Ως φαίνεται, η ευρωβουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας Ελεονόρα Μελέτη ζήλεψε την δόξα [ ή μήπως και την εκλογική απήχηση σε συγκεκριμένα ακροατήρια; ] όσων επαναλαμβάνουν διαρκώς τις κοινότοπες ακροδεξιές ανακρίβειες «κατά της woke ατζέντας», και άρχισε να τις αναπαράγει και εκείνη. Σε πρόσφατη ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δήλωσε ότι «τα φύλα είναι δύο», υπονοώντας πως τα δικαιώματα των τρανς ατόμων απειλούν τα γυναικεία δικαιώματα.
Με την πομπώδη διατύπωση «Τα φύλα δεν είναι σε φάσμα» εκκίνησε μια ευθεία κακοποιητική επίθεση στα τρανς και non-binary άτομα και στη θεμελίωση της έμφυλης ταυτότητάς τους στο βίωμά τους, αναφερόμενη ξαφνικά σε άτομα που «θέλουν να προσδιορίζονται μπανάνες, γάτες, μαντζουράνες, Ναπολέοντες» ή που «νιώθουν Δευτέρα με Πέμπτη το ένα φύλο και το ΠΣΚ το άλλο».
Έφτασε στο σημείο να υπαινιχθεί ότι, στις διεκδικήσεις των τρανς γυναικών, στις οποίες αναφέρθηκε με τη φράση «ατζέντα που καπηλεύεται τον όρο ισότητα», οφείλονται εξελίξεις όπως η πρόσφατη απόφαση της Λετονίας να αποσυρθεί από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Παρασιωπώντας ότι οι υπαναχωρήσεις στα φεμινιστικά δικαιώματα γίνονται ακριβώς από πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις που προωθούν σεξιστικές και ομοτρανσφοβικές πολιτικές, και όχι από τους τρανς ανθρώπους.
Η συγκεκριμένη ρητορική η οποία δεν είναι νέα, αντιθέτως έχει εκφραστεί πολλές φορές εγχωρίως και διεθνώς, εντάσσεται στο αφήγημα του αποκλεισμού των τρανς γυναικών από το φεμινιστικό κίνημα, ένα αφήγημα το οποίο καταχράται τον φεμινιστικό λόγο με αποτέλεσμα να επιτίθεται στην αυτοδιάθεση των τρανς ανθρώπων, στις διεκδικήσεις τους και τελικά στην ίδια την ύπαρξή τους. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου λόγου, γίνονται συνήθως παραπλανητικές αναφορές στην έμφυλη βία και στα γυναικεία δικαιώματα, αναφορές οι οποίες διχάζουν τα κινήματα και δημιουργούν αποδιοπομπαίους τράγους, απομακρύνοντας την προσοχή της κοινής γνώμης από τους πραγματικούς υπαίτιους της κάθε έμφυλης καταπίεσης.
Πρόκειται για το γνωστό συνολικό αφήγημα το οποίο μιλά διαρκώς πολεμικά κατά της «woke ατζέντας», όπως την αναφέρει, και την παρουσιάζει ως απειλή για τα γυναικεία δικαιώματα, ενώ ως αφήγημα είναι πολύ κεντρικό στην προπαγάνδα της συντηρητικής δεξιάς και της ακροδεξιάς σε όλο τον πλανήτη, και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ μετά την εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ. Η συγκεκριμένη ρητορική έμμεσα νομιμοποιεί την διαρκώς αυξανόμενη τρανσφοβία και τις επιθέσεις στα ΛΟΑΤΚΙ+ και φεμινιστικά δικαιώματα, και σιωπηρά ωθεί προς αποκλεισμούς και διχασμούς εντός των κοινωνικών κινημάτων.
Τέλος η ψευδής αναφορά ότι «τα φύλα είναι δύο» πέρα από παραπλανητική είναι επίσης και αντίθετη με την επιστημονική γνώση. Τα σύγχρονα ρεύματα στην ψυχολογία, σε όλες τις κοινωνικές επιστήμες αλλά πλέον και στη βιολογία, αναγνωρίζουν ότι το φύλο δεν μπορεί να γίνει κατανοητό εντός ενός αυστηρά διπολικού σχήματος, αντιθέτως είναι ένα φάσμα ταυτοτήτων, χαρακτηριστικών, βιωμάτων και εμπειριών.
