ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ariana Grande
Eternal Sunshine
Republic Records
★★★☆☆

Τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Positions» η Ariana Grande επιστρέφει με το έβδομο άλμπουμ της, το «Eternal Sunshine» -τίτλος που παραπέμπει ασφαλώς στην ταινία «Eternal Sunshine of the Spotless Mind» του Michel Gondry- στο οποίο υπογράφει και την παραγωγή μαζί με ακόμα οχτώ παραγωγούς, ανάμεσά τους και οι Max Martin, Ilya Salmanzadeh, Oscar Görres. Ενας δίσκος που έρχεται μετά το διαζύγιό της, εξ ου και η ύπαρξη στίχων που πιθανόν αναφέρονται σε προσωπικές εμπειρίες από τον σύντομο έγγαμο βίο της με τον Dalton Gomez ή προτρέπουν να ξεπεράσουμε την τοξική αρνητικότητα και να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με επικριτικά σχόλια για τις πράξεις μας, δίνοντας μηνύματα ενδυνάμωσης και τρόπους θωράκισης απέναντι στην ευαλωτότητα.

Μουσικά δεν υπάρχουν εκπλήξεις στα 13 τραγούδια που περιλαμβάνει. Πρόκειται για ένα πολύ καλό pop και R&B άλμπουμ με synth-pop και house στοιχεία στα χορευτικά κομμάτια του και με τα mid-tempo synthesizers να κυριαρχούν πλαισιωμένα από διακριτικές «πινελιές» κιθάρας και άλλων εγχόρδων, το οποίο όμως δεν συνεισφέρει κάτι στην ανανέωση των ειδών της μουσικής που υπηρετεί με μεγάλη επιτυχία η Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός.

Η Ariana Grande πάντως, η οποία εδώ ερμηνευτικά είναι στα καλύτερά της, χαρακτήρισε το άλμπουμ της… περίπου concept που περιλαμβάνει διαφορετικής έντασης κομμάτια της ίδιας ιστορίας και εμπειρίας και πρόσθεσε ότι αποτελείται από τραγούδια «πραγματικά ευάλωτα» αλλά και «παιχνιδιάρικα». Ξεχωρίζουν τα «We Can’t Be Friends (Wait for Your Love)», «Yes, And?», «The Boy Is Mine», «Don’t Wanna Break Up Again», το ομότιτλο και το γλυκύτατο «Ordinary Things», στο οποίο ακούμε τη γιαγιά της να της λέει πότε καταλαβαίνεις ότι πρέπει να φύγεις από μια αρρωστημένη σχέση.

Δώρα Σελλά

—

Pixies
Pixies at the BBC, 1988-91
4AD
★★★☆☆

Μεταξύ 1988 και 1991 οι Pixies ηχογράφησαν έξι sessions για το BBC, πέντε για τον θρυλικό John Peel και ένα για τον Mark Goodier. Στην καλύτερη περίοδό τους, δηλαδή. Από εκείνα τα (στην ουσία) έξι mini live η τότε δισκογραφική εταιρεία τους, η περίφημη 4AD, διάλεξε 24 ηχογραφήσεις συνολικής διάρκειας μίας ώρας και τις κυκλοφορεί τώρα σε τριπλό βινύλιο. Είχαν βγει και σε cd το 1998. Οι Pixies, ένα συγκρότημα-ορόσημο στον χώρο του indie, από τα κορυφαία του είδους, με σπουδαία τραγούδια. Τα ακούς πάλι τώρα, σχεδόν τριάντα (!) χρόνια μετά, και θυμάσαι πόσο μεγάλο γκρουπ ήταν και πόσο σημάδεψε την εφηβεία μας.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

—

Judas Priest
Invicible Shield
Columbia – Epic
★★☆☆☆

Δεκαεννέα άλμπουμ, περίπου πενήντα χρόνια καριέρας και οι metal gods συνεχίζουν ακάθεκτοι. Οι Judas Priest μπορεί να περπατάνε για τα καλά στα… βάθη της τρίτης ηλικίας, όμως ροκάρουν ακόμη, ίσως καλύτερα από πολλές μικρότερες ηλικιακά μπάντες. Το «Invincible Shield» προφανώς δεν θα αλλάξει την ιστορία του metal, αλλά οι Priest «κλέβουν» ασύστολα τους ίδιους τους εαυτούς τους (γιατί μπορούν), βάζουν όλα τα metal κλισέ, ο Halford παραμένει ένας συγκλονιστικός vocalist και εμείς τους περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες το καλοκαίρι ξανά στην Ελλάδα.

Χρήστος Καλλιμάνης

—

Bruce Dickinson
The Mandrake Projec
BMG
★★☆☆☆

Ο 65χρονος Βρετανός αποτελεί σημείο αναφοράς για τον heavy ήχο, ενώ οι δουλειές του εκτός Iron Maiden πάντα εξερευνούν διαφορετικούς μουσικούς ορίζοντες. Ετσι και στο «The Mandrake Project» ο Bruce Dickinson βάζει νέα στοιχεία και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική πρόταση κι ας μην είναι και από τις καλύτερες στιγμές του δισκογραφικά. Και φυσικά μας υπενθυμίζει ότι διαθέτει μία από τις πιο επιβλητικές φωνές στο metal στερέωμα. Μένει να δούμε πώς θα αποτυπωθεί το «The Mandrake Project» και live το καλοκαίρι στο Release Athens.

Χρήστος Καλλιμάνης