ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Παγούδης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την εξοργιστική όσο και ανέντιμη κατάργηση της ευεργετικής διάταξης που δίνει πρόσβαση σε άδεια διαμονής σε πρώην ασυνόδευτα ανήλικα με την προϋπόθεση να πάνε σχολείο, βάζουν στο στόχαστρό τους δεκαεπτά οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών. Σύμφωνα με την πρόβλεψη αυτή, πρώην ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα δικαιούνταν άδεια διαμονής στη χώρα εφόσον είχαν παρακολουθήσει τρία χρόνια τις ανάλογες σχολικές τάξεις.

Η διάταξη, που είχε προταθεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό αλλά μπήκε μετά κόπων και βασάνων στον Κώδικα Μετανάστευσης επί υπουργίας Μηταράκη, τώρα με το υπό συζήτηση στη Βουλή νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου καταργείται, με αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά, που έλαβαν ελληνική παιδεία στο δημόσιο σχολείο, να βρίσκονται ενώπιον του γνωστού διλήμματος που επιβάλλει η ακροδεξιά υπό τον Πλεύρη πτέρυγα της κυβέρνησης. Αυτό της φυλακής ή της επιστροφής τους σε μια χώρα από όπου έφυγαν χρόνια πριν και είναι αμφίβολο αν παραμένει η ίδια. Είτε γεωγραφικά, είτε πολιτικά, είτε κοινωνικά.

Οι 17 οργανώσεις, πολλές εκ των οποίων είναι μέλη του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού, με κοινή επιστολή τους καλούν το ελληνικό Κοινοβούλιο να μην υιοθετήσει την κατάργηση της άδειας διαμονής, αφού μεταξύ άλλων αποτελεί τη μόνη διάταξη που παρέχει ουσιαστική προστασία σε νέους και νέες που εισήλθαν και καταγράφηκαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτοι ανήλικοι.

«Πρόκειται για μια σημαντική οπισθοδρόμηση σε ζητήματα παιδικής προστασίας και ταυτόχρονα ακύρωση μιας μακροχρόνιας επένδυσης της ελληνικής πολιτείας στην ένταξη των νέων που έχουν αφιχθεί ως ασυνόδευτα παιδιά στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά ή αιτιολόγηση», αναφέρουν, υπενθυμίζοντας ότι αποτέλεσε προσωπική δέσμευση του Κυρ. Μητσοτάκη.

Εδώ πρέπει να θυμίσουμε ότι η δέσμευση αυτή ήρθε παρά τις έντονες αντιδράσεις που είχαν σημειωθεί τότε από τον συμπολιτευόμενο Τύπο και η θετική κατάληξη της υπόθεσης ήταν αποτέλεσμα διαβούλευσης της τότε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου με τις οργανώσεις-μέλη του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού. «Η υφιστάμενη διάταξη αποτελεί τη μόνη διάταξη που παρέχει προστασία σε νέους που εισήλθαν και καταγράφηκαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτα παιδιά.

»Παρέχει άδεια διαμονής στην κατά τεκμήριο πλέον ενταγμένη και ταυτόχρονα παραγωγική ομάδα πολιτών τρίτων χωρών, ήτοι ανθρώπων νεαρής ηλικίας που αφίχθησαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτα παιδιά και έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς σημαντικό αριθμό τάξεων ελληνικού σχολείου. Αποτελεί δε σημαντική επιβράβευση της προσπάθειάς τους, ώστε αυτοί/ές να παραμείνουν δεσμευμένοι/ες στην επιτυχή παρακολούθηση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και με τον τρόπο αυτό να ενταχθούν αρμονικά και να συμβάλουν παραγωγικά στην ίδια την ελληνική κοινωνία και την οικονομία της χώρας μετά την αποφοίτησή τους, απομακρύνοντας ταυτοχρόνως τον κίνδυνο έκθεσής τους σε φαινόμενα νεανικής παραβατικότητας και εκμετάλλευσης».

Στη συνέχεια η επιστολή των 17 βάλλει κατά του επιχειρήματος Πλεύρη ότι η συγκεκριμένη διάταξη εργαλειοποιήθηκε «καταχρηστικά», όπως δήλωσε ο υπουργός. Οπως υπογραμμίζουν, ο αριθμός των νέων που έχουν αιτηθεί τη συγκεκριμένη άδεια διαμονής παραμένει πολύ μικρός (159 άτομα), ενώ μόλις 13 άδειες έχουν χορηγηθεί.

Η κατάργηση του άρθρου 161 παρ. 1 περ. γ’ δημιουργεί ζήτημα συνοχής της μεταναστευτικής πολιτικής ασφάλειας δικαίου και ταυτόχρονα ακυρώνει στην πράξη τη μακροχρόνια επένδυση των ελληνικών Αρχών σε δομές υποστήριξης και προστασίας ασυνόδευτων παιδιών, καταλήγουν, ζητώντας αντίθετα την ενίσχυση της παιδικής προστασίας με μέτρα που ήδη προβλέπονται στην Εθνική Στρατηγική για την Προστασία των Ασυνόδευτων Παιδιών του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.