Τριάντα χρόνια κάθειρξη για το διπλό φονικό στη Μάνη

Σε τριακονταετή φυλάκιση έκαστος καταδικάστηκαν οι δύο 19χρονοι για το διπλό φονικό της Τρίτης 19 Αυγούστου του 2014, που στην Αλτομιρά της Μεσσηνιακής Μάνης και είχε συγκλονίσει την κοινωνία της Πελοποννήσου.

Οι δύο αρχάριοι μποντιμπίλντερ είχαν σκοτώσει τον 26χρονο Κώστα Σγουρό και τον 25χρονο Γιάννη Κομμάτη και στη συνέχεια είχαν πετάξει τα πτώματα σε χαράδρα στη θέση Λίμνα, όπου και βρέθηκαν από άνδρες της ΕΜΑΚ μια μέρα μετά.

Για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση έκρινε ένοχους τους δύο δράστες το Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Γυθείου αναγνωρίζοντάς τους μόνο το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας, γιατί όταν τέλεσαν το έγκλημα, είχαν μόλις συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.

Η ποινή που τους επιβλήθηκε είναι είκοσι χρόνια φυλάκιση για κάθε πράξη και κατά την συγχώνευση των ποινών, ο ένας 19χρονος καταδικάστηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση και έξι μήνες για την οπλοφορία, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση και ένα χρόνο για την οπλοχρησία.

Νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας είχε ζητήσει την καταδίκη των δύο νεαρών για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και κατά συρροή, λέγοντα πως είχαν προμελετήσει το έγκλημα.

Τα ξημερώματα εκείνης της μοιραίας Τρίτης, στον επαρχιακό χωματόδρομο Αλτομιρών – Πηγαδίων του δήμου Δυτικής Μάνης και ύστερα από διαπληκτισμό ο ένας, 18χρονος τότε, πυροβόλησε δύο φίλους με κυνηγετική καραμπίνα. Τον 26χρονο Καλαματιανό Κώστα Σγουρό και τον 25χρονο Γιάννη Κομμάτη από τη Σάμο και στη συνέχεια οι δύο 18χρονοι μετέφεραν τα πτώματα και τα πέταξαν σε χαράδρα στη θέση Λίμνα, όπου και βρέθηκαν από άνδρες της 1ης ΕΜΑΚ λίγο πριν νυχτώσει, μια μέρα μετά.

Γλίτωσαν τα ισόβια

Ο δικηγόρος της οικογένειας Κομμάτη, Ζαχαρίας Κεσσές δήλωσε ότι θα μπορούσαν να έχουν καταδικαστεί και ισόβια, αλλά για την ποινή η πολιτική αγωγή δεν έχει λόγο.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο για το αποτέλεσμα της δίκης σημείωσε ότι «αυτό που κρατάμε εμείς από αυτή την απόφαση είναι ότι καταρχήν καταρρίφτηκε το αφήγημα τους, ότι ο ένας ήταν αθώος κι ο άλλος σε άμυνα».

Πρόσθεσε ότι «αποκαλύφθηκε ότι ήταν ένα καλά προσχεδιασμένο έγκλημα, αφού είχαν επιλέξει τον τόπο, τον χρόνο, το μέσο. Είχαν επιλέξει που θα πετάξουν τα πτώματα. Όλα αυτά παρουσιάστηκαν ανάγλυφα και μ’ αυτή την έννοια υπάρχει μια ικανοποίηση στην οικογένεια που εκπροσωπώ, διότι ακριβώς καταρρίφθηκε η προσπάθεια που είχαν κάνει να δυσφημίσουν, να υβρίσουν τη μνήμη των δύο παιδιών».