Εχει γίνει μεγάλη κουβέντα στην ΑΕΚ τις τελευταίες μέρες για το γεγονός πως μέχρι τώρα στα play offs το… πάει μονόπατα από πλευράς τακτικής προσέγγισης και γενικά παίζει πολύ ανοιχτά. Δίνοντας την εντύπωση πως έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες στο τι θα κάνουν οι ποιοτικοί της επιθετικοί. Εντύπωση που ενισχύεται κι από τον υπηρεσιακό χαρακτήρα που έχει η παρουσία του Σωκράτη Οφρυδόπουλου.
Σε σημαντικό βαθμό αυτή η συζήτηση έχει βάση και σε κάθε περίπτωση η τακτική προσέγγιση, που μένει ίδια κι απαράλλακτη με αυτή των Μιλόγεβιτς και Γιαννίκη, δεν έχει δικαιωθεί. Η ΑΕΚ δεν έχει νίκη στα πρώτα τέσσερα ματς, ενώ στα ματς με Ολυμπιακό και Αρη οι αντίπαλοι έβγαλαν διψήφιο αριθμό τελικών προσπαθειών, με τις περισσότερες από τις οποίες μάλιστα εντός περιοχής.
Τη Μεγάλη Δευτέρα στα Γιάννενα η ΑΕΚ παίζει ένα μεγάλο μέρος των ελπίδων της να μείνει δυνατά μέσα για τη μάχη της εξόδου στην Ευρώπη. Από τη μία χρειάζεται οπωσδήποτε τη νίκη, από την άλλη πρέπει να βρει έναν τρόπο να βγάλει καλύτερη ισορροπία στο γήπεδo. Πιθανό λοιπόν να δούμε –και προκύπτει από κάποιες δοκιμές στις τελευταίες δύο προπονήσεις– έναν σχηματισμό με τρεις κεντρικούς χαφ. Ή αν μείνει το 4-2-3-1, ο Κριχόβιακ να είναι αυτός που θα παίξει ανάμεσα στους αμυντικούς χαφ και τον Αραούχο. Και πίσω του να έχει όχι μόνο τον Σιμάνσκι, αλλά και κάποιον από τους Σιμόες, Λε Ταλέκ ή τον Χατζισαφί.
Αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα σημαίνει πως θα περάσει στον πάγκο ο Αμραμπατ, που δεν είχε και καλή εικόνα με τον Αρη. Ασχετα από αυτό, όμως, κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει πως στο 59’ με τον Αρη η ΑΕΚ βρέθηκε να χάνει με 1-2 και να μην έχει στον πάγκο παίκτη που να μπορεί να αλλάξει κάτι.
