Το Σαββατοκύριακο του Πάσχα η «Εφ.Συν.» φιλοξένησε στις σελίδες της μια ένθετη εφημερίδα που δημιουργήθηκε απ’ τα κορίτσια-πρόσφυγες στο κέντρο του Σχιστού. Σήμερα, καταγράφουμε τις εντυπώσεις τους απ’ την έκδοση και φωτογραφίες απ’ την επίσκεψη της «Εφ.Συν.» στο Σχιστό και από εκείνη των κοριτσιών στην εφημερίδα μας.
Της Najmia Hosseini,
19 Απριλίου
Σήμερα η διάθεση του στρατοπέδου είναι εντελώς διαφορετική από τις άλλες ημέρες. Ολα τα κορίτσια ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε τη μεγάλη μέρα, την ημέρα της πραγματοποίησης των προσπαθειών μας. Η εφημερίδα μας τυπωμένη. Μπορείς να δεις τα δάκρυα συγκίνησης στα μάτια των καλεσμένων στη γιορτή και να σκεφτείς τα δάκρυα όλων αυτών των χρόνων. Τα δάκρυα που ανάβλυσαν στο παρελθόν από τις ταλαιπωρίες αλλά και την επιμονή μας και τα σημερινά της χαράς από την πραγματοποίηση μιας προσπάθειας που ολοκληρώθηκε.
Ναι, έπειτα από ένα χρόνο είδα τα δάκρυα της ευτυχίας και της περηφάνιας στα μάτια των γονιών μου αλλά και στα μάτια των συμπατριωτών μου. Πραγματικά, δεν περίμενα όλη αυτή την έκφραση χαράς, περηφάνιας και εκτίμησης από τους συμπατριώτες μου, όταν οι άνδρες και οι γυναίκες στο στρατόπεδο είπαν: «Εσείς κορίτσια με αυτό που καταφέρατε πραγματικά είστε η πηγή της περηφάνιας και της τιμής μας και όλοι οι πρόσφυγες είναι υπερήφανοι για εσάς επειδή είστε η φωνή μας. Εκφράσατε τον πόνο μας σε όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια, τα προβλήματά μας, τη μοναξιά μας, τις προοπτικές μας, την υπομονή μας, τις ελπίδες και τις ευχές μας. Είστε η φωνή των επιθυμιών μας μέσα στην απελπισία μας. Θα σας στηρίξουμε να συνεχίσετε με το δεύτερο φύλλο της εφημερίδας».
Αυτό ήταν το πιο ζεστό και εγκάρδιο συναίσθημα ολόκληρης της χρονιάς. Ολες μας θα κρατήσουμε αυτή τη μέρα μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μας ως την καλύτερη και την ομορφότερη μέρα μας στην Ελλάδα. Δεν θα μπορέσω ποτέ να την ξεχάσω. Αυτή η ανάμνηση θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου. Η εφημερίδα ήταν κάτι το απίστευτο για μας, ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα.
Η εκδήλωση στο στρατόπεδο με όλο τον κόσμο γύρω μας για να γιορτάσουμε την κυκλοφορία της εφημερίδας μαζί με τους φίλους του Δικτύου και της «Εφ.Συν.», μας έκανε να ξαναπιστέψουμε ότι οι καρδιές όλων μπορούν να βρίσκονται κοντά χωρίς η χώρα καταγωγής και η γλώσσα να μας χωρίζουν.
Ολοι εμείς οι πρόσφυγες ελπίζουμε και θα αγωνιστούμε για μια καλύτερη ζωή.
