Εχουν περάσει τριάμισι χρόνια από ένα βαρύ τραύμα του ιταλικού ποδοσφαίρου: τον αποκλεισμό στα προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά σε έξι δεκαετίες! Η ήττα από τη Σουηδία, τον Νοέμβριο του 2017, κράτησε τους Ιταλούς μακριά από το Μουντιάλ της Ρωσίας. Οι Ιταλοί ποδοσφαιριστές έβλεπαν τη διοργάνωση από τα σπίτια τους, όταν οι (πολλοί) ξένοι συμπαίκτες τους στα μεγάλα κλαμπ της Σέριε Α διεκδικούσαν τον παγκόσμιο τίτλο.
Το 2018 ήταν η «χρονιά μηδέν» για τη «Σκουάντρα Ατζούρα». Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι αποφάσισε να λύσει το παχυλό συμβόλαιό του με τη Ζενίτ της Αγίας Πετρούπολης, όπου του απέμεναν δύο σεζόν, για να πάρει στα χέρια του τα ηνία της εθνικής ομάδας. Ηρεμος και διόλου δογματικός, με τίτλους κερδισμένους στην Ιταλία, την Αγγλία και την Τουρκία, ήταν πια έτοιμος για τη μεγάλη πρόκληση: να ξαναδώσει στην Εθνική Ιταλίας τη χαμένη λάμψη της. Συνειδητά πόνταρε στα νιάτα και στο επιθετικό ποδόσφαιρο, καθώς αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς παικτών που άρχισε να επισκέπτεται το προπονητικό κέντρο του Κοβερτσιάνο, στην Τοσκάνη.
Στα τρία χρόνια που βρίσκεται ο 56χρονος εκλέκτορας στη «Σκουάντρα Ατζούρα», έχουν κάνει το ντεμπούτο τους πάνω από 35 παίκτες. Και τα αποτελέσματα τον δικαιώνουν. Στην προκριματική φάση του Euro 2020, η Ιταλία έκανε το 10 στα 10 (δύο από τις νίκες αυτές, επί της Ελλάδας). Παράλληλα πήρε και την πρόκριση στα τελικά του Nations League (θα διεκδικήσει το τρόπαιο το ερχόμενο φθινόπωρο), πάντα παραμένοντας αήττητη.
Το κατενάτσιο είχε μπει πια στο χρονοντούλαπο της ιστορίας – απόφαση που ουσιαστικά υπαγορεύτηκε από το βασανιστήριο να βλέπουν οι Ιταλοί τις υπόλοιπες ομάδες στο Μουντιάλ, ενώ οι ίδιοι ήταν έξω από τον χορό… Το αμυντικό «στραγγάλισμα» έχει δώσει τη θέση του στο όμορφο, γρήγορο και επιθετικό ποδόσφαιρο. Η νοοτροπία της ομάδας έχει αλλάξει και η αυτοπεποίθηση παικτών (και οπαδών πλέον…) είναι στα ύψη. Οι Ιταλοί παίκτες, που κάποτε βαριούνταν να πάνε στις συγκεντρώσεις, περιμένουν πλέον σαν τρελοί τις κλήσεις του Μαντσίνι και τη θετική, ήρεμη αύρα του.
Η επιστροφή της Ιταλίας στα «μεγάλα σαλόνια» είναι εντυπωσιακή. Στους δύο πρώτους αγώνες της, έχει δύο νίκες με το ίδιο σκορ (3-0), έχει επεκτείνει το αήττητο σερί της στους 29 αγώνες και δεν έχει δεχθεί γκολ τα τελευταία 10 παιχνίδια της. Κανείς δεν ξέρει έως πού μπορεί να φθάσει αυτή η ομάδα, καθώς ακόμα δεν έχει δοκιμαστεί σοβαρά στη διοργάνωση. Βάσει προγράμματος, αναμένεται να έχει βατό αντίπαλο στη φάση των 16. Τα δύσκολα θα αρχίσουν στα προημιτελικά, με μια πιθανή κόντρα με το Βέλγιο. Εκεί οι παίκτες του Μαντσίνι θα κληθούν να αποδείξουν αν μιλάμε πραγματικά για μια «νέα Ιταλία».
Παραμένει ένα ερώτημα πάντως. Ιστορικά, όταν η «Σκουάντρα Ατζούρα» ξεκινάει τις διοργανώσεις με ενθουσιασμό και ορμή, συνήθως… κλατάρει στα μέσα του δρόμου. Αντίθετα, έχει ζήσει τις ενδοξότερες στιγμές της όταν όλο το σύμπαν συνωμοτούσε εναντίον της. Οπως η απαξίωση των διεθνών από τους οπαδούς και τον Τύπο πριν από το Μουντιάλ του 1982 ή το σκάνδαλο Calciopoli πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ο χρόνος θα δείξει αν η Ιταλία έχει πλέον αλλάξει και σε αυτό.
