Η αλληλεγγύη στο πυρ το εξώτερον

Προς χάριν της Μητρόπολης… στο πυρ το εξώτερον από τη Θέμιδα η αλληλεγγύη. Αυτή θα μπορούσε να είναι διασταλτικά μια κοινωνική ερμηνεία της χθεσινής απόφασης του μονομελούς πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που τιμώρησε με φυλάκιση 10 μηνών ασκούμενη δικηγόρο και τέσσερις νεαρές αλλοδαπές για την κατάληψη του παλαιού ορφανοτροφείου «Μέγας Αλέξανδρος», όπου φιλοξενούνταν οικογένειες προσφύγων.

Το δικαστήριο δεν θέλησε να δει τη διάθεση αλληλεγγύης των κατηγορουμένων, δεν θέλησε να δει καν κάποιο ελαφρυντικό στις πράξεις τους.

Τις καταδίκασε κατά το κατηγορητήριο, τηρώντας στο ακέραιο το γράμμα του νόμου και προασπιζόμενο, όλως συμπτωματικώς, τα συμφέροντα της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, που έσπευσε να κατεδαφίσει το επί σειρά ετών αναξιοποίητο κτίριο αμέσως μετά την εκκένωσή του από την αστυνομία.

Φυλάκιση δέκα μηνών με τριετή αναστολή και επιπλέον χρηματική ποινή δύο χιλιάδων ευρώ για καθεμία από τις πέντε κατηγορούμενες, ήταν η ετυμηγορία.

Οι πέντε κοπέλες είχαν συλληφθεί την περασμένη Τετάρτη κατά τη διάρκεια του αστυνομικού πογκρόμ στις καταλήψεις της Θεσσαλονίκης, όπου συνολικά 74 άτομα κατέληξαν κατηγορούμενα επειδή συμμετείχαν σε αυτές.

Τα ΜΑΤ τις συνέλαβαν στην κατάληψη του παλαιού ορφανοτροφείου «Μέγας Αλέξανδρος» στην περιοχή της Τούμπας.

Οι τέσσερις αλλοδαπές απουσίαζαν χθες από το δικαστήριο, καθώς είχαν αναχωρήσει για την Ελβετία όπου διαμένουν μόνιμα.

Παραστάθηκαν, ωστόσο, διά πληρεξούσιου δικηγόρου. Η νεαρή ασκούμενη δικηγόρος, κάτοικος Θεσσαλονίκης, αντιμετώπισε αυτοπροσώπως το δικαστήριο και τελικά γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της Θέμιδος.

Τι κι αν εξήγησε ότι βρέθηκε εκεί ως αλληλέγγυα σε άστεγους βασανισμένους πρόσφυγες; Τι κι αν είπε ότι η ίδια έχει σπίτι, στέγη και δουλειά, αλλά ο μόνος σκοπός ήταν η αλληλεγγύη στα θύματα ενός πολέμου που το οργανωμένο κράτος δεν μπορεί να στηρίξει αποτελεσματικά.

Χαρακτηριστική αναφορά έγινε ακόμη και στην περίπτωση της 29χρονης Σύριας που πέθανε αβοήθητη από επιληψία την περασμένη εβδομάδα στο κέντρο προσφύγων Διαβατών…

Το νόμιμο και το ηθικό

Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν μία εκπαιδευτικός κι ένας υπάλληλος εκδοτικού οίκου, που συμμετείχαν στην κατάληψη.

Προσπάθησαν να εξηγήσουν στο δικαστήριο πως το νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό. Επέμεναν ότι πρέπει να γίνει κατανοητό πως το κτίριο παρέμενε χρόνια αναξιοποίητο, καίτοι η μητρόπολη Θεσσαλονίκης είχε αναλάβει να χτίσει εκεί ένα ίδρυμα. Δεν το έκανε όμως.

Αντιθέτως, ανέφεραν πως δεν αποκλείεται και στην περίπτωση αυτή να καταλήξει να μετατραπεί σ’ ένα ακόμη οικόπεδο για «ιερές μπίζνες», όπως τόσες άλλες που έχουμε δει κατά καιρούς με εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία της εκκλησίας…

Ο,τι κι αν είπαν, χθες η Θέμις δεν θέλησε να δει. Επέμενε να μείνουν οι μάρτυρες στα «πραγματικά περιστατικά». Και στο τέλος ήρθε η τιμωρία… Αυστηρή και παραδειγματική. Ωστε άλλοι να μην τολμήσουν να διαπράττουν τέτοιες μορφές αλληλεγγύης, με καταλήψεις άδειων, αναξιοποίητων κτιρίων που χαρίστηκαν ουσιαστικά από το ελληνικό Δημόσιο στην Εκκλησία.

Κανένα ελαφρυντικό για τους νέους ανθρώπους που εμφορούμενοι από ανθρωπιστικά και αλληλέγγυα αισθήματα παραβίασαν απλώς μια κλειδαριά και προσέφεραν στήριξη και ανθρωπιά σε πρόσφυγες, χωρίς να κοιτάξουν θρήσκευμα, καταγωγή, χρώμα…

Μαθήματα στην πρόεδρο

Εξαιρετικές ήταν, πάντως, ορισμένες απαντήσεις των μαρτύρων υπεράσπισης προς τους δικαστές, καθώς εκείνοι επέμεναν ότι με την κατάληψη παραβίασαν τον νόμο.

■ «Μερικά αγαθά είναι πολυτιμότερα από ορισμένα άλλα. Μας λέτε κυρία πρόεδρε ότι αν δω έναν φασίστα να χτυπά έναν μετανάστη και παρκάρω παράνομα για να τον σώσω, θα πρέπει να τιμωρηθώ για την παράνομη στάθμευση;» αναρωτήθηκε ένας.

■ «Κυρία πρόεδρε, τον 19ο αιώνα το να γίνεται μια γυναίκα δικαστής ήταν παράνομο. Δεν θα δικάζατε σήμερα, αν τότε κάποιοι δεν μάχονταν εναντίον εκείνου του παραλόγου νόμου», επισήμανε ο μάρτυρας στην επιμονή του δικαστηρίου για την κατά γράμμα τήρηση του νόμου.

Δυστυχώς, αυτά και αρκετά ακόμη δεν στάθηκαν ικανά να πείσουν τη Θέμιδα ότι το να στηρίζεις από ανθρωπισμό βασανισμένες και ταλαιπωρημένες οικογένειες που έχουν βιώσει τον πόλεμο, είναι πολυτιμότερο αγαθό από το να διατηρείς κλειστό και αναξιοποίητο ένα δημόσιο κτίριο που έχει παραχωρηθεί σε μια μητρόπολη.

Μετά την καταδίκη της, η νεαρή ασκούμενη δικηγόρος άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Στο μεταξύ, σε ανακοίνωσή του σχετικά με τις καταλήψεις, το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης αναφέρει:

«Με αφορμή τη δήλωση του σ. Κ. Χρυσόγονου, μέλους της Κ.Ε. και ευρωβουλευτή του κόμματος, ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης υπενθυμίζει σε όσους διαφώνησαν ή εξακολουθούν να διαφωνούν με την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του κόμματος για την επιχείρηση εκκένωσης των κατειλημμένων κτιρίων της Θεσσαλονίκης, ότι το κόμμα μας ουδέποτε υποστήριξε την καταστολή και τις πρακτικές των μαζικών συλλήψεων και των μαζικών δικών.

»Η πολιτική της μηδενικής ανοχής και της αντιμετώπισης κινητοποιήσεων με χημικά και ρόπαλα ανήκουν σε άλλους πολιτικούς χώρους που κυβέρνησαν πριν το 2015. Η επίλυση προβλημάτων που προκύπτουν από ενέργειες όπως οι συγκεκριμένες καταλήψεις, οφείλουν να γίνονται με κατανόηση, διάλογο και συνεννόηση όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Αλλωστε η αποτελεσματικότητα της μεθόδου που τελικά επιλέχτηκε, ελέγχεται, αφού δημιούργησε μια σειρά από άλλα προβλήματα», και προστίθεται:

«Τέλος, με την ευκαιρία θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι η πόλη μας θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση εάν όλοι αυτοί που σήμερα εμφανίζονται υπέρμαχοι της τήρησης της δήθεν νομιμότητας, καθίζοντας στο εδώλιο των δικαστηρίων τους καταληψίες, επιδείκνυαν την ίδια ευαισθησία στην κατάληψη από ιδιώτες κάθε σπιθαμής ελεύθερου, δημόσιου, κοινωνικού χώρου».