Το ενδιαφέρον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου επικεντρώθηκε, χθες, στη συμπεριφορά της Ρούλας Πισπιρίγκου, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της 9χρονης Τζωρτζίνας που βρισκόταν επί μέρες σε καταστολή στο νοσοκομείο του Ρίου, μετά την αιφνίδια ανακοπή της.
Η στάση της 34χρονης μητέρας, η οποία βαρύνεται με τις κακουργηματικές κατηγορίες της ανθρωποκτονίας και της απόπειρας ανθρωποκτονίας της πρωτότοκης κόρης της, έχει αναδειχθεί πολλές φορές κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του δικαστηρίου από πολλούς μάρτυρες και κυρίως από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, που έχει χαρακτηρίσει την παρουσία της στα νοσοκομεία της Πάτρας «ψυχρή» και «απαθή», γεγονός που κατά την κρίση τους έρχεται σε αναντιστοιχία με την κρισιμότητα της υγείας του παιδιού.
Μια τέτοια εικόνα έδωσε, ενώπιον του δικαστηρίου, και η Πηνελόπη Φιφή, η οποία είναι μία από τις 5 νοσηλεύτριες του νοσοκομείου του Ρίου που κλήθηκαν από το δικαστήριο να καταθέσουν, αφού είχαν καθημερινή αλληλεπίδραση με την οικογένεια Δασκαλάκη, και η οποία υπογράμμισε από την αρχή της κατάθεσής της την «περίεργη» συμπεριφορά της Ρούλας Πισπιρίγκου, όταν κατά τη διάρκεια της αποσωλήνωσης της μικρής Τζωρτζίνας στη ΜΕΘ του νοσοκομείου η μητέρα «δεν εστίαζε» στο παιδί.
«Είδα αναστατωμένη τη μητέρα. Υπάρχει φόβος στους γονείς και το κατανοούμε, μας ρωτούν αν είναι καλά το παιδί, αν μπορούν να το αγγίξουν. Αυτό όμως δεν το είδα. Σε αυτή τη φάση περιμένουμε να δούμε τη γλυκιά αγωνία τής επιτυχούς έκβασης της κατάστασης, τη χαρά, γιατί είναι μια νίκη να αναπνέει το παιδί μόνο του. Σε αυτό το στάδιο, λέμε στους γονείς να ενθαρρύνουν το παιδί, για να ηρεμούν. Κοιτούσε όμως εμάς, όχι το παιδί, σαν να περίμενε με αγωνία πώς θα αντιδράσουμε. Στην πορεία, όταν της είπαμε για δεύτερη φορά να το αγγίξει, ένιωσε πίεση. Δεν έχω δει άλλο γονιό που να αντιδρά έτσι», κατέθεσε η κ. Φιφή.
Η μάρτυρας ήταν μία από τις νοσηλεύτριες που, μετά το στάδιο της αποσωλήνωσης και όταν πλέον είχε διαγνωστεί η τετραπληγία της Τζωρτζίνας, εκπαίδευσε τη μητέρα για τον τρόπο που έπρεπε να χορηγεί στην Τζωρτζίνα τη φαρμακευτική της αγωγή. «Υπήρχαν φορές που, ενώ έπρεπε να δώσει τα μεσημεριανά φάρμακα, μου έλεγε ότι πρέπει να φύγει και να το κάνω εγώ. Ηταν αρκετές φορές. Αλλες φορές παρατηρούσα ότι ήταν πιο αποστασιοποιημένη, με ένα κινητό στο χέρι. Συνήθως βλέπουμε το αντίθετο, οι μητέρες να είναι πάνω από τα παιδιά», σημείωσε.
Αν και οι δικαστές φαίνεται να συνεκτιμούν τις κρίσεις των νοσηλευτών και των γιατρών που αναφέρονται εκτενώς στη συμπεριφορά της Ρούλας Πισπιρίγκου, είναι αμφίβολο αν σύσσωμη η έδρα κρίνει εν τέλει πως αυτό αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο ή ένδειξη της ενοχής της. Ειδικά αφού πρόκειται για μια μητέρα που, κατά τα κρίσιμα διαστήματα των νοσηλειών της Τζωρτζίνας στα νοσοκομεία της Πάτρας, η ίδια είχε ήδη χάσει τα δύο μικρότερα παιδιά της, τη Μαλένα και την Ιριδα, και δεν είναι καθόλου βέβαιο αν αυτό που ερμηνεύεται ως «απαθής στάση» δεν ήταν στην πραγματικότητα αποτέλεσμα πένθους.
-320x213.jpg)
