Ωρα διεκδικήσεων για τους μετανάστες

Αντιμέτωπες με τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και την ξενοφοβική ρητορική της κυβέρνησης, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές κοινότητες που ζουν στην Ελλάδα δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά είναι αποφασισμένες να διεκδικήσουν λύσεις και ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία αλλά και στις εκλογές.

Το σύνθημα της επανεκκίνησης του αγώνα των μεταναστευτικών κοινοτήτων δόθηκε στη φετινή εκδήλωση του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών για την Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών στις 18 Δεκεμβρίου. Η πρόσκληση για τη φετινή εκδήλωση ήταν σαφής: «Μιλάμε για ένταξη από τα κάτω, αυτοοργάνωση και συλλογική δράση, δικαιώματα, άσυλο και δημόσιο λόγο, ψήφο και συμμετοχή των μεταναστών. Σε αντίθεση με άλλες χρονιές, η φετινή αυτή ημέρα δεν είναι μόνο ημέρα γιορτής. Είναι ημέρα επανεκκίνησης. Διεκδικούμε ίσα δικαιώματα, ορατότητα και φωνή».

Ο αποκλεισμός

«Είναι καιρός να ξανανοίξει η συζήτηση για το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες», σημείωσε χαιρετίζοντας την εκδήλωση ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Ενταξης Προσφύγων και Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων, Θανάσης Χειμωνάς, και δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει και το 2026 η συζήτηση που άνοιξε πέρσι ο δήμος. Πρόσθεσε ότι ο Δήμος Αθηναίων στέκεται στο πλευρό των μεταναστών, απέναντι σε ρατσιστικές συμπεριφορές, καταπατήσεις δικαιωμάτων και βασανιστικά μακροχρόνιες διοικητικές καθυστερήσεις, με σκοπό να ενταχθούν και να νιώσουν ενεργά κύτταρα της κοινωνίας.

«Ο μετανάστριες και οι μετανάστες παρουσιάζονται συχνά ως απειλή για την ασφάλεια, την οικονομία, την οικονομική συνοχή. Και αυτός ο λόγος νομιμοποιεί πολιτικές αποκλεισμού και καλλιεργεί τον ρατσισμό, μετατρέποντας ανθρώπους σε αριθμούς ή σε προβλήματα προς διαχείριση. Και όμως το θετικό είναι ότι απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα αναπτύσσονται και δυναμικές αντίστασης και συλλογικής δράσης, κοινότητες μεταναστών αυτοοργανώνονται, διεκδικούν φωνή, ορατότητα και συμμετοχή, γιατί το αίτημα δεν είναι απλώς η επιβίωση, αλλά η ισότιμη παρουσία στη δημόσια ζωή», υπογράμμισε η Αντλα Σασσάτη, διευθύντρια του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών.

Η Ροβένα Τζόρι, πρόεδρος της Αλβανικής Κοινότητας, αναφέρθηκε στα προβλήματα των τεράστιων καθυστερήσεων με τις άδειες διαμονής, στα αυστηρά κριτήρια για την ιθαγένεια, ιδίως τα οικονομικά, και στο γεγονός ότι πολλοί μετανάστες και μετανάστριες έπειτα από πολλά χρόνια δουλειάς δεν δικαιούνται σύνταξη, εξαιτίας του διαβόητου νόμου Κατρούγκαλου. «Κάποτε στην αρχαία Ελλάδα το θεωρούσαν τρομερό να σου αφαιρέσουν το δικαίωμα ψήφου, και όμως αυτό μας κάνουν σήμερα», σημείωσε.

«Για τις μετανάστριες συνδέονται η έλλειψη ασφάλειας, η βία, η εργασιακή ανασφάλεια, η έλλειψη, η δυσκολία κοινωνικής ασφάλισης, η γλωσσική δυσκολία και οι δυσκολίες για την απόκτηση της άδειας παραμονής – δημιουργούν έναν κύκλο που κρατά τις γυναίκες πίσω», σημείωσε η Ελόνα Ζενέλη από τον Σύνδεσμο Αλβανίδων Γυναικών στην Ελλάδα.

Ο Τάχερ Αλιζάντε από την Κοινότητα Αφγανών Μεταναστών και Προσφύγων και το Πολιτιστικό Κέντρο Μαχντία επισήμανε την προσπάθεια να ενωθεί ο κόσμος ενάντια στην ξενοφοβία μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων. «Είναι σαν ένας κήπος από όλα τα λουλούδια, πρέπει να το καταλάβουμε και οι Ελληνες και εμείς πως έχουμε δυνατή φωνή όταν είμαστε όλοι μαζί».

Ο Μουστάφα Αχμέντ από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Σουδάν Mataris μίλησε για τις άδικες και χωρίς εγγυήσεις μαζικές δίκες και καταδίκες δεκάδων Σουδανών προσφύγων σήμερα στη χώρα μας, ιδίως στην Κρήτη, με την κατηγορία της διακίνησης, παρ’ όλο που πρόκειται για πρόσφυγες που προέρχονται από μια από τις πιο αιματοβαμμένες περιοχές του κόσμου. «Κάνουμε πολλά πράγματα, αλλά δυστυχώς δεν μας βοηθούν το κράτος και η κατάσταση, γιατί οι άνθρωποι παλεύουν για να ζήσουν, για να βρουν σπίτι και χαρτιά», σημείωσε ο Αμπντουλάι Σοκ, πρόεδρος της Κοινότητας της Σενεγάλης.

«Είμαστε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα μεταναστευτικής καταγωγής και άλλες εκατοντάδες χιλιάδες υπέρ των δικαιωμάτων. Πρέπει να το καταλάβουμε και να γιορτάζουμε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Τα πράγματα είναι σκοτεινά λόγω της κυριαρχίας μικρών μειοψηφιών. Εμείς είμαστε πλειοψηφία, το πρόβλημα είναι ότι δεν ενωνόμαστε», σημείωσε η αλβανικής καταγωγής Ιλιρίντα Μουσαράι, υποψήφια διδάκτορας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του ΕΚΠΑ.

Το καταφύγιο

Ζήτημα πολιτικής ορατότητας έθεσε ο δημοσιογράφος Αντιλιάν Κοτζάι, αλβανικής καταγωγής, από το Δίκτυο Νέων Μεταναστευτικής Καταγωγής Ορίζοντες. «Δεν μπορεί να υπάρξει συμπερίληψη και ένταξη χωρίς ισότιμη πρόσβαση στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, κάτι που αποτελεί την κορωνίδα της ενταξιακής διαδικασίας», υπογράμμισε.

Η Μαρία Ειρήνη Σάκεϊ από το πολιτιστικό κέντρο Vana Ba Africa μίλησε για τις πολιτιστικές δραστηριότητες με μουσικά όργανα, κρουστά, μαθήματα χορού, μαθήματα για παιδιά, «για να γεφυρώσουμε την πρώτη γενιά με τη δεύτερη και την τρίτη και να υπάρξει ευκολότερα ένταξη».

Η Γκιουλ Καλίς, πρόσφυγας από την Τουρκία, εκπρόσωπος της ΑΜΚΕ Σύνεσις Πηγή, επισήμανε: «Η Ελλάδα για εμένα είναι το καταφύγιό μου, η ώρα της δικής μου ελευθερίας και της οικογένειάς μου, ώρα που επιλέξαμε εγώ και ο σύζυγός μου να μεγαλώσουμε με ειρήνη τα παιδιά μας. Αν γνωρίζουμε, μπορούμε να καταλάβουμε, αν καταλάβουμε, μπορούμε να αγαπήσουμε και να ζήσουμε μαζί», είπε.