Βρίσκονται άλλος ενάμιση, άλλος δύο χρόνια στην Ελλάδα κι έχουν να δουν τόσο -και περισσότερο- τους πιο δικούς τους ανθρώπους, που πρόλαβαν να φύγουν για τη Γερμανία.
Περίμεναν καιρό μέχρι να καταγραφούν και να καταθέσουν αίτημα για οικογενειακή επανένωση, κι ύστερα μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να γίνει δεκτό το αίτημά τους από τη Γερμανία.
Γνώριζαν ότι θα έπρεπε να περιμένουν άλλους έξι μήνες -τόσο προβλέπει ο κανονισμός του Δουβλίνου- και θα βρίσκονταν επιτέλους δίπλα στους ανθρώπους τους. Αλλά όταν πήγαν στο πρακτορείο ταξιδίων να βγάλουν εισιτήρια, ανακάλυψαν ότι το όνομά τους δεν περιλαμβάνεται στη λίστα κι ότι κανείς δεν μπορεί να τους πει πότε επιτέλους θα ταξιδέψουν.
Αφού διαδήλωσαν τους προηγούμενους μήνες, μαζί με δεκάδες άλλους πρόσφυγες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, στη γερμανική πρεσβεία, στο γερμανικό προξενείο και στα γραφεία της Υπηρεσίας Ασύλου στην Κατεχάκη, 14 Σύροι πρόσφυγες, γυναίκες και άντρες, κατέβηκαν την Τετάρτη σε απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος, πλαισιωμένοι από αντιρατσιστικές συλλογικότητες.
«Αυτό δεν είναι οικογενειακή επανένωση, είναι χωρισμός οικογενειών. Κουραστήκαμε να περιμένουμε χωρίς να παίρνουμε απάντηση. Μας κρατούν σε καμπ σε άσχημες καταστάσεις και το παρουσιάζουν σαν να είναι παράδεισος. Ακόμα και να ήταν παράδεισος, το μόνο που θέλουμε είναι να ζήσουμε με την οικογένειά μας. Ρωτούν τα παιδιά μας γιατί δεν πηγαίνουμε κοντά τους. Θέλουμε να ξέρουμε τον λόγο. Γιατί μας έχουν αφήσει μακριά από τα παιδιά μας;» αναρωτήθηκε χτες ο Φαουάζ, ένας από τους απεργούς, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Δίπλα του η Φιντάν, που βρίσκεται στο Σύνταγμα μαζί με τα τρία ανήλικα παιδιά της, ενώ προβλεπόταν να ταξιδέψει τον Σεπτέμβριο στη Γερμανία, όπου ζει ο σύζυγός της. Μαζί τους ο Ντόμο, η σύζυγος του οποίου πέθανε πριν από ενάμιση χρόνο στη Γερμανία, αφήνοντας μόνα τα παιδιά τους να τον περιμένουν.
Ο λόγος γι’ αυτήν την απελπιστική αβεβαιότητα είναι φυσικά η απόφαση της Γερμανίας να επιβάλει, με τη συναίνεση της Ελλάδας, πλαφόν στον αριθμό των προσφύγων που ταξιδεύουν για οικογενειακή επανένωση από τον Απρίλιο και μετά, στην αρχή μόνο 70 άτομα τον μήνα, αριθμός ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που προβλέπει ο κανονισμός του Δουβλίνου, στη συνέχεια άλλες μερικές δεκάδες, αυτοί που αντιμετώπιζαν επείγουσα ανάγκη, και 700 άτομα τους δύο τελευταίους μήνες, μετά τις γερμανικές εκλογές, την πίεση ελληνικών και γερμανικών οργανώσεων και την απόφαση γερμανικού διοικητικού δικαστηρίου που δικαίωσε Σύρο πρόσφυγα.
Ακόμα και με τους αυξημένους αριθμούς των δύο τελευταίων μηνών, θα χρειαστεί περισσότερο από ένα έτος πριν φύγουν οι τελευταίοι από τους περίπου 3.700 πρόσφυγες, που έπρεπε να έχουν ήδη αναχωρήσει, καθώς συμπληρώθηκε το προβλεπόμενο εξάμηνο αφότου έγινε δεκτό το αίτημά τους από τη Γερμανία, σύμφωνα με πηγές της Υπηρεσίας Ασύλου. Κάθε μήνα προστίθενται φυσικά νέες περιπτώσεις, καθώς υποβάλλονται και εγκρίνονται νέα αιτήματα.
Στη συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής παραδέχτηκε ότι το πλαφόν, την ύπαρξη του οποίου είχε αρχικά αρνηθεί, ήταν γερμανική απόφαση. Συμπλήρωσε ότι η Γερμανία απάντησε αρνητικά σε πρόσφατο αίτημα της Ελλάδας να προστεθούν δύο πτήσεις τσάρτερ για τη μεταφορά και άλλων προσφύγων.
«Δουλειά μας όμως δεν είναι να καταγγέλλουμε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι η Γερμανία έχει δεχτεί τους περισσότερους πρόσφυγες με τη διαδικασία μετεγκατάστασης.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι στη γνωστή επιστολή του στον Γερμανό υπουργό Εσωτερικών τον Μάρτιο, την οποία είχε αποκαλύψει η «Εφ.Συν.», είχε θέσει νομικά και ηθικά ζητήματα ως προς το πλαφόν.
«Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου ερμηνεία της επιστολής», είπε, αν και μέχρι στιγμής αρνούνταν όχι μόνο ότι παραβιάζεται η ευρωπαϊκή και η διεθνής νομοθεσία, αλλά και την ίδια την ύπαρξη του πλαφόν.
Απαντώντας σε ερώτηση γιατί αναγκάζονται να πληρώσουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες το εισιτήριο του ταξιδιού, όπως καταγγέλλουν, ο υπουργός είπε ότι δεν ισχύει.
Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», οι πρόσφυγες πράγματι αγοράζουν με δικά τους χρήματα το εισιτήριο, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις μεγάλης ανάγκης, που καλύπτονται από προσωρινό κονδύλι της Υπατης Αρμοστείας.
Ο λόγος είναι η καθυστέρηση της κυβέρνησης να υποβάλει προτάσεις στα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά ταμεία. Σύμφωνα με τον προϊστάμενο Διαχείρισης και Εφαρμογής Προγραμμάτων της Υπηρεσίας Ασύλου, Φάνη Παπαδόπουλο, η Υπηρεσία προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό στα τέλη Απριλίου, ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ, στο πλαίσιο προγράμματος του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ενταξης, ο οποίος αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο του προσυμβατικού ελέγχου στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
