Ηταν μέσα Σεπτεμβρίου 2018. Η Τσεχία είχε εισπράξει πέντε γκολ από τη Ρωσία σε φιλικό στο Ροστόφ. Εκείνο το 5-1 ήταν η βαρύτερη ήττα της ομάδας από το 1993, όταν και διασπάστηκε η Τσεχοσλοβακία.
Οι άνθρωποι της ομοσπονδίας έψαχναν για λύση στον πάγκο και στράφηκαν στον Γιάροσλαβ Σίλχαβι. Στη δεκαετία του ’90 ο «Γιάρντα» συγκαταλεγόταν ήδη στις μεγαλύτερες προσωπικότητες της τσεχικής λίγκας: αγωνιζόταν ως αμυντικός και διατηρεί ακόμα το ρεκόρ των περισσότερων συμμετοχών στο πρωτάθλημα (465), ενώ ήταν αρχηγός στις Τσεμπ, Ντρνόβιτσε, Ζιζκόφ και Σλάβια Πράγας. Το 1999, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό στον αχίλλειο τένοντα, κρέμασε τα παπούτσια του και στράφηκε στην προπονητική.
Το μεγαλύτερο «σχολείο» γι’ αυτόν ήταν η Εθνική Τσεχίας. Πέρασε εκεί οχτώ χρόνια ως βοηθός (2001-09), έξι από αυτά ως «δεξί χέρι» του Κάρελ Μπρούκνερ. Μαζί του έζησε τον σπαραχτικό (για τους Τσέχους) αποκλεισμό από την Ελλάδα στον ημιτελικό του Πόρτο την 1η Ιουλίου του 2004. Τότε που η ουδέτερη ποδοσφαιρική Ευρώπη πόνταρε ότι ο Πάβελ Νέντβεντ και η παρέα του θα κατακτούσαν το τρόπαιο…
Οι δημοσιογράφοι τον κορόιδευαν με το παρατσούκλι «ρόζβιτσκαρ» (ο τύπος που διευθύνει το ζέσταμα). Ομως ήταν πολλά παραπάνω: ανέλυε αντιπάλους, σχεδίαζε τις προπονήσεις και έκανε σκάουτινγκ παικτών σε όλες τις κατηγορίες της Τσεχίας, προσπαθώντας παράλληλα να αφομοιώσει ό,τι έλεγε και έκανε ο Μπρούκνερ. Αυτός με τη σειρά του λάτρευε τον Σίλχαβι για τον ειλικρινή και πράο χαρακτήρα του.
Αυτός ο πράος χαρακτήρας τον έβαλε σε μπελάδες με τα αφεντικά του στους συλλόγους. Ο ιδιοκτήτης της Μπουντεγιόβιτσε, για παράδειγμα, δεν του ανανέωσε το συμβόλαιο το 2011 επειδή τον θεωρούσε «μαλακό». Ομως ο Σίλχαβι πάντα κέρδιζε τους παίκτες του. Το ίδιο και τώρα, στην Εθνική Τσεχίας.
Οταν τους ανέλαβε το 2018, είδε την ανάγκη για γερές αλλαγές -μέσα όμως από τον διάλογο με τους ηγέτες της ομάδας. Επιπλέον, διαδεχόμενος τον αυστηρό Κάρελ Γιάρολιμ, κατάλαβε ότι οι παίκτες πρέπει να χαλαρώσουν. Το πρώτο βράδυ της συγκέντρωσης κάθισαν όλοι μαζί, ήπιαν μια μπίρα και συζήτησαν. Με τον καιρό έχει δημιουργήσει εξαιρετική σχέση μαζί τους. Η Τσεχία, που μέχρι πρότινος έπαιζε με διπλή ζώνη άμυνας από κόμπλεξ ότι δεν διαθέτει πλέον δημιουργικούς παίκτες περιωπής για να βγει μπροστά, άρχισε επί Σίλχαβι να παίρνει την κατοχή, να παίζει μπάλα, να χτίζει επιθέσεις με υπομονή στο 4-2-3-1 και να χρησιμοποιεί με εξυπνάδα τη σωματική της δύναμη. Εγινε μοντέρνα και δυσκολοκατάβλητη.
Το κατάλαβε χθες και η Ολλανδία. Οι «οράνιε» προέρχονταν από επιθετικά ρεσιτάλ στη φάση των ομίλων και βρήκαν μπροστά τους ένα… ντουβάρι. Σε κάθε ολλανδική προσπάθεια για επίθεση ήταν εντυπωσιακές οι συνεργασίες των Τσέχων να κινούνται δυο δυο για να προλάβουν τις επελάσεις προς την εστία του Βάτσλικ. Ο Σίλχαβι πέρασε «χειροπέδες» στους Βαϊνάλντουμ και Ντεπάι, ενώ ο Ντε Γιονγκ δεν μπορούσε να πάρει ανάσα στο κέντρο χωρίς να επιτηρείται σε κάθε του βήμα. Ο Τσέχος τεχνικός στο πρώτο τουρνουά της καριέρας του ως πρώτος προπονητής πείθει και με το παραπάνω. Επεισε και τους πιο δύσπιστους συμπατριώτες του ότι δεν είναι απλώς ο τύπος που διευθύνει το ζέσταμ
-320x213.jpg)
