Την άμεση εναρμόνιση της νομοθεσίας για τους αντιρρησίες συνείδησης με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητά με χτεσινή της ανακοίνωση η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ενώνοντας τη φωνή της με τη Διεθνή Αμνηστία. Αφορμή υπήρξε η πρόσφατη απόφαση – ορόσημο της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ που δικαιώνει πλήρως έναν από τους παλαιότερους και περισσότερο διωκόμενους αντιρρησίες συνείδησης της χώρας μας, τον Λάζαρο Πετρομελίδη.
Από το 1992 μέχρι το 2014, ο Πετρομελίδης καταδικάστηκε πέντε φορές για ανυποταξία, με βάση την πρακτική των ελληνικών στρατοδικείων να θεωρούν την ανυποταξία διαρκές αδίκημα, κατά παράβαση της αρχής του δικαίου ne bis in idem (ου δις επ’ αυτώ), ότι δηλαδή κανείς δεν διώκεται ούτε τιμωρείται για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί. Το 1998 συνελήφθη και κλήθηκε να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία 39 μήνες μακριά από την κατοικία του, ενώ, αν δεν επέλεγε την εναλλακτική υπηρεσία, θα υπηρετούσε μόλις 4 μήνες θητεία και θα μπορούσε να εξαγοράσει άλλους οκτώ μήνες. Δεν παρουσιάστηκε για να κάνει την εξοντωτικής διάρκειας εναλλακτική υπηρεσία, με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί το καθεστώς αντιρρησία συνείδησης και να ξανακληθεί επανειλημμένα να καταταγεί. Σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις βρέθηκε υπό κράτηση και κατέβαλε δύο χρηματικές ποινές αντί για φυλάκιση, ενώ τον υιοθέτησε η Διεθνής Αμνηστία ως κρατούμενο συνείδησης.
Η πλήρης δικαίωσή του ήρθε στις 6 Δεκεμβρίου από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στην οποία είχε προσφύγει. Πρόκειται για την επιτροπή που ελέγχει την εφαρμογή του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Η επιτροπή έκρινε ότι η χώρα μας παραβίασε τις διατάξεις του Συμφώνου σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, με την απαγόρευση αυθαίρετης κράτησης, με την ελευθερία κάθε προσώπου να εγκαταλείψει οποιαδήποτε χώρα και σχετικά με την παραβίαση της αρχής ne bis in idem.
Η Ελλάδα οφείλει τώρα να αποκαταστήσει πλήρως τον δικαιωμένο αντιρρησία συνείδησης, διαγράφοντας το ποινικό του μητρώο, επιστρέφοντας τα πρόστιμα που έχει καταβάλει και δίνοντάς του επιπλέον αποζημίωση. Οφείλει επίσης να αναθεωρήσει τη νομοθεσία για να διασφαλίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, θεσπίζοντας εναλλακτική υπηρεσία που δεν είναι τιμωρητική και δεν συνιστά διάκριση, όπως και να εγκαταλείψει τις συνεχείς διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης για ανυποταξία.
