Γιώργος Τζαβάρας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ηταν Αύγουστος του 1959, όταν η British Motor Corporation (BMC) παρουσίαζε το Morris Mini, ένα μικρών διαστάσεων αυτοκίνητο, σχέδιο του Ελληνα (εκ Σμύρνης) Αλέκου Ισιγόνη, με τον κινητήρα τοποθετημένο εγκάρσια εμπρός, όπως και την κίνηση, τους τροχούς στα 4 άκρα του, σασί και χώρους ασυνήθιστα μεγάλους για ένα αμάξωμα λιλιπούτειων διαστάσεων.

Από τότε μέχρι το 2000 που η παραγωγή της πρώτης γενιάς σταμάτησε, το Mini καθόρισε ανθρώπους και κοινωνικές τάσεις, έγινε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά οχήματα του 20ού αιώνα και αποτέλεσε τη πιο… επικερδή εμπορική πράξη των καιρών μας, με την εξαγορά των δικαιωμάτων εκμετάλλευσής του από τη γερμανική BMW.

H τρίτη γενιά…

Αυτή η εμπορική ιδέα της BMW λοιπόν μπορούσε να δουλέψει μόνο κάτω από προϋποθέσεις και μάλιστα, αντίθετες πολλές φορές από τις ιδέες του Ισιγόνη.

Μικρές διαστάσεις ναι, αλλά προσαρμοσμένες στα μεγέθη της εποχής. Μικρό κόστος ίσως, αλλά σίγουρα προσαρμοσμένο στα δεδομένα της γερμανικής εταιρείας. Μικρές ιπποδυνάμεις μάλλον όχι, λόγω της γενικότερης εικόνας του Mini στους αγώνες. Και τέλος, maxi εξοπλισμός (με το ανάλογο κόστος βέβαια), σε αντιστάθμισμα των «σπαρτιάτικων» εκδόσεων του παρελθόντος.

Το One πάντοτε αποτελούσε την εισαγωγική έκδοση του Mini, με την τρίτη γενιά του να εμφανίζεται σήμερα σαφώς πιο βελτιωμένη.

Πρώτο, σημαντικό βήμα, ο Twin Power 3κύλινδρος κινητήρας των 1.198 κ.εκ. με τους 102 ίππους στις 4.250 σ.α.λ. και τη μέγιστη ροπή των 180 Nm να έρχεται μόλις στις 1.400 σ.α.λ., αποτελεί «όπλο» στην κατηγορία, αφού αντικατέστησε τον 1.6 με τους μόλις 98 ίππους του παρελθόντος. Προερχόμενος από τον 1.5 του Cooper, έχει ψεκασμό βενζίνης και μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων εισαγωγής και εξαγωγής (σύστημα Vanos).

Δεύτερο βήμα, η αύξηση, έστω και οριακά, των διαστάσεων, έτσι ώστε να αποκτηθεί περισσότερος χώρος για τις αποσκευές, αλλά και τα γόνατα/ κεφάλια των πίσω επιβατών.

Τρίτο, ο καλύτερος εξοπλισμός και η βασική τιμή, κάτι λιγότερο από 20.000 ευρώ.

Στον δρόμο

«Σφιχτό» στις αντιδράσεις του, με εξαιρετική κατευθυντικότητα και ελάχιστη κλίση αμαξώματος, μας έδωσε αμέσως ένα πρώτο δείγμα γραφής.

Το βαρύτερο αμάξωμα προφανώς επηρεάζει τον μικρό κινητήρα, αλλά αυτό στις πολύ χαμηλές στροφές (κάτω από τις 1.500) και μόνο με τη λάθος επιλογή ταχύτητας.

Ο κινητήρας είναι αθόρυβος και με μηδενικούς κραδασμούς, ανταποκρίνεται ήρεμα αλλά σταθερά στις απαιτήσεις του οδηγού και φανερώνει ότι δεν υπάρχει νόημα να φτάσεις τις 6.000 σ.α.λ. για να πας γρήγορα. Εντύπωση μας έκανε η πολύ μικρή διαδρομή του πεντάλ της βενζίνης.

Μια και την αναφέραμε, η κατανάλωση δεν μπόρεσε να πέσει κάτω από τα 7,8 με 8,1 λίτρα/100 χλμ., ενώ είδαμε μέγιστη ταχύτητα λίγο κάτω από τα 200 χλμ./ώρα με τα 205/45-17 ελαστικά που είχαν τοποθετηθεί.

Παρά τα ηλεκτρονικά, τα φωτάκια και την «ποιότητα κατασκευής», φαίνεται πως κάτι παραμένει ακόμα ζωντανό στο δημιούργημα του Αλέκου Ισιγόνη. Και αυτό μάς άρεσε ίσως περισσότερο από κάθε τι άλλο!

Το εσωτερικό

Χρήση πολύ καλών υλικών, σωστή σχεδίαση καθισμάτων, πλαϊνά με φωτεινές έγχρωμες γραμμές που δίνουν έναν ιδιαίτερο τόνο και η τυπική εργονομική διάταξη των Mini συμπληρώνουν την εικόνα του εσωτερικού στο One.

Το γνωστό στρογγυλό όργανο του κέντρου φιλοξενεί πλέον τις ενδείξεις για τους διάφορους χειρισμούς στον εξοπλισμό του αυτοκινήτου, όπως ραδιόφωνο, σύστημα πλοήγησης κ.λπ., με το ταχύμετρο, το στροφόμετρο και τον δείκτη βενζίνης να έχουν μετακομίσει πίσω ακριβώς από το τιμόνι.

Οι επίσης γνωστοί διακόπτες με την «αεροπορική» αίσθηση είναι εκεί, με αυτόν του start/ stop να κοκκινίζει ακριβώς στη μέση του ταμπλό.

Η κεντρική κονσόλα «ζει» ανάμεσα στα καθίσματα, εκεί όπου συναντά κανείς και τον διακόπτη επιλογής οδήγησης (green/sport), κάτω ακριβώς από τον μοχλό των 6 ταχυτήτων.

Με δυνατότητα διαχωρισμού 1/3 και 2/3 τα πίσω καθίσματα ελευθερώνουν χώρο για αποσκευές, ενώ ο διπλός πάτος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν διαχωριστικό πίσω από τις πλάτες των καθισμάτων, σε περίπτωση φόρτωσης.

Πρόσθετες λεπτομέρειες, όπως τιμόνι ρυθμιζόμενο καθ’ ύψος αλλά και μέσα/ έξω ή και φώτα που φωτίζουν τον δρόμο κάτω από τις πόρτες, δίνουν μια αίσθηση πολυτέλειας που κάνει το Μini (γενικά) να ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό.