Ούτε παραγγελιά να ήταν… Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη τονωτική ένεση για τον Παναθηναϊκό, ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος, από την απολαυστική εμφάνιση και την επιστροφή στα νικηφόρα αποτελέσματα με το εμφατικό 5-1 επί του Βόλου στη Λεωφόρο.
Οι «πράσινοι» βρίσκονται σε διαδικασία ανοικοδόμησης, στην Ελλάδα υπομονή δεν υπάρχει ούτε για δείγμα και τα αποτελέσματα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της περίφημης, πλην όμως αναγκαίας, πίστωσης χρόνου. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς προσπαθεί να δημιουργήσει έναν Παναθηναϊκό που θα σέβεται τον εαυτό του και την ένδοξη ιστορία του, που θα είναι κυριαρχικός και ελκυστικός στο μάτι, αλλά δίχως νίκες δουλειά δεν γίνεται.
Οταν, δε, συνδυάζεται το τερπνόν μετά του ωφελίμου, πρόκειται περί… παραγγελιάς. Τα κέρδη της πεντάρας είναι καθοριστικά για τη συνέχεια του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα, παρότι ουδείς δικαιούται να ενθουσιάζεται, από τη στιγμή που το ζητούμενο είναι η σταθερότητα, ενώ ακολουθεί και το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.
Το «τριφύλλι», ωστόσο, κέρδισε σε ψυχολογία, σε πίστη εντός αποδυτηρίων ότι οι δυνατότητες της ομάδας είναι υψηλές και ότι η δουλειά που γίνεται τη φετινή σεζόν δεν θα πάει στράφι όπως οι αμέσως προηγούμενες. Είναι πολύ σημαντικό για μία νέα ομάδα να κερδίζει σε αυτοπεποίθηση και είναι εξίσου σημαντικό να σημειωθεί το γρηγορότερο δυνατό μια μεγάλη νίκη για να γυρίσει το κουμπί. Ει δυνατόν στο ντέρμπι. Θα ήταν το ιδανικό.
Προς το παρόν, αυτό που μετράει είναι η πρόοδος, το χτίσιμο της ψυχολογίας, αλλά και η ανάκτηση της εμπιστοσύνης από τους φίλους της ομάδας. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού στήριξε τους παίκτες του Γιοβάνοβιτς, τους αγκάλιασε με θέρμη, παρά τις δυο συνεχόμενες ήττες που προηγήθηκαν, και ανταμείφθηκε με μια ευρεία νίκη, που συνδύασε ουσία και θέαμα. Οι φίλοι του «τριφυλλιού», από εκεί που σιχτίριζαν, μη βλέποντας μέχρι πρότινος έναν συνδυασμό της προκοπής, έχουν βιώσει σε δυο ματς στη Λεωφόρο εννέα γκολ, χορταστικό θέαμα, απολαμβάνοντας, έπειτα από χρόνια, επιθετικό ποδόσφαιρο και παίκτες υψηλού επιπέδου, όπως ο Βιτάλ.
Σε αγωνιστικό επίπεδο, σαφές κέρδος ήταν η συνύπαρξη του Καρλίτος με τον Ιωαννίδη και το «τρικ» της χρησιμοποίησης του Ισπανού επιθετικού σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τον φουνταριστό. Ο Ιωαννίδης έκανε τη βρόμικη δουλειά και ο Καρλίτος οργίαζε πίσω του, με μέτωπο προς την εστία και πηγαίνοντας πότε αριστερά και πότε δεξιά για να φτιάξει τρίγωνα.
Κυρίως από την πλευρά του εντυπωσιακού Βιτάλ, που αποτελεί από μόνος του πόλο έλξης με την καταπληκτική τεχνική κατάρτιση που διαθέτει. Κέρδος ήταν και η επανεμφάνιση του Χατζηγιοβάνη, που έκανε εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο, ενώ ο Αλεξανδρόπουλος με τον Πέρεθ αποδείχθηκε ότι αλληλοσυμπληρώνονται και φέρνουν ισορροπία στον άξονα. Τα πάντα άλλωστε είναι ζήτημα χημείας.
