6 Ιουνίου 2010: Νεκρός με πολλαπλές μαχαιριές σε λίμνη αίματος βρέθηκε ηλικιωμένος μέσα στο σπίτι του στην Κερκίνη. Συλλαμβάνονται και έπειτα από πολύωρη ανάκριση ομολογούν δύο ανήλικες μαθήτριες 14 και 16 ετών. Προκύπτει από τα στοιχεία ότι οι δύο φίλες παρέμειναν αρκετή ώρα στο σπίτι του θύματος. Οι συλληφθείσες μιλούν για προσπάθεια του ηλικιωμένου να τους επιτεθεί σεξουαλικά. Η αστυνομία βεβαιώνει ότι μοναδικό κίνητρο ήταν η ληστεία (έλειπαν 10 ευρώ, αλλά όχι η σύνταξη των 800 ευρώ που βρέθηκε στο σπίτι), ενώ συγγενείς και φίλοι του θύματος ισχυρίζονται ότι επρόκειτο για έναν ήσυχο, αξιοπρεπή άνθρωπο.
30 Νοεμβρίου 2012: Δικάζονται στο Δικαστήριο Ανηλίκων Σερρών οι δύο κοπέλες και η μεγάλη καταδικάζεται σε ποινή 5 ετών για ανθρωποκτονία με ελαφρυντικό τα μη ταπεινά ελατήρια και αφήνεται ελεύθερη, ενώ στη μικρή επιβάλλεται η παρακολούθηση από επιμελητή και να παραμείνει έως τα 21 υπό τη γονική επιμέλεια. Ωστόσο ο εισαγγελέας υποβάλλει έφεση κατά της απόφασης.
6 Νοεμβρίου 2014: Το Τριμελές Εφετείο Ανηλίκων Θεσσαλονίκης καταδικάζει την 20χρονη πλέον κοπέλα σε ποινή κάθειρξης 10 ετών και 3 μηνών, ενώ κρίνει την εισαγγελική έφεση αβάσιμη για τη μικρότερη κοπέλα. Η 20χρονη οδηγήθηκε αμέσως στις φυλακές και έτσι… αποδόθηκε για ακόμα μία φορά δικαιοσύνη.
Πέρασαν 4 χρόνια και χωρίς φυσικά να είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την εξέλιξη στη ζωή και στον χαρακτήρα της κοπέλας που έκανε αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα, ξέρουμε ότι κάποιο λόγο θα είχε το αρχικό δικαστήριο δίνοντάς της τότε το συγκεκριμένο ελαφρυντικό. Οσο κι αν ο πόνος των συγγενών είναι απολύτως κατανοητός και δικαιολογημένη η επιθυμία τους να τιμωρηθεί το έγκλημα, προκαλούν απορία η επιμονή του εισαγγελέα αλλά και η σκληρή στάση του Εφετείου.
Το να στείλουν την κοπέλα αυτή σήμερα στη φυλακή για «σωφρονισμό» είναι άλλη μια αποτύπωση μιας πολύ σκληρής δικαστικής πραγματικότητας που δυστυχώς εξακολουθεί να έχει πολλά μέτρα και πολλά σταθμά.
