Ας μη γελιόμαστε, οι πραγματικοί λάτρεις του ποδοσφαίρου -ειδικά οι παλιότεροι- σε κάθε Μουντιάλ μία ομάδα περιμένουν να δουν: τη Βραζιλία. Αυτή που ενσάρκωσε πρώτη απ’ όλες τη φαντασία στην μπάλα, αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν jogo bonito.
Ομως, τα χρόνια περνάνε. Πελέ, Γκαρίντσα, Σόκρατες, Ζίκο, Ρομάριο ή Ρονάλντο δεν υπάρχουν πια. Και η «σελεσάο» έχει μείνει χωρίς κατάκτηση από το 2002. Ακολούθησαν δύσκολα μουντιαλικά χρόνια, ειδικά το 2014, όταν η διοργάνωση φιλοξενήθηκε στη Βραζιλία και αντί πανηγυρισμών είχαμε το αξέχαστο 7-1 της Γερμανίας στον ημιτελικό.
Φέτος, η Εθνική Βραζιλίας είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό. Κατ’ αρχάς για πρώτη φορά στην Ιστορία δεν τη συγκαταλέγουν οι περισσότεροι στα γκραν φαβορί. Το «10άρι» που μπορεί να μαγέψει τα πλήθη, ο Νεϊμάρ, τα τελευταία χρόνια μόνο μπάλα δεν παίζει. Είναι στην αποστολή, προέρχεται από τραυματισμό και σταθερά βλέπει την καριέρα του να έχει καθοδική πορεία. Κλασικός σέντερ φορ δεν υπάρχει για ακόμη μία χρονιά. Σίγουρα κάποιοι εξαιρετικά ταλαντούχοι και απρόβλεπτοι εξτρέμ (Βινίσιους, Ραφίνια, Ματέους Κούνια), ο αρχηγός Μαρκίνιος στην άμυνα, δύο πολύ καλοί τερματοφύλακες (Αλισον, Εντερσον) και… αυτά. Με μεγάλα κενά και στα άκρα της άμυνας, από μια χώρα που έχει βγάλει Ρομπέρτο Κάρλος, Καφού, Μαρσέλο, Ντάνι Αλβες, Ζοσιμάρ.
Το πιο παράξενο, όμως, σε αυτή την ομάδα είναι ο προπονητής της. Για πρώτη φορά στα χρονικά επιλέχθηκε ένας ξένος για τη θέση. Οχι όποιος κι όποιος, αλλά ο Κάρλο Αντσελότι. Ο Ιταλός μαέστρος. Οχι απαραίτητα της τακτικής προπονητικής, αλλά της διαχείρισης. Εχει περάσει από τους μεγάλους πάγκους της Ευρώπης, συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα και πιο απαιτητικά ονόματα του football και κατέκτησε ένα σωρό τρόπαια. Αλλωστε, όταν έχεις επιβιώσει (δις) και με πολλές διακρίσεις στο άντρο του βεντετισμού που λέγεται Ρεάλ Μαδρίτης, τότε μπορείς να δουλέψεις παντού.
Σε αυτή την περίπτωση, ο Αντσελότι δεν καλείται μόνο να διαχειριστεί χαρακτήρες, αλλά και να δημιουργήσει ποδοσφαιρικά. Η Βραζιλία πέρασε ως 6η από τον λατινοαμερικανικό προκριματικό όμιλο και αυτός είναι ακόμα ένας λόγος που οι προσδοκίες δεν είναι μεγάλες.
Πάντως, στο στρατόπεδο της ομάδας υπάρχει αισιοδοξία. «Περνούσαμε δύσκολα, αλλά με τον Αντσελότι όλα άλλαξαν. Δουλεύουμε με ηρεμία. Είναι ο άνθρωπος που ξέρει τι κάνει και μας έχει εμφυσήσει τη φιλοσοφία του», δήλωσε ο Αλισον.
Το τι θα δούμε θα φανεί σύντομα. Αξίζει το ξενύχτι απόψε (μία μετά τα μεσάνυχτα) για το πρώτο ματς με το Μαρόκο των Ελ Κααμπί και Ουναΐ. Που έφτασε ώς τα ημιτελικά το 2022…
