Τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια φάνηκαν στις αρχές της εβδομάδας. Πρώτα ο στόπερ Ουπαμεκανό και μετά ο χαφ Ραμπιό, αμφότεροι βασικοί, προσβλήθηκαν από γρίπη. Έχασαν τον ημιτελικό με το Μαρόκο, όμως οι αντικαταστάτες τους τα πήγαν μια χαρά. Όλοι ξέρουμε, όμως, πώς διασπείρεται ένας ιός, ειδικά σε μια ομάδα ανθρώπων που ζουν μαζί επί έναν μήνα. Όσο κι αν πάρθηκαν μέτρα προφύλαξης –δια της απομόνωσης των ασθενών– τα κρούσματα αυξήθηκαν. Πρώτα ο αναπληρωματικός εξτρέμ Κομάν και χθες το πρωί οι δύο που αγωνίστηκαν κεντρικοί αμυντικοί την Τετάρτη: ο Βαράν και ο Κονατέ.
Στη Γαλλία, δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν την κατάσταση. Αφενός, κάνουν αγώνα δρόμου για να προλάβουν τα χειρότερα με τους ήδη αρρώστους, αφετέρου προσπαθούν να προφυλάξουν τους υπόλοιπους. Σε ένα Μουντιάλ που οι νυν Παγκόσμιοι πρωταθλητές «χτυπήθηκαν» από τραυματισμούς όσο κανείς άλλος, τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν και αυτό το πρόβλημα. Κάποιοι ήδη μιλάνε για κατάρα…
Η ουσία είναι τι θα κάνουν τώρα. Το βάρος έχει πέσει στους Ουπαμεκανό και Ραμπιό, που βρίσκονται προς το τέλος αυτής της ίωσης. Αντίθετα, με τους Βαράν – Κονατέ γίνεται κάθε ιατρική προσπάθεια για να μην κυλήσουν. Μην ανέβει πολύ ο πυρετός.
Μέχρι χθες βράδυ, οι Γάλλοι τηρούσαν σιγήν ιχθύος. Στη χθεσινή προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου, μίλησαν οι Ντεμπελέ και Κολό Μουανί. Όλες οι ερωτήσεις αφορούσαν τους γριπιασμένους συμπαίκτες τους. «Μην ανησυχείτε. Τους φτιάχνω τσάι με μέλι και τζίντζερ και είναι καλύτερα», τόνισε ο Ντεμπελέ για να προσθέσει ο σκόρερ του δεύτερου γκολ με το Μαρόκο: «Νομίζω πως όλοι θα είναι έτοιμοι για τον τελικό». Κάπου εκεί παρενέβη ο υπεύθυνος Τύπου της εθνικής Γαλλίας και τόνισε: «Όπως όλοι ξέρετε, οι παίκτες μας δεν είναι γιατροί. Αναμείνατε επίσημη ενημέρωση όταν έρθει η ώρα».
Είναι εμφανές πως μέχρι την τελευταία στιγμή δε θα ξέρουμε ποιοι Γάλλοι θα είναι έτοιμοι για τον τελικό και ποιοι όχι. Πάντως, το ιατρικό τιμ των «Μπλε» ρίχνει τις… ευθύνες στα air conditions. Όχι τόσο λόγω του κρύου που βγάζουν και τη διαφορά θερμοκρασίας με έξω. Απλώς ο κλιματισμός στους κλειστούς χώρους και η απουσία ανοιχτών παραθύρων βοήθησαν στη διασπορά μικροβίων.
