Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Δεν ήταν η πρώτη φορά τη φετινή αγωνιστική περίοδο που ο Παναθηναϊκός καταφέρνει να βρει τον τρόπο για να σκοράρει στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα. Το έκανε με τον Αρη (90+2′ Σπόραρ) και τον Αστέρα Τρίπολης (80′ Αϊτόρ), το επανέλαβε στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο (90+12′ Σπόραρ).
Διαφορετικά ματς, με άλλο διακύβευμα και πρεστίζ το καθένα εξ αυτών, αλλά με κοινό παρονομαστή τη «refuse to lose» νοοτροπία της ομάδας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και τον «ατσάλινο» χαρακτήρα της.
Εάν μάλιστα απομονώσει κανείς τα τρία ντέρμπι που έχει δώσει μέχρι σήμερα ο Παναθηναϊκός, θα διαπιστώσει ότι σε κανένα δεν κατάφερε να ανοίξει το σκορ. Σε όλα κυνηγούσε αλλά σε κανένα δεν ηττήθηκε. Με την ΑΕΚ στη Λεωφόρο το 0-1 έγινε 2-1. Με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, το αυτό. Απέναντι στον Ολυμπιακό ήταν ακόμα πιο δύσκολο το έργο για τους «πράσινους», με δεδομένο ότι είδαν την εστία τους να παραβιάζεται στο 84′ και ο χρόνος που απέμενε για να σωθεί η παρτίδα ήταν ελάχιστος.
Προφανώς και ουδείς στο «τριφύλλι», από τη στιγμή που η ομάδα δεν νίκησε για ενδέκατη συνεχόμενη αγωνιστική, αισθάνεται ικανοποιημένος. Πλην όμως, δύναται να νιώθει ανακουφισμένος από τη στιγμή που και δεν έχασε στο χειρότερό του ματς και το αήττητο σερί διατήρησε και την απόσταση των δέκα βαθμών που τον χωρίζουν από τον Ολυμπιακό κράτησε. Οπως διατήρησε και τους έξι βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη της βαθμολογίας, ΑΕΚ, που «σκόνταψε» στην Τρίπολη.
Κι όλα αυτά, ύστερα από ένα ντέρμπι στο οποίο τίποτα δεν του πήγε καλά, καθώς όλα τα ατού του, με εξαίρεση τον Μπρινιόλι και τον Σπόραρ, βρέθηκαν σε κακή βραδιά, ενώ οι τραυματισμοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον. Μετά τον Αϊτόρ που θα μείνει εκτός όλη τη σεζόν, έχασε και τον Παλάσιος έως το τέλος του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου και το απαιτούμενο ποιοτικό βάθος χρήζει διευθέτησης τον προσεχή Γενάρη.
Αυτό ήταν και το «καμπανάκι» που ήχησε στα αυτιά του «τριφυλλιού» μετά το ντέρμπι. Το ποιοτικό βάθος, η ύπαρξη ποιοτικών λύσεων από τον πάγκο που αυτή τη στιγμή, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, δεν υφίσταται. Στο ντέρμπι δεν υπήρχαν επιλογές από τον πάγκο για να αλλάξει το μομέντουμ του αγώνα, ειδικά σε ό,τι αφορά τους εξτρέμ, και ο Γιοβάνοβιτς ήταν εκ των πραγμάτων αναγκασμένος να αγωνιστεί με Βαγιαννίδη και Μπερνάρ στα δύο «φτερά» απ’ το 78′ έως το τέλος. Οι «πράσινοι» οφείλουν να αποκτήσουν δύο εξτρέμ, ο ένας εκ των οποίων να θεωρείται εν δυνάμει βασικός για την αριστερή πλευρά κι ο δεύτερος να μπορεί να σταθεί ως επάξιο «μπακ απ» του Παλάσιος στη δεξιά. Κι έναν κεντρικό μέσο με δημιουργικές αρετές για να πλαισιώσει τον Μπερνάρ, μετά την επέμβαση στο γόνατο (χιαστό) και του Τρουιγέ.
