Ενας Γιατρός του Κόσμου διαδέχεται την Τασία Χριστοδουλοπούλου ως αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής στην υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τη Βασιλική Θάνου.
Ο συμβολισμός της επιλογής τού Γιάννη Μουζάλα στη θέση αυτήν συμβαδίζει απόλυτα με τη σημασία και την ανάγκη ύπαρξης του συγκεκριμένου χαρτοφυλακίου στις μέρες μας.
Ο Γ. Μουζάλας είναι μαιευτήρας και χειρουργός-γυναικολόγος. Τελείωσε την Ιατρική Σχολή Αθηνών και έκανε μετεκπαίδευση στο Μιλάνο και στο Λονδίνο, ενώ το 1999 έκανε τον πρώτο στην Ελλάδα τοκετό στο νερό.
Υπέρμαχος του φυσικού τοκετού, βοήθησε να δημιουργηθούν στα μαιευτήρια ανάλογες αίθουσες με δυνατότητα χρήσης νερού και «τοκετού σαν στο σπίτι».
Είναι μέλος επιστημονικών συλλόγων και συμμετέχει ενεργά σε κοινωνικά κινήματα, ενώ είναι κι ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Γιατρών του Κόσμου.
Στο ενεργητικό του έχει πάνω από 25 αποστολές σε Ασία και Αφρική, ανάμεσα στις οποίες και την πρόσφατη αποστολή της ανθρωπιστικής οργάνωσης στο πολιορκημένο, από τους τζιχαντιστές του ISIS, Κομπάνι.
Κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας της υπηρεσιακής κυβέρνησης ο Γ. Μουζάλας τόνισε ότι το μεταναστευτικό είναι πανευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα, προσθέτοντας ότι αποτελεί προτεραιότητα «να γίνει άμεσα μια συνδιάσκεψη κορυφής, γιατί αν δεν διεθνοποιηθεί το ζήτημα, δεν μπορεί να λυθεί».
Εν τω μεταξύ η Τ. Χριστοδουλοπούλου, σε συνέντευξή της στην ιταλική εφημερίδα «Il Manifesto», επισημαίνει τον κίνδυνο το ιδιαίτερα σημαντικό θέμα του μεταναστευτικού να «τραυματιστεί» κατά την προεκλογική περίοδο «και να δουλέψουν τελικά όλοι για να αυξηθούν οι ψήφοι της ναζιστικής Χρυσής Αυγής».
«Επειδή μειώνονται οι δυνατότητες αντιπολίτευσης των κομμάτων, μετά τη νέα συμφωνία, φοβάμαι ότι θα επιλέξουν το προσφυγικό και μεταναστευτικό ως ένα από τα κύρια θέματα της προεκλογικής περιόδου, και θα το κάνουν γιατί τα μέσα ενημέρωσης έχουν επιδοθεί σε μια εκστρατεία συκοφάντησης, φόβου και καλλιέργειας προκαταλήψεων στην ελληνική κοινωνία», δηλώνει και τονίζει ότι «η μόνη δυνατότητα ρεαλιστικής και αξιοπρεπούς λύσης είναι η χορήγηση ανθρωπιστικής βίζας στις χώρες παραγωγής ή διέλευσης προσφύγων. Για να λυθούν θέματα ασφάλειας, να προστατευθεί η ζωή των προσφύγων και να μπορέσει να χτυπηθεί το δουλεμπόριο».
Απαντώντας στην ξενοφοβική κριτική περί «ανοιχτών συνόρων», αναφέρει ότι η Ελλάδα δεν έχει ανοίξει τα σύνορα, αλλά δεν μπορεί να αρνείται τη διάσωση όταν κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές, ενώ στις κατηγορίες ότι οι πρόσφυγες διευκολύνονται από την Ελλάδα να την εγκαταλείψουν με προορισμό την κεντρική Ευρώπη, απαντά ότι «οι πρόσφυγες έχουν βρει μόνοι τους το πέρασμα από τον νομό του Κιλκίς, και η Ελλάδα δεν μπορεί να στρατιωτικοποιήσει τα εκτεταμένα σύνορα που έχει στα Βαλκάνια».
Τέλος, για τη χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, υπογράμμισε την υποχρέωση να τους δίνεται η ιθαγένεια, καθώς είναι δικαίωμά τους να γίνουν Ελληνες πολίτες.
