Eminem
The death Of Slim Shady (Coup de Grace)
Marshall Mathers
★★☆☆☆
Ο Eminem κυκλοφόρησε το 12ο άλμπουμ του και είναι concept (ζητάει να ακούσουμε τα τραγούδια με τη σειρά, όχι ανακατεμένα) για το alter ego του, τον Slim Shady. Και τον θάνατο αυτού! Στο promo του δίσκου χρησιμοποίησε εικόνες από ταφόπλακες και δημοσίευσε και ένα μοιρολόγι. Τέλος πάντων, ο δίσκος είναι ένας κλασικός δίσκος Eminem, αλλά στο χειρότερό του, όχι στο καλύτερό του. Μία ώρα η διάρκειά του, αχρείαστα μεγάλο θα έλεγα. Οχι γιατί βαριέσαι, αλλά επειδή επαναλαμβάνεται. Eminem είναι αυτός βέβαια, ακούγεται πάντα με ενδιαφέρον. Και εμένα μου αρέσει πολύ. Η μουσική, οι στίχοι του αλλά και η φωνή του. Είναι από τους αγαπημένους μου, αλλά εδώ ακούγεται δίχως έμπνευση. Με τέτοια τραγούδια αν δεν ήταν ο Eminem δεν θα είχε καμία τύχη. Και ας πρόκειται για ατόφιο old school hip hop.
Αυτά που πραγματικά ξεχωρίζουν είναι τα δύο κομμάτια που κυκλοφόρησαν και ως singles, το «Houdini» που βασίζεται στο «Abracadabra» των Steve Miller Band και το (με καταπληκτικό βίντεο) «Tobey» μαζί με τους εξπέρ Big Sean και BabyTron. Στο «Lucifer», σε παραγωγή Dr Dre, έχει βάλει και ένα μπουζούκι να παίζει από πίσω! Είναι δε απίστευτο πόσα ονόματα βάζει στους στίχους: πολιτικούς, σελέμπριτι, δημοσιογράφους, εγκληματίες… Εδώ μερικοί από τους ράπερ που αναφέρονται για καλό ή κακό λόγο: André 3000, Big Daddy Kane, Black Eyed Peas, Diddy, GZA, Ja Rule, Kendrick Lamar, Kid Cudi, Lil Wayne, LL Cool J, Megan Thee Stallion, Nas, Nicki Minaj, Playboi Carti, The Notorious B.I.G., Tupac Shakur, Will Smith. Ye κ.ά. Ολη η σύγχρονη μαύρη μουσική.
Δημήτρης Κανελλόπουλος
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
Cyril Roussos
Bare
MINOS EMI
★★★☆☆
Δεύτερη δισκογραφική παρουσία τού Cyril Roussos (Κύριλλος Ρούσσος) -γιος του Ντέμη Ρούσσου- με το EP «Bare», για τη δημιουργία του οποίου συνέπραξε με τον George Gaudy. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 4 κομμάτια -δύο ροκ και δύο μπαλάντες, ανάμεσά τους και μια πολύ ωραία διασκευή στο «Independence Day» των Comsat Angels-, τα οποία ερμηνεύει ο Κύριλλος Ρούσσος.
Το «Bare» είναι μια αξιόλογη δουλειά με μουσική δίχως περιττά φτιασίδια και στίχους που αγγίζουν αμέσως τον ακροατή, καθώς μιλάνε με ευαισθησία και ειλικρίνεια για τα συναισθήματα, τις εμπειρίες, τις βαθύτερες σκέψεις των δημιουργών του, και αφήνει πολλές υποσχέσεις για το τι μπορούμε να περιμένουμε από μια μελλοντική συνεργασία των δύο καλλιτεχνών…
Δώρα Σελλά
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
Dirty Three
Love Changes Everything
Drag City
★★★☆☆
Η επιστροφή τους στη δισκογραφία μετά από δώδεκα χρόνια προκάλεσε προσμονή και ενθουσιασμό και η «βρόμικη τριάδα» των Warren Ellis, Mick Turner και Jim White δεν απογοητεύει.
Με έναν αρκετά αγαπησιάρικο τίτλο, αρκετή έμπνευση και εμμονή σε αυτοσχεδιαστικά μουσικά σχήματα οι Dirty Three μάς προσφέρουν έναν δίσκο που θα ακούσουμε αρκετά αυτό το καλοκαίρι.
Στο «Love Changes Everything» ο Warren Ellis δεσπόζει με το βιολί του, το συναίσθημα ξεχειλίζει και εμείς απολαμβάνουμε ακόμη μια αυθεντική κατάθεση ψυχής.
Apocalyptica
Plays Metallica VOL II
Throwdown Entertainment
★★☆☆☆
Πέρασαν 28 χρόνια από την τολμηρή απόπειρα των Φινλανδών να αγγίξουν τη μουσική των Metallica διασκευάζοντάς την μόνο για τσέλο και η παρέα επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε.
Η επιλογή τους να βάλουν στην άκρη τις δικές τους συνθέσεις ξενίζει, ωστόσο o δίσκος είναι αυτό που περιμένεις: διασκευές εμβληματικών κομματιών των Metallica με βάση το τσέλο, αλλά και συνεργασίες όπως με τον Dave Lombardo, τον Robert Trujillo και τον αξεπέραστο James Hetfield!
Θα το ακούσουμε αρκετά τώρα στην αρχή και θα το αφήσουμε γρήγορα πίσω μας.
