Λιγότερες επαναπροωθήσεις μετά το ναυάγιο της Πύλου

Το τραγικό πολύνεκρο ναυάγιο έξω από την Πύλο τη νύχτα 13 προς 14 Ιουνίου και ο καταιγισμός δημοσιευμάτων στον διεθνή Τύπο με αποκαλύψεις για τον ρόλο του Λιμενικού ανέδειξε ξανά, διεθνώς, τις παράνομες επιχειρήσεις επαναπροώθησης που εφαρμόζει συστηματικά τα τελευταία τρία χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Θα μπορούσε όμως το τραγικό γεγονός του ναυαγίου να είναι ο καταλύτης που οδηγεί σε αναστολή, έστω μερική, της εγκληματικής πολιτικής των επαναπροωθήσεων;

«Ναι, θα μπορούσε», απαντά η οργάνωση Aegean Boat Report που δημοσιοποιεί στοιχεία που δείχνουν ότι την περίοδο μετά το ναυάγιο παρατηρείται αλματώδης αύξηση των αφίξεων στις Κλειστές Ελεγχόμενες Δομές των νησιών και συντριπτική μείωση των περιστατικών εγκατάλειψης προσφύγων σε σχεδίες τύπου liferaft, που αφήνονται να πλεύσουν ακυβέρνητες στο πέλαγος, όπου τους διασώζει το τουρκικό Λιμενικό.

Συγκρίνοντας τα διαθέσιμα στοιχεία από τις πέντε εβδομάδες πριν από το ναυάγιο με τα στοιχεία από τις πέντε εβδομάδες μετά, η μείωση των περιστατικών επαναπροώθησης με χρήση liferaft, που παραπέμπει σε επαναπροώθηση προσφύγων που είχαν ήδη πατήσει το πόδι τους στη στεριά, φτάνει το 90 τοις εκατό. Συγκεκριμένα, τις πέντε εβδομάδες πριν από το ναυάγιο εντοπίστηκαν από το τουρκικό Λιμενικό 423 πρόσφυγες πάνω σε σχεδίες liferaft, ενώ τις πέντε εβδομάδες μετά το ναυάγιο εντοπίστηκαν μόνο 57 πρόσφυγες.

Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία των ελληνικών αρχών, τις πέντε εβδομάδες πριν από το ναυάγιο καταγράφηκαν 809 αφίξεις προσφύγων, ενώ τις πέντε εβδομάδες μετά το ναυάγιο οι αφίξεις εκτοξεύονται στον αριθμό των 2.526.

«Οι άνθρωποι που φτάνουν στην Ελλάδα γνωρίζουν ότι θα κυνηγηθούν από μασκοφόρους βίαιους άντρες, θα τους ληστέψουν και θα τους ξυλοκοπήσουν, προτού αναγκαστούν να επιστρέψουν στη θάλασσα και αφεθούν να παρασύρονται σε μια σωσίβια σχεδία. Οχι όμως πλέον, τουλάχιστον προς το παρόν. Μπορούμε, με αρκετή βεβαιότητα, να πούμε ότι όσοι καταφέρνουν πραγματικά να φτάσουν στα ελληνικά νησιά, δεν κυνηγιούνται πλέον από μασκοφόρους και δεν απωθούνται, τους επιτρέπεται να μείνουν και ότι τους δίνεται η ευκαιρία να υποβάλουν αίτηση για διεθνή προστασία. Φαίνεται, επιτέλους, ότι οι ελληνικές αρχές αναγκάστηκαν να αλλάξουν τρόπο», σημειώνει η οργάνωση.