Δεν πείθει ούτε τους «δικούς» του

Αρκετά παράτολμη και σίγουρα όχι η καλύτερη για την περίσταση αποδεικνύεται η ιδέα των δημοσκοπήσεων-ερωτηματολογίων από τη Ν.Δ. στο πλαίσιο των προσυνεδρίων που ξεκίνησε ενόψει του συνεδρίου της τον Δεκέμβριο.

Το περασμένο Σάββατο, στο 2ο προσυνέδριο που διεξήχθη στην Πάτρα και αφορούσε τους νέους, αρκετές από τις ερωτήσεις που απηύθυνε στους 18.036 πολίτες (όπως λέει) δεν οδήγησαν στην επιθυμητή ταύτιση με τις θέσεις του κόμματος.

Η αυτονομία του σχολείου

Δεν μπορεί να ικανοποίησε τους υπευθύνους της δημοσκόπησης η οριακή επικράτηση της άποψης υπέρ της αυτονομίας του σχολείου ή η απόδοση των λιγότερων ευθυνών στο εκπαιδευτικό σύστημα σε ό,τι αφορά τις αιτίες των προβλημάτων των Ελλήνων.

Δεν περνάει απαρατήρητο, ειδικά από τα επιτελικά όργανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το γεγονός ότι, ενώ το κόμμα έχει κάνει σημαία την αυτονομία του σχολείου, οι άνθρωποι που «ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ν.Δ.» εμφανίζονται διχασμένοι για το αν θα πρέπει το πρόγραμμα του σχολείου να διαμορφώνεται κεντρικά ή εν μέρει από τους καθηγητές και την τοπική κοινωνία.

Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο δείγμα, ούτε ξένο προς τις πολιτικές θέσεις της Ν.Δ. Παρ’ όλα αυτά, είναι πολύ μικρό το προβάδισμα όσων ταυτίζονται με την εξαγγελθείσα θέση Μητσοτάκη για την αυτονομία της σχολικής μονάδας αφού πρόκειται για το 51,2%. Το υπόλοιπο 48,8% θέλει κεντρικό έλεγχο.

Σίγουρα πρόκειται για έκπληξη και ίσως μεγαλύτερη για τον πρόεδρο του κόμματος που εμφανίζεται αποφασισμένος.

Στο ίδιο συνέδριο διαμήνυσε πως «δεν πρόκειται να κάνουμε καμία υποχώρηση στα ζητήματα που αφορούν την Παιδεία και είναι προσωπική μου πολιτική δέσμευση ότι το πρόγραμμά μας για την Παιδεία θα εφαρμοστεί στο ακέραιο».

Οσο για την αυτονομία, επανέλαβε πως «το σχολείο μας πρέπει να ξαναγίνει μία φυσική κυψέλη παραγωγής γνώσης και δημιουργίας, διότι θέλουμε πιο αυτόνομα και πιο δημιουργικά σχολεία με μεγαλύτερες δυνατότητες ελευθερίας στους εκπαιδευτικούς, στους διευθυντές και στους γονείς».

Ακόμα έναν προβληματισμό δημιουργούν οι απαντήσεις για τα προβλήματα που προκάλεσε στους Ελληνες το πολιτικό σύστημα. Λιγότεροι είναι αυτοί που θεωρούν ότι «το εκπαιδευτικό σύστημα υπονομεύει το μέλλον τους».

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι φταίει η αναξιοκρατία (σύνολο 42,2% – νέοι 46,1%), αμέσως μετά η ανεργία (σύνολο 37,5% – νέοι 35,6%) και τελευταία η ποιότητα της εκπαίδευσης (σύνολο 20,3% – νέοι 18,3%).

Αλλωστε, στην ερώτηση για τη βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης για τους νέους, το δείγμα είναι (πάλι) μοιρασμένο ανάμεσα στην εύρεση εργασίας «μέσω ιδιωτικών επενδύσεων» (σύνολο 49,6% – νέοι 49,9%) και την αναβάθμιση της παιδείας (σύνολο 48,9% – νέοι 46,4%).

Δεν έλειψαν, βέβαια, απαντήσεις που ταυτίζονται με τις θέσεις της Ν.Δ. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί πεδίον δόξης λαμπρό.

Το 63,6% θεωρεί ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανομία και η παραβατικότητα εντός των Ιδρυμάτων, το 93,8% τάσσεται υπέρ της άμεσης παρέμβασης της αστυνομίας σε φαινόμενα εγκληματικότητας, το 92,1% υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ενδιαφέρον, πάντως, παρουσιάζουν οι απαντήσεις για τη σύνδεση της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση. Είναι πολύ υψηλά τα ποσοστά υπερθεμάτισης, αλλά μειώνονται όσο μειώνεται η ηλικία (από 82,3% στους 65+ στο 70,4% στους 34+).

Εν ολίγοις, αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά πως η Παιδεία είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να αντιμετωπίζεται με τρέχοντες πολιτικούς ή επικοινωνιακούς όρους.