Μεγάλη αναστάτωση αλλά και απρόσμενες αντιδράσεις προκάλεσε η αποκάλυψη της «Εφ.Συν.» για το επικείμενο πόρισμα οικονομικού εισαγγελέα σχετικά με τα φαινόμενα παρανομίας στη μεγάλη βιομηχανία της επαγγελματικής κατάρτισης που λειτουργεί ανεξέλεγκτα και ανέλεγκτα εδώ και πολλά χρόνια στη χώρα. Εμφανιζόμενη ως απειλούμενη, η «Εθνική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας Ελλάδος» (ΕΕΨΕ) με ανακοίνωσή της κατηγορεί την «Εφ.Συν.» ότι «προαναγγέλλει εισαγγελική παρέμβαση» (;) και «αφήνει υπόνοιες για τον χώρο της ψυχοθεραπευτικής εκπαίδευσης». Ουδέτερον των δύο είπομεν. Αλλά υπάρχει εξήγηση.
Σήμερα αποκαλύπτουμε ορισμένες, μόνο, από τις δεκάδες υποθέσεις απάτης και παραπλάνησης που ερευνώνται. Κοινό χαρακτηριστικό αυτών και της συντριπτικής πλειονότητας όσων εξετάζονται από τον εισαγγελέα; Καταλαμβάνουν τη μερίδα του λέοντος στην αγορά της «συνεχιζόμενης εκπαίδευσης». Και ανήκουν στον χώρο της ψυχοθεραπείας! Ισως ο περισσότερο αχαρτογράφητος χώρος που, όπως η ίδια η ΕΕΨΕ παραδέχεται, λειτουργεί εκτός θεσμικού πλαισίου. Δεν υπάγεται, δεν αδειοδοτείται και δεν ελέγχεται από το υπουργείο Παιδείας αλλά ούτε και από άλλη Αρχή.
Πλαίσιο εκπαίδευσης
«Παρά τις προσπάθειες και συνομιλίες δεκαετιών, δεν έχει ακόμη θεσμοθετηθεί στη χώρα μας το πλαίσιο εκπαίδευσης στην ψυχοθεραπεία, επομένως ούτε τα κριτήρια αναγνώρισης ενός κέντρου εκπαίδευσης στην ψυχοθεραπεία ούτε, φυσικά, και τα κριτήρια αναγνώρισης ενός επαγγελματία ψυχοθεραπευτή» αναφέρει η ΕΕΨΕ στην ανακοίνωση που εξέδωσε με αφορμή το αρχικό δημοσίευμα της «Εφ.Συν.». Σπεύδει, ωστόσο, να επισημάνει: «Τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει καθοριστικά βήματα προόδου, καθώς οι βασικότεροι φορείς που εμπλέκονται με την άσκηση της ψυχοθεραπείας έχουν συγκλίνει σε συγκεκριμένο πλαίσιο εκπαίδευσης και άσκησης της ψυχοθεραπείας, το οποίο έχει διατυπωθεί και υιοθετηθεί από το ΚΕΣΥ. Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων νομοθετείται η ίδρυση μόνιμου Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας από το υπουργείο Υγείας και η θεσμοθέτηση της εκπαίδευσης και πιστοποίησης των ψυχοθεραπευτών».
Γιατί ξαφνικά εμφανίζεται το υπουργείο Υγείας σε έναν αμιγώς εκπαιδευτικό και ήδη νομοθετημένο τομέα; Στην ανακοίνωσή της η ΕΕΨΕ επιλέγει (!) ως αρμόδια Αρχή το υπουργείο Υγείας τόσο για την εκπαίδευση όσο και για την άσκηση της ψυχοθεραπείας. Ωστόσο, μέχρι τώρα προτιμά την ανομία, ενώ το 2018 είχε αποφασίσει να συμμορφωθεί στο πλαίσιο του υπουργείου Παιδείας. Με επιστολή της, προειδοποιούσε και καλούσε τα μέλη της να εφαρμόσουν τον σχετικό νόμο και να γίνουν ΚΔΒΜ. Απευθυνόταν στα «Κέντρα και Ινστιτούτα εκπαίδευσης της ΕΕΨΕ, τόσο αυτά που είναι ήδη ΚΔΒΜ όσο και εκείνα που δεν έχουν γίνει ακόμη» και «εφιστούσε την προσοχή» στον νόμο σύμφωνα με τον οποίο «Η μη τυπική εκπαίδευση του τύπου της “Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης” καθώς και της “Γενικής Εκπαίδευσης Ανηλίκων” προσφέρεται πλέον αποκλειστικά από Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (άρθρο 89) και δεν μπορεί να υπερβαίνει την τριετία».
Δεν συμμορφώθηκαν
Προφανώς, η συμμόρφωση δεν επήλθε. Ούτε στην τελευταία ευκαιρία, το 2020, με την πλήρη αναδιάρθρωση και αναβάθμιση του πλαισίου λειτουργίας των ΚΔΒΜ. Τότε ήταν που τα πρώην ΚΔΒΜ1 και 2 καταργήθηκαν και εξ αυτών όσα πληρούσαν τις προϋποθέσεις συνέχισαν ως ΚΔΒΜ, ενώ τα υπόλοιπα έχασαν την άδειά τους. Η ΕΕΨΕ συνεχίζει, σήμερα, να αναφέρεται σε «Κέντρα Εκπαίδευσης Ψυχοθεραπείας». Δομές που δεν προβλέπονται από κανένα θεσμικό πλαίσιο. Παρ’ όλα αυτά, είναι Κέντρα που παρέχουν εκπαιδευτικά προγράμματα τριετούς και τετραετούς διάρκειας με ενσωματωμένη και την πρακτική και την πιστοποίηση προσόντων. Τα κάνουν όλα. Κάποια, δε, παρέχουν πανεπιστημιακά πτυχία και μεταπτυχιακά.
Τώρα, ποιος θέλει να ρυθμίσει ποιους και ποιοι θέλουν να ρυθμιστούν από ποιον; Με τι όρους, προϋποθέσεις και στόχους; Είναι ερωτήματα με απαντήσεις που διεκδικούν πολλοί, όπως φαίνεται. Αυτό, όμως, που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας είναι το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο της Διά Βίου Μάθησης εντός του οποίου (οφείλουν να) λειτουργούν όλοι οι εκπαιδευτικοί φορείς της λεγόμενης «μη τυπικής εκπαίδευσης».
Το θεσμικό πλαίσιο της ΔΒΜ ξεκινάει από το Νομοθετικό Διάταγμα 9/09.10/1935 και συνεχίζεται με τους νόμους 1966/1991, 3696/2008, 4547/2018, 4763/2020 (με αποφάσεις το 2022 και το 2024). Η μεταλυκειακή εκπαίδευση στον ιδιωτικό τομέα αρχικά διαχωρίστηκε στις λεγόμενες «Επαγγελματικές Σχολές» και τα «Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών». Αργότερα, οι πρώτες έγιναν Κέντρα Κατάρτισης (ΚΕΚ) και Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ), ενώ τα Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών έγιναν ΚΔΒΜ 1 και από το 2008 με υποχρεωτική αδειοδότηση από το υπουργείο Παιδείας. Από το 2020 υπάρχουν μόνο ΚΔΒΜ. Δεν υπάρχει καμία οργανωμένη μεταλυκειακή εκπαιδευτική δομή που να μην υπάγεται και να μην υποχρεούται να έχει άδεια από το υπουργείο Παιδείας. Και δεν προβλέπονται μορφές όπως Ινστιτούτα, Κέντρα, Ακαδημίες και ό,τι άλλο, πλην των ΚΔΒΜ.
Το υπουργείο Παιδείας
Τι έχει κάνει για όλα αυτά το υπουργείο Παιδείας; Γιατί δεν έλεγξε ποτέ το καθεστώς νομιμότητας; Η Διεύθυνση Διά Βίου Μάθησης έχει στην εποπτεία της όλο τον χώρο στον οποίο πολλοί απευθύνονται ώστε να επενδύσουν σε γνώση και κατάρτιση. Υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί ή όχι; Οπως αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» στο πρώτο μέρος της έρευνας, η ίδια η Διεύθυνση έχει ερωτηθεί δύο φορές από τον οικονομικό εισαγγελέα για την ισχύουσα κατάσταση. Οι λίστες με τα παράνομα ΚΔΒΜ που αναγκάστηκε να ανακοινώσει επιβεβαιώνουν την αδυναμία της καθώς αυτά θα έπρεπε να είχαν ήδη κλείσει αφού οι άδειές του είχαν ανακληθεί αυτοδικαίως.
Η εμπειρία έχει δείξει ότι σε αγορές κενού ελέγχου και υψηλού τζίρου, πολλές Αρχές εμφανίζονται να διεκδικούν ρόλο. Το δε πολιτικό παράδειγμα, ειδικά στην Ελλάδα, έχει διδάξει ότι κάθε «τακτοποίηση» και «ρύθμιση» επικαλείται τις καλύτερες προθέσεις και καταλήγει σε άνισα αποτελέσματα. Στον χώρο της ψυχοθεραπείας, του επαγγέλματος του αιώνα, όπως λέγεται, έχει ήδη αρχίσει ο πόλεμος. Πυροδοτήθηκε από την πρόσφατη πρωτοβουλία του υφυπουργού Υγείας κ. Βαρτζόπουλου για τη σύσταση ενός Παρατηρητηρίου αλλά και ενός ΝΠΔΔ που θα καθορίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χρήση του τίτλου του ψυχοθεραπευτή.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων (ΣΕΨ) υποστηρίζει ότι «από το 1979 το επάγγελμα του ψυχολόγου διέπεται από τους νόμους 991/79, 2646/98, 5172/25, την Κοινοτική Οδηγία 2005/36 και τη γνωμάτευση του υπουργείου Παιδείας (15404/ΙΑ/14-2-2012)» και ως επίσημος φορέας των ψυχολόγων με επαγγελματικά δικαιώματα «έχει τακτικά μέλη πλήρως ελεγμένα ως προς τα πτυχία και την άδεια άσκησης επαγγέλματος Ψυχολόγου». Από την άλλη πλευρά, βρίσκεται η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία (ΕΛΨΕ) -με μέλη διδάσκοντες σε ΑΕΙ- που υποστηρίζει το εγχείρημα και η «Εθνική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας Ελλάδος» (ΕΕΨΕ), που αντέδρασε στις αποκαλύψεις μας, προκαταβολικά. «Οι βασικότεροι φορείς που εμπλέκονται με την άσκηση της ψυχοθεραπείας έχουν συγκλίνει σε συγκεκριμένο πλαίσιο εκπαίδευσης και άσκησης της ψυχοθεραπείας, το οποίο έχει διατυπωθεί και υιοθετηθεί από το ΚΕΣΥ» δηλώνει.
*Η ΕΕΨΕ δεν κοινοποίησε στην «Εφ.Συν.» την ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί ονομαστικά την εφημερίδα και την υπογράφουσα για «ευρεία συσχέτιση και αδιάκριτη γενίκευση για παραβατικές πρακτικές ΚΔΒΜ και άλλων εκπαιδευτικών φορέων που αφήνει υπόνοιες και για τον χώρο της ψυχοθεραπευτικής εκπαίδευσης». Ευρεία ήταν σίγουρα η διασπορά της ανακοίνωσης, η οποία κάποια στιγμή έφτασε και σε εμάς.
Οι… αόρατοι Ολλανδοί και τα άλλα «κέντρα» κατάρτισης που βρίσκονται στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης
H «Eφ.Συν.» παρουσιάζει ορισμένες από τις υποθέσεις πάσης φύσεως «κέντρων» κατάρτισης που, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ερευνώνται από τον οικονομικό εισαγγελέα. Σε κάποιες από αυτές, η εξωφρενική παραπλάνηση μας ανάγκασε σε περαιτέρω -δική μας- έρευνα και μας οδήγησε σε… κινηματογραφικές απάτες. Δεν κατονομάζουμε, έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα απαραίτητα στοιχεία.
1ο παράδειγμα
Πρόκειται για μια από τις πιο χαρακτηριστικές και μακράν την πιο… εντυπωσιακή περίπτωση παραπλάνησης. Διαφημίζεται ως Κέντρο Διά Βίου Μάθησης που λειτουργεί από το 2012 με παραρτήματα που φτάνουν ώς την Κύπρο. Για την ακρίβεια, δηλώνει ότι είναι ΚΔΒΜ 1. Δηλαδή κάτι που έχει καταργηθεί. Για να προσδώσει, μάλιστα, κύρος, αναφέρει και τον (πάλαι ποτέ) αριθμό αδείας! Μετράει επικοινωνιακά.
Τι θα μετρούσε, όμως, περισσότερο; Μια συνεργασία με πανεπιστήμια ή κολέγια. Γίνεται; Οχι. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, μόνον τα κολέγια «κατ’ αποκλειστικότητα» μπορούν να συνεργαστούν με ξένα τριτοβάθμια Ιδρύματα και προφανώς τα ελληνικά πανεπιστήμια. Κι όμως το εν λόγω διαφημίζει ότι το κάνει. Στον ιστότοπο αναφέρεται: «Το Κέντρο Διά Βίου Μάθησης συνεργάζεται επιτυχημένα από την έναρξη της λειτουργίας του με αναγνωρισμένους φορείς και Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και το Εξωτερικό». Από κάτω ακολουθεί λίστα με φορείς από τον ΕΟΠΠΕΠ και αλλοδαπούς επαγγελματικούς φορείς έως «Κρατικά Ιδρύματα» (;) σε Ευρώπη και Αμερική. Δεν εξηγεί για τι Ιδρύματα πρόκειται.
Αφήνουμε την Αμερική για το τέλος. Ξεκινάμε από την Ευρώπη. Κάτι σε ολλανδικό δεν βρήκαμε. Ούτε σε Πανεπιστήμιο. Μόνο μια σκέτη αναφορά στη συνεργασία με το «Amsterdam International College». Το οποίο, όμως, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Εφ.Συν.» (και στοιχεία στη διάθεσή της), είναι ο διάδοχος προηγούμενης συνεργασίας με το… «Amsterdam International University». Σύμφωνα, πάντα, με τα ίδια στοιχεία, στην παλαιά συνεργασία υπήρχε σύνδεσμος με το ολλανδικό πανεπιστήμιο όπου κάθε ενδιαφερόμενος έβλεπε ένα ξένο εντυπωσιακό Ιδρυμα, με ένα πολύ ωραίο βασιλικό σήμα, πληροφορίες για «Academic & Professional studies», φωτογραφίες από τις εγκαταστάσεις, φωτογραφίες από αποφοιτήσεις και από τα Diploma του και όλα όσα θέλει να δει ένας νέος που θέλει να επενδύσει σε γερά θεμέλια γνώσης.
Ολα πήγαιναν καλά μέχρι που καταγγελίες έφτασαν στον οικονομικό εισαγγελέα. Γονέας επικοινώνησε με το υπουργείο Παιδείας της Ολλανδίας και έμαθε ότι τέτοιο Ιδρυμα αδειοδοτημένο από αρμόδια Αρχή της Ολλανδίας δεν υπάρχει! Η συνέχεια είναι υπεράνω φαντασίας:
● Ως καταστατική διοικήτρια του Πανεπιστημίου εμφανιζόταν η ιδιοκτήτρια του ελληνικού ΚΔΒΜ.
● Στις φωτογραφίες αποφοίτησης του Ολλανδικού Πανεπιστημίου, την απονομή των πτυχίων εμφανιζόταν να κάνει η Ελληνίδα ιδιοκτήτρια του ΚΔΒΜ.
● Στις φωτογραφίες του υποτιθέμενου Ολλανδικού Πανεπιστημίου εικονιζόταν συγκρότημα γραφείων! Μάλλον στην Ολλανδία…
● Και ξαφνικά, μια μέρα, το Amsterdam International University έγινε Amsterdam International College. Αλλά με το ίδιο λογότυπο, την ίδια «ιστοσελίδα» και την ίδια διεύθυνση.
● Αυτή τη στιγμή, το εν λόγω ΚΔΒΜ διαφημίζει τη συνεργασία του με το ολλανδικό «Amsterdam International College» και το ισπανικό «Madrid International College». Για το ολλανδικό, δεν βλέπουμε τίποτα περισσότερο από τον τίτλο. Για το ισπανικό, υπάρχει αναγγελία για τη συνεργασία, εντυπωσιακές πληροφορίες για τις δυνατότητες που ανοίγονται, αλλά όχι σύνδεσμος που να παραπέμπει στο College.
Με μεγάλη περιέργεια, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε περισσότερες πληροφορίες. Πρώτη σκέψη, επίσκεψη στα sites. Πριν, όμως, αναφερθούμε στα όσα είδαμε, ας ολοκληρώσουμε την ενημέρωση για την ισπανική συνεργασία. Εχει ενδιαφέρον.
● Οπως παρουσιάζεται: «Ο Ομιλος (τάδε) ανακοινώνει τις δυνατότητες που έχετε να λάβετε ακαδημαϊκούς τίτλους σε μορφή combination εκπαίδευσης σε συνεργασία με το Madrid International College στη Μαδρίτη με ταυτόχρονη εκπαίδευση στο ΚΔΒΜ & το Ιδρυμα ώστε να κατακτήσετε όλα τα εφόδια και να καλύψετε τις ακαδημαϊκές απαιτήσεις που ορίζεται από το κράτος της Ισπανίας ώστε να λάβετε ακαδημαϊκούς τίτλους (Diploma, Bachelor, Master, PhD)». Αυτή την «combination εκπαίδευση» δεν την έχουμε ξανασυναντήσει, αλλά φαίνεται πολύ προχωρημένη.
Στην ίδια ανακοίνωση, κάπως να μπερδεύεται η ενημέρωση για «απευθείας εγγραφή» στο MIC (συντομογραφία του ισπανικού) με την ενημέρωση για «ακαδημαϊκή εκπαίδευση από απόσταση, είτε μέσω elearning είτε συνδυάζοντας φυσική παρουσία στο ΚΔΒΜ όταν απαιτείται», αλλά τα λόγια για τη συνεργασία είναι πολύ πειστικά: «Το Κολλέγιο της Μαδρίτης είναι η ιδανική επιλογή διότι οι απόφοιτοι των Ισπανικών Ιδρυμάτων θεωρούνται περιζήτητοι». Υπάρχει, δε, και welcome από το MIC το οποίο ενημερώνει πως: «Οι απόφοιτοι του ΚΔΒΜ έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη μετεκπαίδευσή τους στο MIC και να λάβουν ακαδημαϊκούς τίτλους (Diploma, Bachelor, Master, PhD) με ειδική υποτροφία». Περαιτέρω πληροφορίες στο τηλέφωνο…. Να μην παραλείψουμε ότι και εδώ πολύ βασιλικό το σήμα. Του ισπανικού οίκου, φυσικά.
● Κι επειδή, τελικά, αυτό δεν είναι ΚΔΒΜ αλλά ένα μικρό Harvard, μεταφέρουμε και τούτο: «Το… και το MIC στα πλαίσια της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης διεξάγει συνεργασία με την Ιατρική Σχολή του Harvard. Οποιος ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει κάποιο πρόγραμμα από το Harvard παρακαλείται να στείλει μήνυμα με εκδήλωση ενδιαφέροντος (τάδε email) για να λάβει αναλυτικές πληροφορίες. Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή από όλα τα προγράμματα σπουδών.»
● Μετά απ’ αυτό, χρειάζεται περισσότερη πληροφόρηση για τη συγκεκριμένη περίπτωση; Κι όμως, ναι. Οι αποκαλύψεις είναι αμέτρητες. Οπως προαναφέραμε, επισκεφθήκαμε τα sites των δύο ξένων κολεγίων. Είναι πανομοιότυπα! Ελάχιστες οι διαφορές. Σχολές, προγράμματα σπουδών, απόφοιτοι (με φωτογραφίες) και, το σημαντικότερο, ίδια CΕΟ – Founder! Η ιδιοκτήτρια του ελληνικού Κέντρου! Θαύμα δουλειά.
2ο παράδειγμα
Εδώ δεν υπάρχει καμία αναφορά σε ΚΔΒΜ. Φέρει τον τίτλο «Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Ερευνας στη….» και, όπως διαφημίζει, λειτουργεί από το 2011. Αυτοκατατάσσεται στην κατηγορία «Κέντρο Εκπαίδευσης και Ερευνας» αλλά κάπου αναφέρει ότι προσφέρει και κατάρτιση. Παρ’ όλα αυτά, ο όρος δεν περιλαμβάνεται σε κάποια γνωστή νομοθετική πρόβλεψη του υπουργείου Παιδείας. Πώς λειτουργεί τόσα χρόνια; Από ποιον φορέα έχει αδειοδοτηθεί; Το υπουργείο Παιδείας, ξαναλέμε, μοναδικό αρμόδιο για τη χορήγηση αδειών λειτουργίας οργανωμένων εκπαιδευτικών δομών, έχει δώσει τέτοια άδεια ή αγνοεί την περίπτωση; Και τι γνωρίζει το υπουργείο Παιδείας για αυτά τα «Κέντρα»; Το συγκεκριμένο στον ιστότοπό του δηλώνει ότι είναι μια Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ). Πληροφορία που δεν απεικονίζει το θεσμικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργεί από το 2011.
Σε αυτά τα δεκαπέντε χρόνια, το «Κέντρο Εκπαίδευσης και Ερευνας» όχι μόνο κατάφερε να παραμείνει εν λειτουργία, αλλά και να αναβαθμιστεί σε πάροχο πολλών υπηρεσιών, από «προγράμματα ειδίκευσης» 2ετούς, 3ετούς, 4ετούς, 5ετούς διάρκειας, σύντομα μονοετή σεμινάρια, έως πρακτική. Δηλαδή είναι και εκπαιδευτήριο και επαγγελματική εταιρεία. Και λειτουργεί ακόμη και την Κυριακή. Πού καταχωρίζεται και αυτό το θαύμα της μη τυπικής εκπαίδευσης; Σε ποιο νομοθετικό πλαίσιο εντάσσεται; Εχει σχέση με την εκπαίδευση; Με την κατάρτιση; Με την έρευνα; Παρέχει υπηρεσίες γενικώς και αορίστως; Είναι απλώς μια επιχείρηση; Τι;
3ο παράδειγμα
Πρώην ΚΔΒΜ 1 που έχασε την άδεια (όπως πολλά) τον Μάρτιο το 2022 καθότι δεν κατάφερε να μετατραπεί σε ΚΔΒΜ. Παρ’ όλα αυτά λειτουργεί ακόμα και με παράρτημα στη Θεσσαλονίκη. Και αυτό προτιμά τον όρο «Κέντρο». Αυτοαποκαλείται «Κέντρο Εφαρμοσμένης….». Παρέχει «Εκπαιδευτικά προγράμματα», «Σεμινάρια» και επαγγελματικής εξειδίκευσης προγράμματα. Και «διαδικτυακά σε όλη την Ελλάδα». Αναφέρεται σε χιλιάδες εκπαιδευόμενους, δεκάδες ειδικούς και 19+ χρόνια εμπειρίας. Και προσφέρει και θέσεις εργασίας. Αγνωστο το καθεστώς λειτουργίας και νομιμότητας. Μαζί και η Αρχή που το εποπτεύει (;). Και υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια σε αυτή τη μεγάλη, αδηφάγα αγορά που στήθηκε και συνεχίζει με τον παρά.
