Για «πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας» κατηγορούν την Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ) πηγές του ΥΠΕΞ, απαντώντας στην επιστολή της προς το Συμβούλιο της Ευρώπης με την οποία εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για την υποψηφιότητα του Γιάννη Μουζάλα στη θέση του επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
«Η απόφαση της κυβέρνησης, την οποία υλοποιεί ο κ. Μουζάλας, συνίσταται στην απόλυτη εξασφάλιση του δικαιώματος εξατομικευμένης κρίσης κάθε αιτήματος ασύλου, με δυνατότητα διοικητικής επανεξέτασης και πλήρους δικαστικής προστασίας. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, εφόσον η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου με πλήρη σεβασμό των σχετικών συνταγματικών και διεθνών εγγυήσεων», σημειώνουν.
Προφανώς δεν πείθονται ούτε από την επιστολή ούτε από τις αιτιάσεις της αρμόδιας Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που έχει επισημάνει, μεταξύ άλλων, το νομικά παράδοξο να συμμετέχουν στον β’ βαθμό ασύλου δικαστές, που θα κληθούν να κρίνουν στο Διοικητικό Εφετείο τις αποφάσεις ομόβαθμών τους.
Τις υπόλοιπες αναλυτικές αιτιάσεις οι πηγές τις αφήνουν αναπάντητες, ως προφανώς αντιφατικές και κακόπιστες, ενώ χαρακτηρίζουν «διαστρεβλωμένες με την απόσπασή τους από τα συμφραζόμενα» τις δηλώσεις του Γ. Μουζάλα, που επικρίνει τη Σύμβαση της Γενεύης ότι ταυτίζεται με τα «σωσίβια των διακινητών» και συγκρίνει τις παροχές που παίρνουν οι πρόσφυγες σε σχέση με αυτές των Ελλήνων.
«Αυτό που καθιστά όμως ανειλικρινή και ανάξια υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την επιστολή είναι ότι προσπαθεί να αποκρύψει πως πραγματικός της στόχος της δεν είναι ο Γιάννης Μουζάλας, αλλά η Συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας», σημειώνουν.
Προσθέτουν ότι αποτελεί ομόφωνη ευρωπαϊκή πολιτική, «ο μόνος τρόπος διευθέτησης των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών και βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας», ενώ συμπληρώνουν ότι όσοι δεν το αντιλαμβάνονται «αντικειμενικά τοποθετούν τον εαυτό τους στο ίδιο στρατόπεδο με αυτούς που χτυπούν τα τύμπανα της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας στην Ευρώπη».
Το ερώτημα είναι αν το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι έτοιμο να υπερψηφίσει σε μία θέση-κλειδί για τα ανθρώπινα δικαιώματα μία υποψηφιότητα που απαξιώνει τη Σύμβαση της Γενεύης υπέρ της ευρωτουρκικής συμφωνίας, μιας πολιτικής δήλωσης αμφιλεγόμενης ως προς τη νομική ισχύ της και ως προς τις επιπτώσεις της στα ανθρώπινα δικαιώματα.
