Μετά τις τρεις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός ήταν το ίδιο τραγικός με πέρυσι και είχε πετάξει λευκή πετσέτα. Μόλις τρεις αγωνιστικές μετά, χτυπούσε τον τίτλο. Πλέον, μετά τη (νέα) εκτός έδρας ήττα από τον Αστέρα Τρίπολης, είναι ξανά ένα μάτσο χάλια.
Η μία υπερβολή συναισθημάτων και κρίσεων διαδέχεται την άλλη, ως είθισται ασφαλώς στη χώρα μας. Η περίφημη ελληνική νοοτροπία της πλειονότητας που δεν λέει να αντιληφθεί ότι τίποτα στη ζωή και κατ’ επέκταση στον αθλητισμό δεν προκύπτει με το πάτημα ενός κουμπιού.
Τίποτα δεν είναι ευθεία γραμμή, θα υπάρξουν ανηφόρες, κατηφόρες και παντός είδους δοκιμασίες μέχρι να έρθει η ισορροπία, να μπει το νερό στο αυλάκι και να επανέλθει η κανονικότητα. Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε κομπάρσος σε μία νύχτα και δεν θα ξαναγίνει απόλυτος πρωταγωνιστής σε μία μέρα.
Η επιμονή στο σωστό πλάνο, οι στέρεες βάσεις και η διάρκεια είναι τα κυρίαρχα ζητούμενα και προς το παρόν υφίστανται δύο δεδομένα.
Το πρώτο είναι ότι η ομάδα δεν έχει καμία σχέση με πέρυσι, είναι ανώτερη σε όλους τους τομείς, διαθέτει αξιόλογο και έμπειρο προπονητή και μπορεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο.
Το δεύτερο είναι ότι μακριά από τη Λεωφόρο κομπλάρει πνευματικά. Βραχυκυκλώνει, λυγίζει και πνίγεται σε μια κουταλιά νερό. Συνέβη σε όλα τα εκτός έδρας ματς με εξαίρεση το «ειδικών συνθηκών» ντέρμπι απέναντι στον Ολυμπιακό στο Φάληρο. Συνέβη και στην Τρίπολη. Και δημιουργεί προβληματισμό και ερωτήματα για τη νοοτροπία και την ύπαρξη προσωπικοτήτων στο ρόστερ που θα μπορούν να τραβήξουν το κάρο όταν αυτό έχει κολλήσει στη λάσπη. Κι όλα αυτά ενόσω αύριο στο Περιστέρι ο Παναθηναϊκός παίζει έναν εκτός έδρας «τελικό» με τον Ατρόμητο για το Κύπελλο.
Νοκ άουτ αγώνας (με παράταση και πέναλτι, εάν χρειαστεί), χωρίς αύριο δοκιμασία, μακριά από τη Λεωφόρο, με αντίπαλο πληγωμένο και με την πλάτη στον τοίχο, όπου διακυβεύεται ένας από τους βασικούς φετινούς στόχους της ομάδας. Ενα ματς το οποίο «δεν το παίζεις, το κερδίζεις», όπως συνηθίζουν να λένε οι προπονητές. Αυτοί άλλωστε ξέρουν καλύτερα από τον καθένα. Ζουν την ομάδα καθημερινά, γνωρίζουν τι μπορεί να κάνει ο κάθε παίκτης ξεχωριστά, τι είδους αδυναμίες και πόσα περιθώρια βελτίωσης έχει η ομάδα ως σύνολο.
Ο Γιοβάνοβιτς στην προκειμένη περίπτωση εμφανίζεται σίγουρος. «Μπορεί να μας εμπνέει λίγο παραπάνω η έδρα μας, κάτι που είναι φυσιολογικό, αλλά αγωνιζόμαστε σε όλα τα ματς με το ίδιο σκεπτικό. Είμαι σίγουρος ότι το πρόβλημα θα λυθεί σύντομα» ήταν τα λόγια του μετά την ήττα από τον Αστέρα, παρότι είχε μόλις επικυρωθεί το χειρότερο εκτός έδρας ξεκίνημα της ομάδας μετά τη σεζόν 1989-90, με τρεις ήττες σε τέσσερα ματς. Οσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.
