Χαίρονται Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί για το τέλος του Αλμέιδα

Πολλά χαρούμενα πρόσωπα (κι εδώ στην εφημερίδα) για τους τίτλους τέλους που έπεσαν σήμερα για τον Ματίας Αλμέιδα. Αλλά, τι έκπληξη; Οι περισσότεροι που χάρηκαν δεν είναι ΑΕΚτζήδες αλλά οπαδοί άλλων ομάδων.

Είχαν τρομάξει βλέπετε τόσα χρόνια και τώρα βγάζουν το άχτι τους. Και ανάσα ανακούφισης. Διότι ξέρουν ότι τα τελευταία αρνητικά αποτελέσματα δεν ήταν θέμα Αλμέιδα, αλλά ομάδας. Κι εγώ θα χαιρόμουν αν έφευγε ο Μεντιλίμπαρ από τον Ολυμπιακό, το ομολογώ.

Η ΑΕΚ δεν είχε σπουδαίους παίκτες τους τελευταίους μήνες, αντιθέτως είχε πολλούς παίκτες της σειράς. Τι να λέμε τώρα; Πέρυσι μπήκαμε στα play off με δύο σέντερ φορ τον Λιβάι Γκαρσία και τον Πόνσε και φέτος μπήκαμε με τον μέτριο Πιερό και έναν Τσιλούλη. Η διαφορά είναι χαώδης που κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να καλύψει.

Ο Αλμέιδα φεύγει από την ΑΕΚ με τρόπο που δεν του άξιζε γιατί έφτιαξε ένα σπουδαίο club. Αλλά και αρκετοί ΑΕΚτζήδες δεν τον ήθελαν πλέον. Αναμενόμενο μετά τις τελευταίες ήττες. Και δεν νομίζω ότι μπορούσε να συνεχίσει πλέον όπως είχε γίνει η κατάσταση.

Μέχρι και τα playoff λοιπόν υπήρχαν τρεις κατηγορίες φιλάθλων της ΑΕΚ. Καταρχάς εκείνοι που δεν πήγαιναν γήπεδο αλλά έβλεπαν τα ματς από την τηλεόραση. Έβριζαν όλοι τον Αλμέιδα. Δεύτερον, όσοι πήγαιναν γήπεδο. Κατά 80-90% τον αποθέωναν σε κάθε αγώνα, αν θυμάστε, φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του. Τρίτον ήταν και αυτοί που βρίσκονταν πιο κοντά στην ομάδα και έπιναν νερό στο όνομά του.

Τέλος εποχής με τον Αλμέιδα και ελπίζω να μην επαναληφθεί η ιστορία με τη φυγή Μπάγεβιτς που κάναμε να δούμε άσπρη μέρα καμία δεκαετία μετά.