Δεν είναι η πρώτη φορά που ο τραγουδοποιός και παραγωγός Νίκος Γρηγοριάδης μιλάει με τραγούδι του για το θέμα τού brain drain. Τον είχε απασχολήσει και στο παρελθόν το ζήτημα, συγκεκριμένα στο κομμάτι «Είμαι καλά» (από το άλμπουμ «Λάρβα», 2015) με ερμηνεύτρια την Κατερίνα Κυρμιζή.
Από τότε πέρασε καιρός, τα σκληρά μνημονιακά χρόνια παρήλθαν, λίγα όμως άλλαξαν. Στο νέο πολιτικό τραγούδι του ξεδιπλώνονται, σε καλοκαιρινούς ρυθμούς reggae, οι μελαγχολικές σκέψεις κάποιου που δεν τον χωρά ο τόπος του. Κάποιου που αρνείται να συμβιβαστεί με μια ζωή η οποία δεν περιλαμβάνει όσα θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα, δηλαδή αξιοκρατία, καλά αμειβόμενη εργασία, δικαιοσύνη.
Ο Γρηγοριάδης νιώθει την ανάγκη να δευτερολογήσει πάνω στην ίδια θεματική γιατί, όπως λέει, «ακόμα κάποιοι φεύγουν! Και από όσους έφυγαν, λίγοι γύρισαν… Οι αιτίες που σπρώχνουν τους νέους στην αναζήτηση καλύτερης ζωής εκτός Ελλάδας είναι ακόμα εδώ. Η πέτρα που έριξαν πίσω τους φαίνεται προς το παρόν να παραμένει μαύρη».
