να μπαίνει σ’ έναν εκπαιδευτικό χώρο, στη Διά Βίου Μάθηση, να επιλέγει τη συντριπτική κατηγορία παρανομούντων και να υπόσχεται αυτόματη νομιμοποίηση; Χωρίς ίχνος θεσμικής πρόβλεψης ή έστω νομότυπης δικαιοδοσίας;
Για την ακρίβεια, τον περασμένο Ιανουάριο, τη μια μέρα ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος ανακοίνωσε την επικείμενη «για πρώτη φορά θεσμοθέτηση ενός ΝΠΔΔ Ψυχολόγων και την ταυτόχρονη δημιουργία Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας» και την επόμενη μέρα, όλα τα «Κέντρα» ψυχοθεραπείας, που λειτουργούν χωρίς άδεια, ανακάλυψαν τη χρυσή πατέντα νομιμοποίησης. Η ίδια η Εθνική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας (ΕΕΨΕ), η πρώτη που αντέδρασε στις αποκαλύψεις της «Εφ.Συν.» -πριν καν αυτές φτάσουν στον χώρο της ψυχοθεραπείας-, έσπευσε να μας προλάβει ότι τα μέλη της δεν είναι πια… ΚΔΒΜ διότι «υπάρχει ένα πλαίσιο εκπαίδευσης και άσκησης της ψυχοθεραπείας το οποίο έχει διατυπωθεί και υιοθετηθεί από το ΚΕΣΥ». Δηλαδή, το ΚΕΣΥ ήδη βγάζει προγράμματα σπουδών, εγκρίνει, πιστοποιεί και χορηγεί άδειες; Από πότε; Το ίδιο το ΚΕΣΥ το ξέρει αυτό; Ο υφυπουργός τι -έχει να- λέει;
Ετσι γίνονται αυτά σε μια «ευνομούμενη» χώρα; Ετσι ερμηνεύουν και ασκούν οι υπουργοί την πολιτική και διοικητική τους εξουσία; Ετσι και τη θεσμική τους ευθύνη; Και, επιτέλους, πόσες φορές θα παρακολουθούμε το ίδιο παιχνίδι; Επικαλείται η κυβέρνηση τη «ρύθμιση» ενός χώρου, προχωράει σε παρεμβάσεις και στο τέλος ο «χώρος» ρυθμίζεται κατά το δοκούν. Και εν προκειμένω, μιλάμε για ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που αποτελεί τεράστια αγορά με τζίρο εκατομμυρίων. Ή ανάποδα: Μια τεράστια αγορά που «πουλάει» εκπαίδευση και κατάρτιση.
● Δεν καρφώνουμε, είναι θέση επί της αρχής. Αλλά ούτε κλείνουμε τα μάτια και ούτε αφήνουμε την υποχρέωση να αναδεικνύουμε φαινόμενα φαυλότητας, παθογένειας και κοινωνικής αδικίας, ειδικά όταν αυτά καλύπτονται ή δεν αντιμετωπίζονται από τις αρμόδιες πολιτικές, διοικητικές, θεσμικές Αρχές. Για τα αυτονόητα πρόκειται.
-320x213.jpg)
