Σε μια ανακοίνωση η οποία φωτίζει την διάσταση της τοξικοεξάρτησης και της αναφοράς σε αυτήν ως έναν παράγοντα που καθιστά τα θύματα ακόμα πιο ευάλωτα και αόρατα, προχώρησε η «Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη» της Θεσσαλονίκης όσον αφορά τις δύο γυναικοκτονίες στη Μενεμένη.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της «Συνέλευσης Γυναικών 8 Μάρτη» Θεσσαλονίκης
«Η Μαρία και η Ευρυδίκη. Δύο νεκρές αδελφές μας στη Θεσσαλονίκη. Όχι γιατί “έτυχε”.
Η αναφορά της τοξικοεξάρτησης στα ΜΜΕ χρησιμοποιείται για άλλη μια φορά για να μικρύνει την έκταση της φρίκης. Λες και οι ζωές τους άξιζαν λιγότερο. Λες και η εξάρτηση δεν είναι αποτέλεσμα κοινωνικής και θεσμικής αποτυχίας, φτώχειας, τραύματος και εγκατάλειψης.
Ο θύτης πέταξε τη μία γυναίκα στα σκουπίδια αφού την έπνιξε επειδή “μιλούσε δυνατά”. Παράτησε τη δεύτερη να σαπίζει στην ταράτσα, γιατί απλώς “«δεν ξύπνησε” μετά τη χρήση ουσιών. Αντιμετώπισε τα σώματά τους ως άχρηστα απορρίμματα. Ως αντικείμενα για πέταμα.
Οι αστυνομικές αρχές οφείλουν να απαντήσουν, αν ο δράστης είχε παραβατικό και κακοποιητικό παρελθόν και πως κινήθηκαν οι έρευνες μετά τις δηλώσεις εξαφάνισης των δύο γυναικών.
Η κυβέρνηση οφείλει να απολογηθεί για το γεγονός ότι αντιμετωπίζει τις δομές υποστήριξης, φροντίδας και έγκαιρης παρέμβασης ως “κόστος”. Το απέδειξε άλλωστε με την πρόσφατη νομοθεσία που κατακερμάτισε τις δημόσιες δομές και διέλυσε μεθοδικά τα στεγνά προγράμματα απεξάρτησης.
Οι ζωές αυτών των γυναικών “κόστιζαν” περισσότερο από την εξαφάνιση και τον θάνατό τους.
Μετρούσαν λιγότερο επειδή ήταν εξαρτημένες.
Άξιζαν λιγότερη προσοχή.
Λιγότερη προστασία.
Ίσως και σιωπή.
Εκκωφαντική».
